II KK 262/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Okręgowego utrzymujące w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia apelacji, uznając rażące naruszenie prawa procesowego przez nierozpoznanie zarzutu oskarżonego co do podpisania apelacji.
Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł kasację na korzyść oskarżonego Ł.P. od postanowienia Sądu Okręgowego, które utrzymało w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia jego apelacji z powodu braku podpisu. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając, że Sąd Okręgowy rażąco naruszył art. 433 § 2 k.p.k., nie rozpoznając zarzutu oskarżonego, że apelacja była podpisana. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sprawa dotyczy kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść oskarżonego Ł.P. od postanowienia Sądu Okręgowego w W., które utrzymało w mocy zarządzenie sędziego Sądu Rejonowego w W. o odmowie przyjęcia osobistej apelacji oskarżonego. Oskarżony złożył apelację od wyroku, ale wezwano go do uzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu. Po dwukrotnym awizowaniu, przesyłka z wezwaniem została uznana za doręczoną, a następnie odmówiono przyjęcia apelacji z powodu nieuzupełnienia braku. Oskarżony wniósł zażalenie, które zostało utrzymane w mocy przez Sąd Okręgowy. Kasacja zarzuciła Sądowi Okręgowemu rażące naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. przez nierozpoznanie zarzutu, że apelacja była podpisana. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, stwierdzając, że Sąd Okręgowy nie przeprowadził prawidłowej kontroli odwoławczej i nie odniósł się do zarzutu oskarżonego. Sąd Najwyższy zauważył, że apelacja zawierała podpis, a biorąc pod uwagę, że pochodziła od podmiotu niefachowego, Sąd Okręgowy powinien był dochować większej staranności. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, nierozpoznanie przez sąd odwoławczy zarzutu skarżącego, iż apelacja została podpisana, stanowi rażące naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. mające istotny wpływ na treść orzeczenia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy, rozpoznając zażalenie oskarżonego, był zobowiązany odnieść się do każdego sformułowanego w nim zarzutu, w tym do zarzutu podpisania apelacji. Zapoznanie się z apelacją wykazało, że zawierała ona podpis. Sąd Okręgowy nie przeprowadził prawidłowej kontroli odwoławczej w tej kwestii, co skutkowało utrzymaniem w mocy zarządzenia o odmowie przyjęcia apelacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
oskarżony (pośrednio)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Rzecznik Praw Obywatelskich | instytucja | skarżący (kasacja na korzyść oskarżonego) |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Sąd odwoławczy jest zobowiązany odnieść się do każdego zarzutu podniesionego w środku odwoławczym.
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Umożliwia rozpoznanie kasacji na posiedzeniu w sytuacji oczywistej zasadności.
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
Przepis, z którego oskarżono Ł.P.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Okręgowy rażąco naruszył art. 433 § 2 k.p.k. przez nierozpoznanie zarzutu oskarżonego, że apelacja była podpisana. Apelacja oskarżonego zawierała podpis, mimo że była nieprzejrzysta i chaotyczna, co wynikało z faktu, że pochodziła od podmiotu niefachowego.
Godne uwagi sformułowania
rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie nierozpoznanie zarzutu skarżącego nie przeprowadził jednak prawidłowej kontroli odwoławczej pochodzi on od podmiotu niefachowego winien dochować staranności przy analizie
Skład orzekający
Dariusz Świecki
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Naruszenie przez sąd odwoławczy obowiązku rozpoznania wszystkich zarzutów apelacji, zwłaszcza w przypadku środków odwoławczych wnoszonych przez osoby nieprofesjonalne."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z brakiem podpisu i nierozpoznaniem zarzutu przez sąd odwoławczy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest skrupulatne badanie formalnych wymogów pisma procesowego, nawet jeśli pochodzi od osoby nieprofesjonalnej, i jak błąd sądu odwoławczego może prowadzić do uchylenia orzeczenia.
“Sąd Najwyższy: Brak podpisu w apelacji nie zawsze oznacza jej odrzucenie – kluczowa rola sądu odwoławczego.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt II KK 262/19 POSTANOWIENIE Dnia 4 lutego 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie Ł. P. oskarżonego z art. 190 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 4 lutego 2020 r., kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść oskarżonego od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 maja 2016 r., sygn. akt X Kz (…), utrzymującego w mocy zarządzenie sędziego Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE W dniu 18 grudnia 2015 r. Ł. P. doręczono odpis wydanego w jego sprawie wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt II K (…) wraz z uzasadnieniem. W dniu 30 grudnia 2015 r. oskarżony ten złożył osobistą apelację. Zarządzeniem upoważnionego sędziego z dnia 11 stycznia 2016 r., został on wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniesionego środka odwoławczego poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyjęcia apelacji. Przesyłkę zawierającą to wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu, uznano za doręczoną z dniem 3 lutego 2016 r. W związku z powyższym, zarządzeniem upoważnionego sędziego z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt II K (…), odmówiono przyjęcia osobistej apelacji oskarżonego wobec nieuzupełnienia w terminie wskazywanego wcześniej braku formalnego pisma. Na zarządzenie to Ł.P. wniósł zażalenie. Po jego rozpoznaniu, Sąd Okręgowy w W., postanowieniem z dnia 5 maja 2016 r., sygn. akt X Kz (…), utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Od prawomocnego postanowienia z kasacją wniesioną w całości na korzyść oskarżonego wystąpił Rzecznik Praw Obywatelskich. Zarzucił mu rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 433 § 2 k.p.k., polegające na nierozpoznaniu zarzutu skarżącego, wskazującego, iż wywiedziona przez niego apelacja została podpisana. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasację tę uznać należało za oczywiście zasadną, stąd możliwe było jej uwzględnienie na posiedzeniu, o jakim mowa w art. 535 § 5 k.p.k. Nie może budzić bowiem wątpliwości, że Sąd Okręgowy dopuścił się rażącego naruszenia przepisu wskazywanego w zarzucie omawianej skargi. Sąd Okręgowy, rozpoznając wskazane zażalenie Ł. P. , zobowiązany był - stosownie do art. 433 § 2 k.p.k. - odnieść się do każdego sformułowanego w nim zarzutu. W treści zażalenia oskarżony wyraźnie zaś wskazał, że podpisał wniesioną uprzednio apelację. W kwestii tej Sąd Okręgowy nie przeprowadził jednak prawidłowej kontroli odwoławczej, wskazując jedynie, że skoro Ł. P. , wezwany do uzupełnienia braku formalnego jego apelacji, nie uczynił tego w terminie, to słusznie odmówiono przyjęcia jego apelacji. Rzecz jednak w tym, że zapoznanie się z apelacją Ł. P. wskazuje, iż zawiera ona na ostatniej stronie podpis wnoszącego ją (k. 316). Wprawdzie powyższy środek odwoławczy jest niewątpliwie mało przejrzysty oraz chaotyczny w swej konstrukcji i zawiera wklejone obrazy wcześniejszych pism oskarżonego, to jednak mieć trzeba na uwadze okoliczność, że pochodzi on od podmiotu niefachowego. Skoro tak, to Sąd Okręgowy, rozpoznając wskazywane zażalenie, winien dochować staranności przy analizie, czy dopełnione w nim zostały wszystkie prawem przewidziane wymogi formalne. Postępując odmiennie, Sąd odwoławczy uchybił w rażący sposób przepisowi wskazanemu w zarzucie kasacji. Uchybienie to w istotny sposób wpłynęło przy tym na treść orzeczenia, skoro skutkowało utrzymaniem w mocy zarządzenia o odmowie przyjęcia osobistej apelacji oskarżonego. Wobec oczywistej zasadności kasacji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Rozpoznając sprawę ponownie, Sąd ten będzie miał na uwadze wcześniejsze rozważania. Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI