II KK 270/19

Sąd Najwyższy2019-09-24
SNKarneprzestępstwa przeciwko mieniunajwyższy
kara ograniczenia wolnościżołnierz zawodowyprawo karne materialnekasacjaSąd Najwyższynaruszenie prawa

Podsumowanie

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej kary, uznając, że orzeczono ją z naruszeniem prawa materialnego wobec skazanego będącego żołnierzem zawodowym.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Ministra Sprawiedliwości dotyczącą wyroku Sądu Rejonowego w Ł., który skazał R. Z. za oszustwo i fałszerstwo dokumentów, wymierzając mu karę roku pozbawienia wolności w formie pracy społecznej. Kasacja zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego, gdyż skazany był żołnierzem zawodowym, co wykluczało orzeczenie kary ograniczenia wolności w tej formie. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylając wyrok w części dotyczącej kary i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy w składzie orzekającym zajął się sprawą R. Z., skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. za popełnienie przestępstw z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności w postaci wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia. Następnie Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść skazanego, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego, a konkretnie art. 323 § 1 k.k. Podstawą zarzutu było to, że R. Z. w czasie wydania wyroku pełnił czynną służbę wojskową, co zgodnie z przywołanym przepisem wykluczało możliwość orzeczenia wobec niego kary ograniczenia wolności w formie pracy społecznej. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy, uznał kasację za zasadną. Stwierdził, że skazany miał status żołnierza zawodowego, co potwierdzały akta sprawy. Zgodnie z art. 323 § 1 k.k., do żołnierzy nie stosuje się art. 34 § 1a pkt 1 k.k., który określa sposób wykonywania kary ograniczenia wolności przez pracę społeczną. Wobec tego Sąd Rejonowy dopuścił się rażącego naruszenia prawa materialnego, orzekając karę, której orzec nie było wolno. W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ł. w tym zakresie.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, zgodnie z art. 323 § 1 k.k. do żołnierzy nie stosuje się art. 34 § 1a pkt 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że art. 323 § 1 k.k. wprost wyłącza stosowanie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. do żołnierzy, co oznacza, że kara ograniczenia wolności w formie pracy społecznej nie może być wobec nich orzekana.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie wyroku w części dotyczącej kary i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny (na korzyść skazanego)

Strony

NazwaTypRola
R. Z.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 323 § § 1

Kodeks karny

Wyłącza stosowanie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. do żołnierzy.

Pomocnicze

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 270 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 34 § § 1a pkt 1

Kodeks karny

Dotyczy formy wykonywania kary ograniczenia wolności przez pracę społeczną, która nie może być stosowana wobec żołnierzy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Orzeczenie kary ograniczenia wolności w formie pracy społecznej wobec żołnierza zawodowego stanowi rażące naruszenie prawa materialnego (art. 323 § 1 k.k.).

Godne uwagi sformułowania

orzekł bowiem karę, której orzec mu w konkretnym przypadku nie było wolno.

Skład orzekający

Jarosław Matras

przewodniczący

Eugeniusz Wildowicz

członek

Włodzimierz Wróbel

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy istotnego błędu proceduralnego w orzekaniu kary wobec żołnierza, co jest ważną kwestią dla praktyków prawa karnego.

Żołnierz nie może być skazany na pracę społeczną? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KK 270/19
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 września 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras (przewodniczący)
‎
SSN Eugeniusz Wildowicz
‎
SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)
Protokolant Marta Brylińska
w sprawie
R.  Z.,
skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z 286 § 1 kk i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 24 września 2019 r.,
kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego,
od wyroku Sądu Rejonowego w Ł.
z dnia 3 sierpnia 2018 r., V K (…),
uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ł..
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 3 sierpnia 2018 r. (sygn. akt V K (…)) R. Z. został uznany winnym czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności w postaci wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społecznej w wymiarze 30 godzin miesięcznie.
Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia.
Kasację w trybie art. 521 k.p.k. wniósł od tego wyroku na korzyść skazanego Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu orzeczeniu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 323 § 1 k.k., poprzez orzeczenie w stosunku do R. Z.  kary ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, mimo że w czasie wydania wyroku oskarżony pełnił czynną służbę wojskową, co wykluczało możliwość orzeczenia wobec niego kary ograniczenia wolności w formie przewidzianej w art. 34 § 1a pkt 1 k.k. i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ł..
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Kasacja okazała się zasadna.
R. Z. w dacie popełnienia przestępstwa oraz w dacie orzekania miał status żołnierza zawodowego. Informacja ta znajdowała się w aktach sprawy (przesłuchanie w dniu 30 października 2017 r.).
Zgodnie zaś z art. 323 § 1 k.k. do żołnierzy nie stosuje się art. 34 § 1a pkt 1 k.k. stanowiącego o sposobie wykonywania tej kary przez wykonywanie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne.
Orzekając karę w takiej formie wobec żołnierza Sąd Rejonowy w Ł. dopuścił się zatem rażącego naruszenia prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia. Orzekł bowiem karę, której orzec mu w konkretnym przypadku nie było wolno.
Wobec tego należało orzec jak w sentencji i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania w zakresie kary Sądowi Rejonowemu w Ł.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę