II KK 270/19

Sąd Najwyższy w składzie orzekającym zajął się sprawą R. Z., skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. za popełnienie przestępstw z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności w postaci wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia. Następnie Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść skazanego, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego, a konkretnie art. 323 § 1 k.k. Podstawą zarzutu było to, że R. Z. w czasie wydania wyroku pełnił czynną służbę wojskową, co zgodnie z przywołanym przepisem wykluczało możliwość orzeczenia wobec niego kary ograniczenia wolności w formie pracy społecznej. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy, uznał kasację za zasadną. Stwierdził, że skazany miał status żołnierza zawodowego, co potwierdzały akta sprawy. Zgodnie z art. 323 § 1 k.k., do żołnierzy nie stosuje się art. 34 § 1a pkt 1 k.k., który określa sposób wykonywania kary ograniczenia wolności przez pracę społeczną. Wobec tego Sąd Rejonowy dopuścił się rażącego naruszenia prawa materialnego, orzekając karę, której orzec nie było wolno. W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ł. w tym zakresie.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający