II KK 267/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść skazanego A. T. od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach, który uznał skazanego za winnego popełnienia przestępstwa polegającego na uzyskiwaniu i posiadaniu treści pornograficznych z udziałem małoletnich, wymierzając karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym uwzględnienie wniosku o skazanie bez pełnego postępowania dowodowego, oraz naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanie obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu zajmowania stanowisk związanych z wychowaniem małoletnich. Sąd Najwyższy, analizując akta sprawy, ustalił, że kasacja została wniesiona po śmierci skazanego A. T., co zgodnie z przepisami czyni ją niedopuszczalną z mocy ustawy. W związku z tym, Sąd Najwyższy postanowił pozostawić kasację bez rozpoznania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaNiedopuszczalność kasacji wniesionej po śmierci strony postępowania karnego.
Dotyczy wyłącznie postępowań karnych i sytuacji, gdy kasacja jest wnoszona na niekorzyść strony.
Zagadnienia prawne (2)
Czy kasacja wniesiona po śmierci skazanego jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kasacja wniesiona po śmierci skazanego jest niedopuszczalna z mocy ustawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że kasacja została wniesiona po śmierci skazanego A. T., co na mocy przepisów prawa procesnego czyni ją niedopuszczalną.
Czy w przypadku skazania za przestępstwo z art. 202§4a k.k. obligatoryjne jest orzeczenie środka karnego w postaci zakazu zajmowania stanowisk związanych z wychowaniem małoletnich?
Odpowiedź sądu
Tak, zgodnie z art. 41§1a pkt 2 k.k. (w brzmieniu obowiązującym po 30 września 2023r.), środek karny w postaci zakazu zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi, na czas określony albo dożywotnio, jest obligatoryjny w przypadku skazania za czyn z art. 202§4a k.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy nie rozstrzygnął tej kwestii merytorycznie, ponieważ kasacja została pozostawiona bez rozpoznania z przyczyn formalnych. Jednakże, zarzut kasacji wskazywał na niezastosowanie tego obligatoryjnego środka karnego przez sąd niższej instancji.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. T. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca |
Przepisy (6)
Główne
k.p.k. art. 531 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 529
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 202 § 4a
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 387 § 1, 2 i 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 41 § 1a zd. drugie
Kodeks karny
k.k. art. 41 § 1a pkt 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja wniesiona po śmierci skazanego jest niedopuszczalna z mocy ustawy.
Godne uwagi sformułowania
Kasacja wywiedziona przez Prokuratora Generalnego jest niedopuszczalna z mocy ustawy. • Kasacja została zatem wniesiona po śmierci skazanego, a jednocześnie skierowana została na jego niekorzyść.
Skład orzekający
Małgorzata Gierszon
przewodniczący
Jerzy Grubba
sprawozdawca
Jarosław Matras
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność kasacji wniesionej po śmierci strony postępowania karnego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie postępowań karnych i sytuacji, gdy kasacja jest wnoszona na niekorzyść strony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii formalnej niedopuszczalności kasacji z powodu śmierci strony, co jest istotne z punktu widzenia procedury karnej, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć merytorycznych.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II KK 267/24 POSTANOWIENIE Dnia 31 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Jarosław Matras po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 31 lipca 2024r. sprawy A. T. skazanego za przestępstwo z art. 202§4a k.k. kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 11 lipca 2023r., sygn. akt II K 388/23 na podstawie art. 531§1 k.p.k. w zw. z art. 529 k.p.k. postanowił: kasację pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 11 lipca 2023r., wydanym w sprawie o sygn. akt II K 388/23, A. T. uznano za winnego popełnienia przestępstwa z art. 202§4a k.k., polegającego na tym, że od nieustalonego dnia do dnia 8 marca 2023r. w S., za pośrednictwem sieci Internet uzyskiwał dostęp do treści pornograficznych z udziałem małoletnich, a także posiadał na dyskach twardych komputera stacjonarnego, należącego do niego, treści pornograficzne z udziałem małoletnich w postaci filmów. Za ten czyn A. T. wymierzono karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat. Kasację od powyższego orzeczenia - w całości i na niekorzyść skazanego -wywiódł Prokurator Generalny, zarzucając w niej rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 387§1, §2 i §3 k.p.k., poprzez niezasadne uwzględnienie wadliwego wniosku oskarżonego A. T. o skazanie go bez przeprowadzenia postępowania dowodowego i wydanie wyroku skazującego, mimo iż wniosek oskarżonego w zakresie propozycji kary za czyn zabroniony z art. 202§4a k.k. nie uwzględniał środka karnego w postaci zakazu zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi na czas określony albo dożywotnio, co skutkowało wydaniem zaskarżonego wyroku również z rażącą i mającą istotny wpływ na jego treść obrazą przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 41§1a zd. drugie k.k. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023r., a po tej dacie art. 41§1a pkt 2 k.k.), poprzez jego niezastosowanie i nieorzeczenie wobec oskarżonego wskazanego środka karnego, który w przypadku skazania za czyn z art. 202§4a k.k. ma charakter obligatoryjny. Wskazując na powyższe uchybienie Sądu Prokurator Generalny wniósł o uchylenie przedmiotowego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Siedlcach do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja wywiedziona przez Prokuratora Generalnego jest niedopuszczalna z mocy ustawy. Jak wynika z analizy akt sprawy, przedmiotowa kasacja została wniesiona w dniu 14 czerwca 2024r. (k. 2 akt SN), podczas gdy zgodnie z treścią odpisu skróconego aktu zgonu […] z dnia 11 lipca 2024r. (k. 28 akt SN), A. T. zmarł w dniu 8 listopada 2023r. Kasacja została zatem wniesiona po śmierci skazanego, a jednocześnie skierowana została na jego niekorzyść. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [J.J.] [ms] Jerzy Grubba Małgorzata Gierszon Jarosław Matras