II KK 264/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok zaoczny Sądu Rejonowego skazujący E.P. za wykroczenie, umarzając postępowanie z powodu ponownego skazania za ten sam czyn.
Sąd Rejonowy dwukrotnie skazał E.P. za to samo wykroczenie z art. 96 § 3 k.w. Pierwszy wyrok nakazowy uprawomocnił się wobec E.P. w części dotyczącej, a następnie Sąd Rejonowy wydał wyrok zaoczny skazujący ją ponownie za ten sam czyn. Prokurator Generalny wniósł kasację, wskazując na bezwzględną przyczynę odwoławczą w postaci ponownego skazania za ten sam czyn. Sąd Najwyższy uwzględnił kasację, uchylił wyrok zaoczny i umorzył postępowanie.
Sąd Rejonowy pierwotnie wydał wyrok nakazowy z dnia 27 października 2011 r., uznając E.P. i B.P. winnymi wykroczenia z art. 96 § 3 k.w. i wymierzając im grzywny po 200 zł. Ponieważ sprzeciw złożył jedynie B.P., wyrok uprawomocnił się wobec E.P. w dniu 22 grudnia 2011 r. Następnie, w dniu 17 lipca 2012 r., Sąd Rejonowy wydał wyrok zaoczny, ponownie skazując E.P. i B.P. za te same wykroczenia na grzywny po 100 zł. Ten wyrok zaoczny uprawomocnił się w dniu 25 lipca 2012 r. Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku zaocznego w części dotyczącej E.P., podnosząc bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. (postępowanie co do tego samego czynu zostało prawomocnie zakończone). Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji dwukrotnie skazał E.P. za ten sam czyn. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok zaoczny w części dotyczącej E.P. i umorzył postępowanie na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, ponowne skazanie za ten sam czyn stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd pierwszej instancji dwukrotnie skazał E.P. za ten sam czyn, co stanowi naruszenie zasady ne bis in idem i jest bezwzględną przyczyną odwoławczą.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i umorzenie
Strona wygrywająca
E. P.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. P. | osoba_fizyczna | obwiniona |
| B. P. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (8)
Główne
k.w. art. 96 § § 3
Kodeks wykroczeń
k.p.w. art. 5 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Umorzenie postępowania w przypadku, gdy postępowanie co do tego samego czynu obwinionej zostało prawomocnie zakończone.
Pomocnicze
k.p.w. art. 104 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Wskazanie bezwzględnych przyczyn odwoławczych, w tym pkt 7 dotyczącego ponownego prawomocnego zakończenia postępowania.
k.p.w. art. 110 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 112
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 537 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.w. art. 118 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ponowne skazanie E.P. za ten sam czyn, który został już prawomocnie zakończony, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.
Godne uwagi sformułowania
sąd właściwy – najpewniej w skutek przeoczenia - dwukrotnie skazał E.P. za ten sam czyn
Skład orzekający
Józef Szewczyk
przewodniczący
Rafał Malarski
sprawozdawca
Dorota Rysińska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady ne bis in idem w postępowaniu wykroczeniowym oraz stosowanie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. w przypadku podwójnego skazania za ten sam czyn."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji podwójnego skazania przez ten sam sąd w postępowaniu wykroczeniowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę procesową ne bis in idem i błędy proceduralne, które mogą się zdarzyć nawet w sądach najwyższej instancji.
“Sąd Najwyższy uchyla wyrok: czy można być skazanym dwa razy za to samo wykroczenie?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KK 264/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk (przewodniczący) SSN Rafał Malarski (sprawozdawca) SSN Dorota Rysińska Protokolant Anna Janczak w sprawie E. P. skazanej z art. 96 § 3 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 listopada 2012 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionej od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego z dnia 17 lipca 2012 r., I. uchyla zaskarżony wyrok zaoczny w części dotyczącej E. P. i - na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. - umarza postępowanie w tym zakresie; II. obciąża Skarb Państwa kosztami postępowania w sprawie w części dotyczącej obwinionej. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy, wyrokiem nakazowym z 27 października 2011 r., uznał E. P. i B. P. za winnych wykroczeń z art. 96 § 3 k.w. polegających na tym, że wbrew obowiązkowi żadne z nich nie wskazało na żądanie uprawnionego organu, komu powierzyło samochód marki Daewoo o nr rej. /…/ do kierowania lub używania w dniu 21 lutego 2011 r. około godziny 10.45, i wymierzył im grzywny po 200 zł. Od tego wyroku nakazowego sprzeciw złożył jedynie B. P. i w związku z tym uprawomocnił się on w stosunku do E. P. w dniu 22 grudnia 2011r. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy, wyrokiem zaocznym z 17 lipca 2012 r., skazał E. P. i B. P. za popełnienie opisanych wyżej wykroczeń na grzywny po 100 zł. Wyrok zaoczny, wobec niezaskarżenia przez żadną ze stron, uprawomocnił się w pierwszej instancji w dniu 25 lipca 2012 r. Kasację od prawomocnego wyroku zaocznego złożył w części dotyczącej E. P. na jej korzyść, na podstawie art. 110 § 1 k.p.w., Prokurator Generalny. Podnosząc bezwzględne uchybienie z art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. (postępowanie co do tego samego czynu obwinionej zostało prawomocnie zakończone), wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku zaocznego w zakresie skazania E.P. i umorzenie w tej części postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja z racji oczywistej zasadności zasługiwała na uwzględnienie w całości na posiedzeniu bez udziału stron (art. 112 k.p.w. w zw. z art. 535 § 5 k.p.k.). Analiza wyroków z 27 października 2011 r. i z 17 lipca 2012 r. ewidentnie wskazuje, że sąd właściwy – najpewniej w skutek przeoczenia - dwukrotnie skazał E.P. za ten sam czyn, stanowiący wykroczenie określone w art. 96 § 3 k.w. Stwierdzając istnienie podanej w kasacji bezwzględnej przyczyny odwoławczej, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok zaoczny w części dotyczącej E. P. i na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. umorzył w tym zakresie postępowanie (art. 112 k.p.w. w zw. z art. 537 § 2 k.p.k.). O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 118 § 2 k.p.w.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI