II KK 325/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok w części dotyczącej M.W. w zakresie nieorzeczenia obligatoryjnej kary grzywny i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, oddalając jednocześnie kasacje obrońców pozostałych skazanych.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasacje Prokuratora Generalnego i obrońców skazanych P.H., J.N. i M.W. w sprawie o przestępstwa z art. 258 § 1 i 3 k.k. Sąd uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej M.W. w zakresie nieorzeczenia obligatoryjnej kary grzywny i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. Kasacje obrońców P.H. i J.N. zostały oddalone jako oczywiście bezzasadne.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasacje wniesione przez Prokuratora Generalnego oraz obrońców skazanych P.H. i J.N. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2020 r., który zmieniał wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 25 stycznia 2019 r. Sprawa dotyczyła skazania za przestępstwa z art. 258 § 1 i 3 k.k. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, uchylił zaskarżony wyrok w odniesieniu do skazanego M.W. w zakresie, w jakim utrzymano w mocy rozstrzygnięcie o nieorzeczeniu obligatoryjnej kary grzywny, i w tej części przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Jednocześnie Sąd Najwyższy oddalił kasacje obrońców skazanych P.H. i J.N. jako oczywiście bezzasadne, obciążając ich kosztami postępowania kasacyjnego. Zasądzono również wynagrodzenie dla adwokata za sporządzenie kasacji i obronę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, w określonych przypadkach orzeczenie obligatoryjnej kary grzywny jest wymagane.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uchylił wyrok w części dotyczącej M.W. w zakresie nieorzeczenia obligatoryjnej kary grzywny, wskazując na potrzebę ponownego rozpoznania tej kwestii przez sąd odwoławczy. Sugeruje to, że sąd odwoławczy mógł błędnie zinterpretować przepisy dotyczące obligatoryjności kary grzywny w kontekście tego konkretnego przestępstwa lub stanu faktycznego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku w części i przekazanie do ponownego rozpoznania, oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Prokurator Generalny (w części dotyczącej M.W.)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. H. | osoba_fizyczna | skazany |
| J. N. | osoba_fizyczna | skazany |
| M. W. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca |
| obrońcy skazanych P. H. i J. N. | inne | obrońca |
| Prokuratura Krajowa | organ_państwowy | prokurator |
| adw. A. H. | inne | pełnomocnik |
Przepisy (1)
Główne
k.k. art. 258 § 1 i 3
Kodeks karny
Skład orzekający
Antoni Bojańczyk
przewodniczący
Dariusz Kala
członek
Marek Siwek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obligatoryjności kary grzywny w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście art. 258 k.k."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów, wymaga analizy kontekstu sprawy pierwotnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie karnym - orzekania obligatoryjnej kary grzywny, co jest istotne dla praktyków.
“Czy kara grzywny jest zawsze obligatoryjna? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II KK 325/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk (przewodniczący) SSN Dariusz Kala SSN Marek Siwek (sprawozdawca) Protokolant Jolanta Włostowska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Roberta Tarsalewskiego, w sprawie P. H. , J. N. i M. W. skazanych z art. 258 § 1 i 3 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2023 r., kasacji wniesionych przez Prokuratora Generalnego i obrońców skazanych P. H. i J. N., od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2020 r., sygn. akt II AKa 360/19 zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 25 stycznia 2019 r., sygn. akt II K 30/14, I. uchyla zaskarżony wyrok co do M. W. w zakresie zawartego w punkcie 2 jego części dyspozytywnej rozstrzygnięcia o utrzymaniu w mocy punktu 35 części dyspozytywnej wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu w zakresie nieorzeczenia w tym punkcie obligatoryjnej kary grzywny i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym, II. oddala kasacje obrońców skazanych P. H. i J. N. jako oczywiście bezzasadne, kosztami postępowania kasacyjnego w tym zakresie obciążając tych skazanych w częściach na nich przypadających, III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. H. 1476 (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) zł, w tym podatek VAT, z tytułu wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji oraz obronę skazanego P. H. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, a także 734.74 zł (siedemset trzydzieści cztery zł i 74 groszy) z tytułu kosztów dojazdu na rozprawę kasacyjną. UZASADNIENIE
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI