II KK 303/13

Sygn. akt II KK 303/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący) SSN Przemysław Kalinowski SSN Jarosław Matras (sprawozdawca) na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 listopada 2013 r., sprawy Ł. G. skazanego z art. 190 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 maja 2013 r., utrzymującego w mocy zarządzenie sędziego Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 kwietnia 2013r. p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie i zażalenie oskarżonego przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. UZASADNIENIE Wyrokiem nakazowym z dnia 20 marca 2013 r., Sąd Rejonowy skazał oskarżonego Ł. G. za dwa przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. na karę łączną grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 10 zł. Sprzeciw w ustawowym terminie wniosła matka oskarżonego. Zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2013 r., upoważniony sędzia Sądu Rejonowego odmówił przyjęcia sprzeciwu, wobec wniesienia go przez osobę nieuprawnioną, a na to zarządzenie zażalenie złożył oskarżony. Zażalenie to zostało rozpoznane przez Sąd Rejonowy, 2 który postanowieniem z dnia 9 maja 2013 r., utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Kasację od tego postanowienia na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając postanowienie w całości na korzyść skazanego, zarzucił mu rażące naruszenie przepisów prawa karnego procesowego - art. 466 § 2 k.p.k., polegające na rozpoznaniu zażalenia oskarżonego Ł. G. na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Rejonowego z dnia 15 kwietnia 2013 r., o odmowie przyjęcia sprzeciwu od wyroku nakazowego z dnia 20 marca 2013 r., przez Sąd Rejonowy, podczas gdy zażalenie na zarządzenie wydane w trybie art. 506 § 2 k.p.k. powinien rozpoznać Sąd Okręgowy, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą wskazaną w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się oczywiście zasadna co skutkowało jej uwzględnieniem w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k. Stosownie do treści art. 466 § 2 k.p.k. zażalenie na zarządzenie prezesa sądu rozpoznaje sąd odwoławczy, a tym – w braku odmiennej regulacji (art. 24 § 2 k.p.k.) – jest sąd okręgowy, zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w art. 25 § 3 k.p.k. W tym układzie skoro zażalenie na zarządzenie upoważnionego sędziego rozpoznał sąd rejonowy (Sąd Rejonowy), to zaistniało uchybienie wskazane w treści art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k., które skutkuje uchyleniem wydanego postanowienia bez konieczności badania wpływu tego uchybienia na treść wydanego orzeczenia. Z tego powodu konieczne stało się uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi właściwemu, tj. Sądowi Okręgowemu w W.