II KK 23/22

Sąd Najwyższy2023-08-23
SNKarneśrodki zapobiegawczeŚrednianajwyższy
tymczasowe aresztowanieczas trwaniarozstrzygnięcie wątpliwościSąd Najwyższykodeks postępowania karnegokodeks karny wykonawczy

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o rozstrzygnięcie wątpliwości dotyczących czasu trwania tymczasowego aresztowania, potwierdzając jego trwanie do konkretnej godziny.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego w W. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do czasu trwania tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec P.Ł. po uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy. Wnoszący argumentował, że środek zapobiegawczy powinien być określony do faktycznej godziny rozpoczęcia pozbawienia wolności. Sąd Najwyższy uznał wniosek za niezasadny, wskazując na prawidłowość pierwotnego określenia czasu trwania aresztowania do konkretnej godziny, zgodnie z przepisami k.p.k. dotyczącymi liczenia okresów w miesiącach i dniach.

Sąd Najwyższy rozpatrzył wniosek Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego w W. o rozstrzygnięcie wątpliwości w trybie art. 13 § 1 k.k.w. Wniosek dotyczył precyzyjnego określenia końca tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec P.Ł. po tym, jak Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 30 maja 2023 r. uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W związku z uchyleniem wyroku, Sąd Najwyższy zastosował wobec oskarżonego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, od 30 maja 2023 r. do 28 sierpnia 2023 r. Wnoszący argumentował, że środek zapobiegawczy powinien być określony do faktycznej godziny rozpoczęcia pozbawienia wolności, czyli do godziny 12:00, a nie 14:20, jak wskazano w postanowieniu. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając brak przesłanek faktycznych i prawnych. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 127b k.p.k., czas trwania środków przymusu określony w miesiącach liczy się jako 30 dni, co zostało prawidłowo zastosowane. Ponadto, odwołując się do art. 127c k.p.k., wskazał, że za dzień trwania środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności przyjmuje się okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności. Tym samym, tymczasowe aresztowanie P.Ł. ma trwać do dnia 28 sierpnia 2023 r. do godziny 14:20, zgodnie z pierwotnym postanowieniem Sądu Najwyższego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Czas trwania tymczasowego aresztowania, oznaczony w miesiącach, liczy się zgodnie z art. 127b k.p.k. (30 dni na miesiąc), a za dzień trwania środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności przyjmuje się okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności zgodnie z art. 127c k.p.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy odwołał się do przepisów k.p.k. regulujących sposób liczenia terminów w miesiącach oraz określania dnia trwania środka przymusu. Stwierdził, że pierwotne postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania do konkretnej godziny było prawidłowe i zgodne z prawem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

nie uwzględnić wniosku o rozstrzygnięcie wątpliwości

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy (utrzymanie pierwotnego postanowienia)

Strony

NazwaTypRola
P. Ł.osoba_fizycznaoskarżony
Zastępca Dyrektora Aresztu Śledczego w W.instytucjawnioskodawca

Przepisy (3)

Główne

k.p.k. art. 127b

Kodeks postępowania karnego

Czas trwania środków przymusu, gdy jest określony w miesiącach, liczy się jako 30 dni.

k.p.k. art. 127c

Kodeks postępowania karnego

Za dzień trwania środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności przyjmuje się okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności.

Pomocnicze

k.k.w. art. 13 § § 1

Kodeks karny wykonawczy

a contrario

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowość określenia czasu trwania tymczasowego aresztowania zgodnie z przepisami k.p.k. (art. 127b i 127c).

Odrzucone argumenty

Środek zapobiegawczy powinien być określony do faktycznej godziny rozpoczęcia pozbawienia wolności (12:00), a nie do godziny wskazanej w postanowieniu (14:20).

Godne uwagi sformułowania

brak jest przesłanek faktycznych i prawnych do jego uwzględnienia za dzień trwania środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności przyjmuje się okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności

Skład orzekający

Barbara Skoczkowska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "interpretacja przepisów k.p.k. dotyczących liczenia terminów tymczasowego aresztowania i określania jego czasu trwania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wnioskiem o rozstrzygnięcie wątpliwości.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy wąskiego zagadnienia proceduralnego związanego z precyzyjnym określeniem czasu trwania tymczasowego aresztowania, co może być interesujące dla praktyków prawa karnego, ale nie dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
II KK 23/22
POSTANOWIENIE
Dnia 23 sierpnia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Skoczkowska
po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron,
w sprawie
P. Ł.
,
wniosku Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego w W. o rozstrzygnięcie wątpliwości,
na podstawie art. 13 § 1 k.k.w.
a contrario
postanawia:
nie uwzględnić wniosku o rozstrzygnięcie wątpliwości.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 30 maja 2023 r. uchylił zaskarżony kasacją wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 119/21, którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2020 r, sygn. akt XVIII K 37/20 wymierzający P. Ł. karę łączną 4 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności.  Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania sądowi odwoławczemu.  Po sporządzeniu i ogłoszeniu wyroku Sąd Najwyższy zastosował wobec tego oskarżonego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, tj. od dnia 30 maja 2023 r. godz. 14.20 do dnia 28 sierpnia 2023 r. godz. 14.20.
W dniu 25 lipca 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek
Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego w W. o rozstrzygnięcie wątpliwości w trybie art. 13
§ 1 k.k.w.  Zdaniem wnoszącego środek zapobiegawczy winien być określony do dnia 28 sierpnia 2023 r. do godz. 12.00 jako faktycznej godziny rozpoczęcia pozbawienia wolności w związku z przyjęciem osadzonego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek nie jest zasadny, gdyż brak jest przesłanek faktycznych i prawnych do jego uwzględnienia.  Wskazane we wniosku akty prawne nie mają bezpośredniego zastosowania w sprawie.
Data godzinowa wskazana w postanowieniu z dnia 30 maja 2023 r.
jest bowiem podana prawidłowo, gdyż to o godzinie 14.20 Sąd Najwyższy po ogłoszeniu wyroku uchylającego zaskarżony wyrok, na podstawie którego P. Ł. miał odbywać karę pozbawienia wolności, zastosował wobec oskarżonego ten środek zapobiegawczy.  Należy zwrócić uwagę na treść art. 127b k.p.k., z którego jednoznacznie wynika, że jeżeli czas trwania środków przymusu, a takim jest tymczasowe aresztowanie, jest określony w miesiącach, to przyjmuje się, że liczy on 30 dni.  We wniosku nie zakwestionowano
wyliczenia Sądu Najwyższego w tym zakresie, gdyż
od dnia 30 maja 2023 r. do dnia 28 sierpnia 2023 r. mijają dokładnie 3 miesiące, liczone w myśl tego przepisu.  Odnosząc się natomiast to kwestionowanej godziny wskazanej w postanowieniu z dnia 30 maja 2023 r. jako zakończenia trwania tymczasowe aresztowania, to należy odwołać się do art. 127c k.p.k., zgodnie z którym za dzień trwania środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności przyjmuje się okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności.
Stwierdzić więc należy, że tymczasowe aresztowanie P. Ł. ma trwać do dnia 28 sierpnia 2023 r. do godz. 14.20, tak jak to określił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 30 maja 2023 r.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
(EF)
[ł.n]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI