II KK 343/21

SN
Sygn. akt II KK 343/21
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 sierpnia 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)
‎
SSN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca)
‎
SSN Andrzej Stępka
Protokolant Anna Janczak
w sprawie
W. N.
‎
skazanej z 11 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k.
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 26 sierpnia 2021 r.
w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
‎
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść,
‎
od wyroku Sądu Rejonowego w P.
‎
z dnia 14 czerwca 2021 r., sygn. akt II K [...],
uchyla zaskarżony wyrok w części rozstrzygnięcia o karze i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w P. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
W. N.
została oskarżona o to, że: w bliżej nieustalonej dacie w 2017 roku w P. wspólnie i w porozumieniu z P. W., po uprzednim złożeniu w dniu 26 lipca 2017 roku poprzez infolinię wniosku o udzielenie pożyczki, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowała doprowadzić I. S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pożyczki w kwocie 30 000 zł poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego, co do wysokości i źródła dochodów, posługując się przy tym sfałszowanym zaświadczeniem o zatrudnieniu w firmie B. Sp. z o.o., które to zaświadczenie dotyczyło okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania pożyczki, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na negatywne zweryfikowanie zaświadczenia o dochodach przez bank, tj. o popełnienie czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
Sąd Rejonowy w P. wyrokiem z dnia 14 czerwca 2021 roku, w sprawie o sygn. akt II K [...]:
1.
oskarżoną W. N. uznał za winną zarzucanego jej czynu i za to skazał ją, a na podstawie art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. wymierzył jej karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,
2.
zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 190 zł, w tym 120 zł opłaty od wymierzonej kary, tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 22 czerwca 2021 r.
Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonej i zarzucił
rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. poprzez orzeczenie wobec W. N., której przypisano popełnienie przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., kary 4 miesięcy pozbawienia wolności, tj. poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, którą zgodnie z treścią stanowiących podstawę wymiaru przepisów art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., stanowi kara 6 miesięcy pozbawienia wolności.
W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy Sądowi Rejonowemu w P. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w P. w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazaniem sprawy w tym zakresie temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Trafnie Prokurator Generalny wskazał, że przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k. zagrożone jest sankcją karną (ustawowym zagrożeniem) od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności. Nie ulega zatem wątpliwości, że wymierzając W. N. za kumulatywny zbieg przepisów na podstawie art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. karę poniżej wskazanej dolnej granicy, bez zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary, Sąd meriti rażąco naruszył prawo materialne. Wypada zauważyć, że organ procesowy rażąco naruszył także przepis art. 14 § 1 k.k., który - jak słusznie wskazał skarżący, winien także znaleźć zastosowanie, a którego Sąd Rejonowy w P. nie wskazał w podstawie wymiaru kary.
Jest oczywiste, że zaistniałe uchybienie miało istotny wpływ na treść wyroku, bowiem w razie prawidłowego stosowania prawa Sąd wymierzyłby oskarżonej karę pozbawienia wolności w innej wysokości. Wymierzenie kary poniżej lub powyżej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianej za przypisane oskarżonej przestępstwo, bez zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia, bądź obostrzenia kary, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego i z zasady ma istotny wpływ na treść wyroku - co, zgodnie z art. art. 523 § 1 k.p.k., uzasadnia zaskarżenie kasacją prawomocnego wyroku.
W celu wyeliminowania zaistniałej nieprawidłowości należało postąpić zgodnie z wnioskiem kasacji, postulującym uchylenie wyroku w zaskarżonej części. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy wyda wyrok, który będzie respektował obowiązujące przepisy prawa, w szczególności prawa materialnego i określi prawidłowo wysokość kary wobec W. N..
Z tych względów Sąd Najwyższy, procedując na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.