II KK 249/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uniewinnił ukaranego za wykroczenie polegające na przewożeniu psa bez kagańca w autobusie, stwierdzając brak podstawy prawnej do ukarania.
Sąd Rejonowy skazał W.C. za wykroczenie polegające na przewożeniu psa bez kagańca w autobusie, na podstawie uchwały Rady m.st. Warszawy. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł kasację, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego. Sąd Najwyższy uchylił wyrok, uniewinniając ukaranego, ponieważ przepis, na podstawie którego go skazano, nie był wymieniony w katalogu przepisów porządkowych podlegających sankcji wykroczenia z art. 54 k.w.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku Sądu Rejonowego, który uznał W.C. za winnego wykroczenia z art. 54 Kodeksu wykroczeń w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 Uchwały Rady m.st. Warszawy dotyczącej przepisów porządkowych w lokalnym transporcie zbiorowym. Zarzut dotyczył przewożenia psa bez kagańca w autobusie. Rzecznik Praw Obywatelskich zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, wskazując, że czyn przypisany ukaranemu nie wyczerpywał znamion wykroczenia. Sąd Najwyższy przychylił się do argumentacji kasacji. W uzasadnieniu wskazano, że § 17 wspomnianej uchwały Rady m.st. Warszawy wymieniał konkretne przepisy porządkowe, których naruszenie podlega odpowiedzialności z art. 54 k.w., jednakże § 14, stanowiący podstawę ukarania W.C., nie znalazł się w tym katalogu. W konsekwencji, przypisane W.C. zachowanie nie było karalne. Sąd Najwyższy podkreślił również, że choć Kodeks wykroczeń zawiera art. 77 dotyczący niezachowania ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia, taki zarzut nie został postawiony, a przede wszystkim nie ustalono braku wymaganych środków ostrożności. Z tych powodów Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i uniewinnił W.C. od przypisanego mu czynu, kosztami postępowania kasacyjnego obciążając Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie przepisu porządkowego, który nie został wymieniony w katalogu przepisów podlegających sankcji z art. 54 k.w. w uchwale rady miasta, nie może stanowić podstawy do ukarania za wykroczenie.
Uzasadnienie
Uchwała Rady m.st. Warszawy w § 17 wymieniała konkretne przepisy porządkowe, których naruszenie podlegało odpowiedzialności z art. 54 k.w. Przepis § 14, na podstawie którego ukarano W.C., nie znalazł się w tym katalogu, co oznaczało brak podstawy prawnej do ukarania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku i uniewinnienie
Strona wygrywająca
W. C.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. C. | osoba_fizyczna | ukaranego |
Przepisy (5)
Główne
k.w. art. 54
Kodeks wykroczeń
Przepis określający odpowiedzialność za wykroczenie przeciwko wydanym z upoważnienia ustawy przepisom porządkowym obowiązującym w miejscach publicznych lub w obiektach użyteczności publicznej.
Uchwała Nr XXVI/658/2016 Rady m. st. Warszawy art. 14 § 1 pkt 2
Przepis porządkowy dotyczący obowiązku nałożenia kagańca na psa w lokalnym transporcie drogowym. Kluczowe było ustalenie, że ten przepis nie został wymieniony w § 17 uchwały jako podlegający sankcji z art. 54 k.w.
Uchwała Nr XXVI/658/2016 Rady m. st. Warszawy art. 17
Przepis wymieniający jednostki redakcyjne uchwały, których naruszenie podlega odpowiedzialności z art. 54 k.w. Brak § 14 w tym wykazie był podstawą uniewinnienia.
Pomocnicze
k.w. art. 24 § 1
Kodeks wykroczeń
Przepis określający wymiar kary grzywny.
k.w. art. 77
Kodeks wykroczeń
Przepis przewidujący odpowiedzialność za niezachowanie ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia. Zauważono, że nie był podstawą ukarania w tej sprawie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstawy prawnej do ukarania, ponieważ przepis porządkowy naruszony przez ukaranego nie był wymieniony w katalogu przepisów podlegających sankcji z art. 54 k.w. w uchwale Rady m.st. Warszawy.
Godne uwagi sformułowania
przypisane mu zachowanie nie było karalne, nie rodziło odpowiedzialności za wykroczenie zaskarżony kasacją wyrok wydany został z rażącym naruszeniem prawa
Skład orzekający
Michał Laskowski
przewodniczący-sprawozdawca
Jacek Błaszczyk
członek
Piotr Mirek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów porządkowych i ich stosowanie w kontekście odpowiedzialności wykroczeniowej, zwłaszcza w zakresie wymogów formalnych uchwał i katalogów przepisów podlegających sankcjom."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wskazania przepisu porządkowego w uchwale jako podlegającego sankcji z art. 54 k.w. Może mieć zastosowanie do podobnych sytuacji w innych miastach, jeśli ich uchwały zawierają podobne luki.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak istotne są formalne aspekty prawne i jak drobny błąd formalny w uchwale może prowadzić do uniewinnienia. Jest to przykład na to, że nawet pozornie błahe wykroczenia podlegają ścisłej kontroli prawnej.
“Pies bez kagańca w autobusie – czy to naprawdę wykroczenie? Sąd Najwyższy rozstrzyga.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II KK 249/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 października 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jacek Błaszczyk SSN Piotr Mirek Protokolant Dorota Szczerbiak przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Małgorzaty Kozłowskiej w sprawie W. C. ukaranego z art. 54 k.w. w zw. z art. 24 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 19 października 2023 r., kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich - na korzyść ukaranego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt III W 550/18, 1. uchyla zaskarżony wyrok i uniewinnia W. C. od przypisanego mu czynu. 2. kosztami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy dla Warszawy – Żoliborza w Warszawie, wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. III W 550/18, uznał W. C. za winnego tego, że w dniu 19 listopada 2017 roku około godz. 13:15 w W. przy ulicy P. na przystanku komunikacji miejskiej o nazwie „X.” wykroczył przeciwko wydanym z upoważnienia ustawy przepisom porządkowym obowiązującym w lokalnym transporcie drogowym określonym w Uchwale Nr XXVI/658/2016 tj. w pojeździe lokalnego transportu drogowego - w autobusie linii X.1, nr boczny […] , podróżując z psem nie dopełnił obowiązku nałożenia zwierzęciu kagańca, to jest za winnego wykroczenia z art. 54 k.w. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 Uchwały Nr XXVI/658/2016 Rady m. st. Warszawy z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie przepisów porządkowych obowiązujących w lokalnym transporcie zbiorowym i za to na podstawie art. 54 k.w. w zw. z art. 24 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 400 zł. Kasację od tego wyroku wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich. Zaskarżył wyrok w całości na korzyść W. C. i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa materialnego, tj. art. 54 k.w. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 Uchwały Nr XXW658/2016 Rady m.st. Warszawy z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie przepisów porządkowych obowiązujących w lokalnym transporcie zbiorowym, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji, gdy czyn przypisany ukaranemu nie wyczerpywał znamion tego wykroczenia. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego Warszawy - Żoliborza w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2019 r. i uniewinnienie ukaranego W. C. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich okazała się zasadna i konieczne było uchylenie zaskarżonego nią wyroku i uniewinnienie W. C. od przypisanego mu czynu. W części dyspozytywnej zaskarżonego kasacją wyroku uznano W. C. za winnego wykroczenia z art. 54 k.w. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 Uchwały Nr XXVI/658/2016 Rady m. st. Warszawy z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie przepisów porządkowych obowiązujących w lokalnym transporcie zbiorowym. Tymczasem wskazana uchwała w § 17 wprost stwierdza, że tylko osoba naruszająca przepisy porządkowe określone w wymienionych tam jednostkach redakcyjnych uchwały podlega odpowiedzialności za popełnienie wykroczenia zgodnie z art. 54 k.w. Wśród wskazanych w § 17 przepisów nie został wymieniony § 14, stanowiący podstawę ukarania W. C. Tym samym przypisane mu zachowanie nie było karalne, nie rodziło odpowiedzialności za wykroczenie, a zaskarżony kasacją wyrok wydany został z rażącym naruszeniem prawa. W tej sytuacji konieczne stało się wyeliminowanie zaskarżonego kasacją wyroku z obrotu prawnego, to jest jego uchylenie i uniewinnienie ukaranego bez podstawy prawnej W. C. Zauważyć przy tym należy, że Kodeks wykroczeń zawiera art. 77, który przewiduje odpowiedzialność za niezachowanie ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia. W realiach przedmiotowej sprawy nie doszło jednak do postawienia takiego zarzutu, a przede wszystkim do ustalenia, że W. C. nie zachował wymaganych środków ostrożności w związku z przewożeniem autobusem psa. Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł o uwzględnieniu kasacji, uchyleniu zaskarżonego wyroku i uniewinnieniu W. C. [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI