II KK 290/18
Podsumowanie
Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej kar jednostkowych i łącznej, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędnego zastosowania warunkowego zawieszenia kary wobec osoby już wcześniej skazanej na bezwzględne kary pozbawienia wolności.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego dotyczącą wyroku Sądu Rejonowego w Ł., który warunkowo zawiesił wykonanie kary łącznej 5 miesięcy pozbawienia wolności wobec R. O.-P. Kasacja zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego, wskazując, że skazana w czasie popełnienia czynów była już prawomocnie skazana na bezwzględne kary pozbawienia wolności, co wykluczało możliwość zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej kar i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt IV K [...], który skazał R. O.-P. za dwa przestępstwa fałszerstwa materialnego (art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. oraz art. 270 § 1 k.k.). Sąd Rejonowy wymierzył skazanej karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres próby 3 lat. Kasacja zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 69 § 1 k.k., poprzez zastosowanie warunkowego zawieszenia kary mimo wcześniejszych prawomocnych skazań na bezwzględne kary pozbawienia wolności (wyroki z 11 grudnia 2008 r. i 14 września 2010 r.), które nie uległy zatarciu. Sąd Najwyższy przychylił się do argumentacji kasacji, podkreślając, że przepis art. 69 § 1 k.k. wyklucza możliwość warunkowego zawieszenia kary, jeśli sprawca w czasie popełnienia czynu był już skazany na karę pozbawienia wolności, niezależnie od tego, czy była ona bezwzględna, czy warunkowo zawieszona. Wskazano, że w niniejszej sprawie przesłanka braku wcześniejszego skazania na karę pozbawienia wolności nie została spełniona. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej kar jednostkowych i kary łącznej oraz warunkowego zawieszenia ich wykonania, przekazując sprawę Sądowi Rejonowemu w Ł. do ponownego rozpoznania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności nie jest możliwe, jeśli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa był już skazany na karę pozbawienia wolności, nawet jeśli była ona warunkowo zawieszona, a wcześniejsze skazania nie uległy zatarciu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 69 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r., który stanowi, że warunkowo zawiesić można karę pozbawienia wolności, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności. Sąd podkreślił, że przeszkoda formalna obejmuje zarówno skazanie na karę bezwzględną, jak i z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Prokurator Generalny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. O. – P. | osoba_fizyczna | skazana |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 270 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
Przeszkoda formalna w postaci skazania na karę pozbawienia wolności obejmuje zarówno skazanie na karę bezwzględną, jak i z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania. Brak możliwości warunkowego zawieszenia kary, jeśli sprawca w czasie popełnienia czynu był już skazany na karę pozbawienia wolności, które nie uległy zatarciu.
Pomocnicze
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 72 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 537 § 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności wobec osoby, która w czasie popełnienia czynu była już skazana na bezwzględną karę pozbawienia wolności, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego (art. 69 § 1 k.k.).
Godne uwagi sformułowania
Ustanowiona we wskazanym przepisie przeszkoda formalna w postaci skazania na karę pozbawienia wolności obejmuje zarówno skazanie na karę bezwzględną, jak i z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania. W czasie popełnienia przestępstw, to jest 6 grudnia 2016 r. i 17 stycznia 2017 r., R. O. – P. należało traktować jako osobę skazaną na karę pozbawienia wolności, bowiem takie kary – i to o charakterze bezwzględnym – wymierzył jej Sąd Rejonowy w Ł. wyrokami z 11 grudnia 2008 r. i 14 września 2010 r. Oba skazania w czasie dokonywania przestępstw nie uległy zatarciu.
Skład orzekający
Andrzej Tomczyk
przewodniczący
Rafał Malarski
sprawozdawca
Piotr Mirek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 69 § 1 k.k. w kontekście wcześniejszych skazań na karę pozbawienia wolności."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i brzmienia przepisów obowiązujących w danym okresie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii interpretacji przepisów dotyczących warunkowego zawieszenia kary, co jest istotne dla praktyków prawa karnego. Pokazuje, jak istotne jest dokładne badanie historii karnej sprawcy.
“Czy można zawiesić karę, jeśli już raz siedziałeś? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II KK 290/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący) SSN Rafał Malarski (sprawozdawca) SSN Piotr Mirek Protokolant Marta Brylińska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Andrzeja Pogorzelskiego, w sprawie R. O. – P. skazanej z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk oraz art. 270 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 12 lutego 2019 r., kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść (PK IV Ksk […]) od wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt IV K […], uchyla zaskarżony wyrok co do kar jednostkowych i kary łącznej i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Ł. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Ł., wyrokiem z 7 grudnia 2017 r., wymierzył R. O. – P. za dokonanie w dniach 6 grudnia 2016 r. i 17 stycznia 2017 r. dwóch fałszerstw materialnych karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie – na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. – warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat, a nadto zobowiązał ją do informowania Sądu o przebiegu okresu próby (art. 72 § 1 pkt 1 k.k.). Wyrok ten uprawomocnił się 20 grudnia 2017 r. Kasację od wskazanego wyroku, która wpłynęła do Sądu Najwyższego w dniu 3 sierpnia 2018 r., złożył Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść skazanej, zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa materialnego, to jest art. 69 § 1 k.k., przez zastosowanie przewidzianego w tym przepisie dobrodziejstwa, mimo że w czasie popełnienia przypisanych jej czynów była skazana prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z 11 grudnia 2008 r. na karę łączną 2 lat i 11 miesięcy pozbawienia wolności oraz z 14 września 2010 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, które nie uległy zatarciu. W konsekwencji autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi właściwemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się w pełni zasadna. Słusznie skarżący przypomniał, że zgodnie z art. 69 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r., sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary. Ustanowiona we wskazanym przepisie przeszkoda formalna w postaci skazania na karę pozbawienia wolności obejmuje zarówno skazanie na karę bezwzględną, jak i z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania (zob. wyrok SN z 28 kwietnia 2017 r., V KK 42/17). W niniejszej sprawie przesłanka w postaci braku skazania na karę pozbawienia wolności nie zaistniała. W czasie popełnienia przestępstw, to jest 6 grudnia 2016 r. i 17 stycznia 2017 r., R. O. – P. należało traktować jako osobę skazaną na karę pozbawienia wolności, bowiem takie kary – i to o charakterze bezwzględnym – wymierzył jej Sąd Rejonowy w Ł. wyrokami z 11 grudnia 2008 r. i 14 września 2010 r. Oba skazania w czasie dokonywania przestępstw nie uległy zatarciu. Dlatego Sąd Najwyższy, uznając, że zawarte w zaskarżonym wyroku rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary łącznej pozbawienia wolności oznaczało również zastosowanie tej instytucji do kar jednostkowych pozbawienia wolności (zob. postanow. SN z 13 marca 2014 r., IV KK 54/14), orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku (art. 537 § 2 k.p.k.)
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę