II KK 22/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego R. B. M. od wyroku Sądu Okręgowego w W., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. skazujący skazanego za cztery występki z art. 230 § 1 k.k. oraz występek oszustwa. Obrońca zarzucił Sądowi Okręgowemu rażące naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. poprzez pozorne odniesienie się do zarzutów apelacyjnych i zaniechanie całościowej kontroli instancyjnej. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że uzasadnienie Sądu Okręgowego nie sprowadzało się jedynie do ogólnych sformułowań, ale stanowiło obszerny wywód podyktowany treścią zarzutów apelacyjnych, a odwołania do uzasadnienia Sądu pierwszej instancji były uzasadnione. Sąd Najwyższy zaznaczył, że nie jest sądem trzeciej instancji i nie dokonuje ponownej oceny wiarygodności dowodów. Wskazano również, że zasada bezpośredniości nie doznaje uszczerbku, gdy podstawę ustaleń stanowią dowody z postępowania przygotowawczego, pod warunkiem ich prawidłowej oceny. Kasacja została oddalona, a skazany obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących kontroli instancyjnej w postępowaniu karnym, oceny zarzutów kasacyjnych dotyczących naruszenia przepisów procesowych, oraz stosowania zasady bezpośredniości.
Dotyczy specyfiki postępowania kasacyjnego w sprawach karnych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy Sąd drugiej instancji, utrzymując w mocy wyrok Sądu pierwszej instancji, naruszył art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. poprzez pozorne odniesienie się do zarzutów apelacyjnych i zaniechanie przeprowadzenia całościowej kontroli instancyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Okręgowy prawidłowo odniósł się do zarzutów apelacyjnych, a jego uzasadnienie było wystarczające i nie naruszało przepisów procesowych.
Uzasadnienie
Uzasadnienie Sądu Okręgowego stanowiło obszerny wywód podyktowany treścią zarzutów apelacyjnych, a odwołania do uzasadnienia Sądu pierwszej instancji były uzasadnione ze względu na jego rzetelność. Sąd odwoławczy nie miał obowiązku powtarzania kwestii zaakceptowanych z sądu niższej instancji. Zarzuty apelacyjne zostały należycie odparte.
Czy zarzut naruszenia zasady bezpośredniości poprzez nadanie prymatu dowodom z postępowania przygotowawczego jest zasadny?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zasada bezpośredniości nie doznaje uszczerbku w sytuacji, gdy podstawę ustaleń stanowią środki dowodowe uzyskane w toku postępowania przygotowawczego, pod warunkiem ich prawidłowej oceny.
Uzasadnienie
Sąd meriti ma obowiązek oceny zmiennych wyjaśnień czy zeznań zgodnie z art. 7 k.p.k., uwzględniając wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego. Przyznanie waloru wiarygodności pewnym dowodom i pozbawienie go innym, w sytuacji ich sprzeczności, jest wyrazem realizacji zasady bezpośredniości i swobodnej oceny dowodów. W analizowanej sprawie świadek B. J. zeznawał konsekwentnie, a zeznania S. J. cechowały się niekonsekwencją, której ocena została poprzedzona szczegółową analizą.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. B. M. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 230 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 536
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 233 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 519
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uzasadnienie Sądu Okręgowego było wystarczające i odnosiło się do zarzutów apelacyjnych. • Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował przepisy procesowe dotyczące kontroli instancyjnej. • Zasada bezpośredniości nie została naruszona przez oparcie ustaleń na dowodach z postępowania przygotowawczego, pod warunkiem ich prawidłowej oceny.
Odrzucone argumenty
Pozorne odniesienie się Sądu Okręgowego do zarzutów apelacyjnych. • Zaniechanie przeprowadzenia całościowej kontroli instancyjnej przez Sąd Okręgowy. • Naruszenie zasady bezpośredniości poprzez nadanie prymatu dowodom z postępowania przygotowawczego.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jako oczywiście bezzasadna • pozorne odniesienie się do zarzutów apelacyjnych • zaniechanie przeprowadzenia całościowej kontroli instancyjnej • Sąd Najwyższy nie jest sądem trzeciej instancji i jego rolą nie jest ponowna ocena wiarygodności poszczególnych dowodów • zasada bezpośredniości nie doznaje uszczerbku w sytuacji, w której podstawę ustaleń faktycznych stanowią środki dowodowe uzyskane w toku postępowania przygotowawczego
Skład orzekający
Roman Sądej
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kontroli instancyjnej w postępowaniu karnym, oceny zarzutów kasacyjnych dotyczących naruszenia przepisów procesowych, oraz stosowania zasady bezpośredniości."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania kasacyjnego w sprawach karnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnych kwestii procesowych w postępowaniu karnym, takich jak zakres kontroli kasacyjnej i zasada bezpośredniości, co jest interesujące dla prawników procesualistów.
“Kiedy kasacja jest 'oczywiście bezzasadna'? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice kontroli.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.