II KK 244/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego, uznając, że kara łączna ograniczenia wolności została wymierzona z rażącym naruszeniem prawa, przekraczając dopuszczalną sumę kar jednostkowych.
Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego, który skazał K.B. za prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu i posiadanie narkotyków. Sąd Rejonowy połączył kary ograniczenia wolności orzeczone za te czyny, wymierzając karę łączną 1 roku, co zdaniem kasacji przekroczyło ustawową granicę. Sąd Najwyższy przychylił się do argumentacji kasacji, stwierdzając rażące naruszenie prawa materialnego i uchylił zaskarżony wyrok do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego K.B. od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia. Sąd Rejonowy uznał skazanego winnym popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. (jazda pod wpływem alkoholu) i art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Za te czyny orzeczono jednostkowe kary ograniczenia wolności, które następnie połączono, wymierzając karę łączną 1 roku ograniczenia wolności. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, wskazując, że suma kar jednostkowych wynosiła 11 miesięcy, a kara łączna 1 roku przekroczyła dopuszczalną górną granicę określoną w art. 86 § 1 k.k. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, potwierdzając, że wymierzenie kary łącznej 1 roku ograniczenia wolności stanowiło rażące naruszenie prawa materialnego na niekorzyść skazanego i miało istotny wpływ na treść wyroku. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kara łączna ograniczenia wolności nie może przekroczyć sumy kar jednostkowych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zgodnie z art. 86 § 1 k.k., górną granicą kary łącznej jest suma kar jednostkowych. Wymierzenie kary łącznej 1 roku ograniczenia wolności, gdy suma kar jednostkowych wynosiła 11 miesięcy, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
skazany (w zakresie kary łącznej)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.B. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (5)
Główne
k.k. art. 178a § § 1
Kodeks karny
u.p.n. art. 62 § ust. 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 85 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 86 § § 1 i 3
Kodeks karny
Określa zasady łączenia kar i górną granicę kary łącznej.
Pomocnicze
k.p.k. art. 521
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara łączna 1 roku ograniczenia wolności przekroczyła dopuszczalną górną granicę kary łącznej, która wynosiła 11 miesięcy (suma kar jednostkowych).
Godne uwagi sformułowania
górną granicą kary łącznej, zgodnie z art. 86 § 1 k.k., jest suma kar jednostkowych rozstrzygnięcie rażąco niekorzystne oraz nieuzasadnione
Skład orzekający
Marek Pietruszyński
przewodniczący
Jarosław Matras
członek
Włodzimierz Wróbel
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kary łącznej ograniczenia wolności i zasad jej orzekania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji połączenia kar ograniczenia wolności i przekroczenia sumy kar jednostkowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnego błędu proceduralnego w orzekaniu kary łącznej, co jest ważnym zagadnieniem dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Najwyższy koryguje błąd: kara łączna nie może być wyższa niż suma kar cząstkowych.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II KK 244/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 października 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący) SSN Jarosław Matras SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Protokolant Klaudia Binienda w sprawie K.B., skazanego z art. 178a § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 października 2024 r., kasacji wniesionej Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 2 grudnia 2022 r. sygn. akt V K 1200/22, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania. Jarosław Matras Marek Pietruszyński Włodzimierz Wróbel UZASADNIENIE Wyrokiem nakazowym z dnia 2 grudnia 2022 r., Sąd Rejonowy dla Warszawy- Śródmieścia w Warszawie (sygn. akt V K 1200/22) uznał K.B. za winnego popełnienia czynu z art. 178a § 1 k.k. i wymierzył mu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Ponadto uznano go winnym czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i również wymierzono mu karę 3 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Na podstawie art. 85 § 1 k.k. oraz art. 86 § 1 i 3 k.k., orzeczone jednostkowe kary ograniczenia wolności połączono i wymierzono K.B. karę łączną 1 roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia. Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, powołując się na przepis art. 521 k.p.k. Zarzucił wyrokowi rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegające na połączeniu wymierzonych K.B. jednostkowych kar 8 miesięcy i 3 miesięcy ograniczenia wolności, i orzeczeniu kary łącznej 1 roku ograniczenia wolności, co przekroczyło górną granicę kary łącznej określoną w przepisie, czyli sumę kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa. Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna. W niniejszej sprawie faktycznie doszło do błędu, który skutkował rażącym naruszeniem prawa materialnego na niekorzyść skazanego, co miało oczywisty wpływ na treść wyroku. Górną granicą kary łącznej, zgodnie z art. 86 § 1 k.k., jest suma kar jednostkowych. W niniejszym przypadku maksymalny wymiar kary łącznej ograniczenia wolności, możliwy do orzeczenia wobec oskarżonego, wynosił 11 miesięcy. Wymierzenie zatem kary 1 roku ograniczenia wolności przekroczyło dopuszczalną górną granicę kary łącznej in concreto i stanowiło rozstrzygnięcie rażąco niekorzystne oraz nieuzasadnione. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. Jarosław Matras Marek Pietruszyński Włodzimierz Wróbel [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI