II KK 28/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia. Oskarżeni P.P. i A.P. zostali uniewinnieni od zarzutu popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę wierzycieli (art. 300§2 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. w zw. z art. 308 k.k.). Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd Odwoławczy prawidłowo odniósł się do zarzutów apelacji, w tym zarzutu naruszenia art. 7 k.p.k. (swobodna ocena dowodów) oraz art. 433§2 k.p.k. i art. 457§3 k.p.k. (kontrola instancyjna). Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że zaspokojenie większości zobowiązań spółki wykluczało zamiar pokrzywdzenia wierzycieli, a działania oskarżonych miały na celu uniknięcie kosztów postępowania egzekucyjnego. Sąd Najwyższy odrzucił również zarzuty dotyczące naruszenia art. 391§1 k.p.k. w zw. z art. 394§2 k.p.k. i art. 392§1 k.p.k. (ujawnienie zeznań świadków bez bezpośredniego przesłuchania), wskazując, że kwestia ta nie była przedmiotem apelacji. Zarzut naruszenia prawa materialnego również uznano za niezasadny, gdyż Sąd Okręgowy jedynie utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji. W konsekwencji, kasacja została oddalona, a oskarżyciel posiłkowy został obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie standardowej procedury rozpoznawania kasacji i oceny zarzutów apelacyjnych, zwłaszcza w kontekście przestępstw przeciwko mieniu i zamiaru pokrzywdzenia wierzycieli.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i proceduralnego, a jego wartość precedensowa jest ograniczona do utrwalonych zasad interpretacji przepisów k.p.k. i k.k. w tym zakresie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy Sąd Odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji dotyczące naruszenia art. 7 k.p.k. (swobodna ocena dowodów) i art. 433§2 k.p.k. w zw. z art. 457§3 k.p.k. (kontrola instancyjna) w kontekście zarzutu oszustwa na szkodę wierzycieli?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Sąd Odwoławczy prawidłowo odniósł się do zarzutów apelacji, a kluczowe znaczenie miało zaspokojenie większości zobowiązań spółki, co wykluczało zamiar pokrzywdzenia wierzycieli.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Odwoławczy wykazał, iż odniósł się do każdego z zarzutów apelacji i wyjaśnił, dlaczego nie podziela zapatrywań skarżącego. Podkreślono, że zaspokojenie większości zobowiązań spółki, potwierdzone dokumentacją, wskazuje na brak zamiaru pokrzywdzenia wierzycieli, a jedynie na próbę uniknięcia kosztów postępowania egzekucyjnego.
Czy Sąd Okręgowy dopuścił się uchybienia poprzez akceptację oparcia ustaleń faktycznych na podstawie ujawnionych zeznań świadków bez ich bezpośredniego przesłuchania na rozprawie głównej (art. 391§1 k.p.k. w zw. z art. 394§2 k.p.k. i art. 392§1 k.p.k.)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kwestia ta nie była przedmiotem apelacji, więc Sąd Okręgowy nie mógł się do niej ustosunkować w ramach kontroli instancyjnej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zarzut naruszenia przepisów dotyczących ujawnienia zeznań świadków nie został podniesiony w apelacji, w związku z czym Sąd Okręgowy nie miał obowiązku się do niego odnosić. Oczekiwania skarżącego co do rozstrzygnięcia sprawy poza granicami zarzutów apelacyjnych nie mogły być uwzględnione.
Czy Sąd Okręgowy naruszył prawo materialne poprzez utrzymanie w mocy wyroku Sądu I instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Okręgowy nie stosował prawa materialnego, a jedynie utrzymał w mocy orzeczenie Sądu I instancji, do którego ewentualny zarzut naruszenia prawa materialnego mógłby być skierowany.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zarzut naruszenia prawa materialnego mógł być skierowany jedynie do Sądu I instancji, a nie do Sądu Okręgowego, który jedynie utrzymał w mocy jego orzeczenie. Ponadto, zarzut taki nie został podniesiony w apelacji.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P.P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A.P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| oskarżyciel posiłkowy | inne | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 300 § §2
Kodeks karny
k.k. art. 12 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 308
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 433 § §2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § §3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 537a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 391 § §1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 394 § §2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 392 § §1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji. • Zaspokojenie większości zobowiązań spółki wyklucza zamiar pokrzywdzenia wierzycieli. • Kwestia ujawnienia zeznań świadków nie była przedmiotem apelacji. • Sąd Okręgowy nie naruszył prawa materialnego, gdyż jedynie utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przez Sąd Odwoławczy art. 433§2 k.p.k. w zw. z art. 457§3 k.p.k. poprzez nieprawidłową kontrolę instancyjną i niepełne rozpoznanie zarzutów apelacyjnych. • Naruszenie przez Sąd Okręgowy przepisów postępowania w postaci art. 391§1 k.p.k. w zw. z art. 394§2 k.p.k. i art. 392§1 k.p.k. poprzez akceptację uchybienia Sądu I instancji. • Naruszenie prawa materialnego przez Sąd Okręgowy.
Godne uwagi sformułowania
Kasacja wniesiona w imieniu oskarżyciela posiłkowego jest bezzasadna w stopniu oczywistym. • Sąd Odwoławczy odniósł się do każdego z zarzutów apelacji, a także okoliczności podniesionych w jej uzasadnieniu, wyjaśnił dlaczego nie podziela zapatrywań skarżącego i uczynił to w sposób nie budzący zastrzeżeń. • najważniejszą okolicznością w ocenie Sądów było to, że doszło do zaspokojenia większości zobowiązań spółki P. sp. j. (...) Ona właśnie nakazuje uznać, że zamiarem P. i A.P. nie było pokrzywdzenie wierzycieli, ale znalezienie sposobu na ich zaspokojenie z pomięciem postępowania egzekucyjnego, generującego wysokie koszty. • Twierdzenie to nie pada jednak w uzasadnieniu orzeczenia gołosłownie, ale poparte zostaje stosownymi rozważaniami. • Nie można zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest lakoniczne, pobieżnie traktujące zarzuty apelacji. • kwestia ta nie stała się przedmiotem apelacji, nie można więc w tym zakresie postawić Sądowi Okręgowemu zarzutu braku ustosunkowania się do tych zagadnień. • Sąd Okręgowy nie mógł naruszyć przepisów prawa materialnego, bowiem ich nie stosował.
Skład orzekający
Jerzy Grubba
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej procedury rozpoznawania kasacji i oceny zarzutów apelacyjnych, zwłaszcza w kontekście przestępstw przeciwko mieniu i zamiaru pokrzywdzenia wierzycieli."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i proceduralnego, a jego wartość precedensowa jest ograniczona do utrwalonych zasad interpretacji przepisów k.p.k. i k.k. w tym zakresie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy standardowej oceny kasacji. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć, co ogranicza jej atrakcyjność dla szerszej publiczności.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.