I ZO 159/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego od udziału w sprawie dotyczącej oceny jego niezawisłości i bezstronności, uznając wniosek za niedopuszczalny z mocy ustawy.
Sędzia Władysław Pawlak złożył wniosek o wyłączenie sędziego Roberta Stefanickiego od udziału w sprawie dotyczącej oceny wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego Pawła Wojciechowskiego. Sąd Najwyższy, rozpatrując ten wniosek, uznał go za niedopuszczalny z mocy ustawy, ponieważ nie spełniał przesłanek określonych w przepisach. W konsekwencji, wniosek o wyłączenie został pozostawiony bez rozpoznania.
Sędzia Sądu Najwyższego Władysław Pawlak, wylosowany do składu orzekającego w sprawie dotyczącej oceny wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego Pawła Wojciechowskiego (sygn. akt I ZB 81/23), złożył wniosek o wyłączenie innego wylosowanego sędziego, Roberta Stefanickiego, od udziału w tej sprawie. Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej, rozpatrując wniosek o wyłączenie, stwierdził, że przedstawiona przez wnioskodawcę argumentacja nie uprawnia do zaliczenia wniosku do żadnej z prawnie dopuszczalnych kategorii układów faktycznych pozwalających na rozstrzyganie o wyłączeniu sędziego. Wobec niedopuszczalności wniosku z mocy ustawy, Sąd Najwyższy, stosując odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego i ustawy o Sądzie Najwyższym, postanowił pozostawić wniosek bez rozpoznania. Sąd zaznaczył, że instytucja wyłączenia sędziego może być zastosowana tylko w ściśle określonych przypadkach, a nie na podstawie dowolnej oceny zasadności zarzutu czy subiektywnego osądu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, taki wniosek, jeśli nie spełnia ustawowych przesłanek dopuszczalności, podlega pozostawieniu bez rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że postępowanie w przedmiocie badania wymogów niezawisłości lub bezstronności sędziego SN dopuszcza wyłączenie sędziego, ale tylko w ściśle określonych przypadkach (np. wyłączenie z mocy prawa, wniosek strony z art. 41 § 1 k.p.k., wniosek samego sędziego, wszczęcie z urzędu). Argumentacja wnioskodawcy nie mieściła się w żadnej z tych kategorii, co czyniło wniosek niedopuszczalnym z mocy ustawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawić bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| SSN Władysław Pawlak | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| SSN Robert Stefanicki | osoba_fizyczna | sędzia (wnioskowany do wyłączenia) |
| SSN Paweł Wojciechowski | osoba_fizyczna | sędzia (dotyczy oceny jego niezawisłości) |
Przepisy (5)
Główne
u.SN art. 29 § § 4 – 25
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Pomocnicze
k.p.k. art. 41 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Okoliczności uzasadniające wyłączenie sędziego.
k.p.k. art. 430 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Stosowany odpowiednio do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
p.u.s.p. art. 128
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
u.SN art. 10
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wyłączenie sędziego nie spełnia ustawowych przesłanek dopuszczalności.
Godne uwagi sformułowania
Argumentacja przedstawiona przez SSN Władysława Pawlaka we wniosku z dnia 1 grudnia 2023 r., nie uprawnia do zaliczenia tego wniosku do żadnej z powołanych kategorii układów faktycznych, które pozwalają na rozstrzyganie o wyłączeniu sędziego. Wobec niedopuszczalności z mocy ustawy [...] wniosku [...] należało pozostawić go bez rozpoznania.
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący
Władysław Pawlak
wnioskodawca
Robert Stefanicki
sędzia
Paweł Wojciechowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wyłączania sędziów w Sądzie Najwyższym, zwłaszcza w kontekście spraw dotyczących oceny niezawisłości i bezstronności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej SN i konkretnych okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury wyłączania sędziów, co jest istotne dla prawników, ale jej rutynowy charakter i brak szerszych implikacji prawnych obniżają jej atrakcyjność dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I ZO 159/23 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz na posiedzeniu w dniu 14 grudnia 2023 r. w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej w kwestii wniosku SSN Władysława Pawlaka z dnia 1 grudnia 2023 r., w przedmiocie wyłączenia SSN Roberta Stefanickiego od udziału w rozpoznaniu wniosku o zbadanie spełnienia przez SSN Pawła Wojciechowskiego wymogów niezawisłości i bezstronności, który został zarejestrowany pod sygn. akt I ZB 81/23, postanowił: pozostawić bez rozpoznania wniosek o wyłączenie SSN Roberta Stefanickiego od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt I ZB 81/23. UZASADNIENIE SSN Władysław Pawlak został wylosowany do pięcioosobowego składu orzekającego w sprawie rozpoznania wniosku o zbadanie spełnienia przez SSN Pawła Wojciechowskiego wymogów niezawisłości i bezstronności, który został zarejestrowany pod sygn. akt I ZB 81/23. Pismem z dnia 1 grudnia 2023 r. SSN Władysław Pawlak wniósł o wyłączenie SSN Roberta Stefanickiego, także wylosowanego do składu orzekającego w sprawie I ZB 81/23, od udziału w rozpoznaniu wniosku o zbadanie spełnienia przez SSN Pawła Wojciechowskiego wymogów niezawisłości i bezstronności, tj. od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt I ZB 81/23. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W postępowaniu w przedmiocie badania spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości lub bezstronności, określonym w art. 29 § 4 – 25 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym – dalej powoływana jako u.SN, możliwe jest wyłączenie wylosowanego sędziego od udziału w rozpoznaniu takiej sprawy. Może to nastąpić, gdy: 1) zachodzą okoliczności skutkujące wyłączeniem sędziego z mocy prawa ( iudex inhabilis ), lub 2) gdy wniosek o wyłączenie złoży strona wskazując na zaistnienie okoliczności o których mowa w art. 41 § 1 k.p.k. – por. mająca moc zasady prawnej uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. akt I KZP 22/22, albo 3) gdy żądanie wyłączenia (wniosek o wyłączenie) go od udziału w sprawie zgłosi wylosowany sędzia, a także 4) w wyniku wszczętego z urzędu postępowania o wyłączenie w sytuacji gdy nie dojdzie do ,,samowyłączenia” się wylosowanego sędziego (por. np. E. Skrętowicz, Iudex inhabilis i iudex suspectus w polskim procesie karnym, Lublin 1994, s. 70, R. Kmiecik, Tryb wyłączenia sędziego i prokuratora w kodeksie postępowania karnego, Prokuratura i Prawo, 1999, nr 11 – 12, s. 23, K. Papke – Olszauskas, Wyłączenie uczestników procesu karnego, Gdańsk 2007, s. 147 – 155 i s. 180 – 181). Argumentacja przedstawiona przez SSN Władysława Pawlaka we wniosku z dnia 1 grudnia 2023 r., nie uprawnia do zaliczenia tego wniosku do żadnej z powołanych kategorii układów faktycznych, które pozwalają na rozstrzyganie o wyłączeniu sędziego. W tej sytuacji, wobec niedopuszczalności z mocy ustawy, zawartego w piśmie z dnia 1 grudnia 2023 r. SSN Władysława Pawlaka wniosku o wyłączenie SSN Roberta Stefanickiego od udziału w rozpoznaniu wniosku o zbadanie spełnienia przez SSN Pawła Wojciechowskiego wymogów niezawisłości i bezstronności, tj. od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt I ZB 81/23, na mocy stosowanego odpowiednio art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych i art. 10 u.SN, należało pozostawić go bez rozpoznania. Ubocznie przy tym należy zauważyć, że w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2023 r., sygn. akt I ZO 28/23, wyrażono pogląd, iż sytuacja ujęta w pkt 3 ma także miejsce, gdy akceptowana przez sędziego wykładnia prawa, stanowiąca rezultat subiektywnego osądu samego zainteresowanego sędziego, w niepowtarzalnych realiach konkretnej sprawy, do rozpoznania której został on wyznaczony, pozwala przyjąć, że także hipotetyczny rozsądny obserwator, świadomy stanu psycho – emocjonalno – duchowego danego sędziego, byłby gotowy uznać jego niezdolność do orzekania w tej sprawie. O potrzebie zastosowania instytucji wyłączenia nie może bowiem decydować jedynie zasadność in casu zarzutu będącego podstawą wniosku o wyłączenie, ale również ocena, czy dla postronnego obserwatora zachodzą, w realiach sprawy, wystarczające okoliczności, które w odbiorze społecznym mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego. Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie. [M. T.] [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI