Orzeczenie · 2021-06-17

II KK 213/21

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2021-06-17
SNKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i obowiązkom rodzicielskimŚrednianajwyższy
niealimentacjaalimentykasacjaSąd Najwyższyprawo karneśrodki probacyjnewyrok nakazowy

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść oskarżonego D.L., który został skazany wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w W. za przestępstwo z art. 209 § 1 i 1a k.k. (niealimentacja). Oprócz kary grzywny, sąd pierwszej instancji zobowiązał oskarżonego do wykonywania obowiązku łożenia na utrzymanie synów K. i M. L. na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 3 k.k. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, argumentując, że orzeczenie obowiązku alimentacyjnego jako środka probacyjnego nie było możliwe w przypadku skazania na samoistną karę grzywny. Sąd Najwyższy przychylił się do tego stanowiska, stwierdzając, że przepis art. 34 § 3 k.k. pozwala na orzeczenie takich obowiązków jedynie w przypadku wymierzenia kary ograniczenia wolności, a nie grzywny. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok nakazowy w części dotyczącej zobowiązania do alimentacji, uznając to za wystarczające do wyeliminowania stwierdzonego naruszenia prawa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących środków probacyjnych i obowiązku alimentacyjnego w kontekście kary grzywny.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji skazania na karę grzywny za niealimentację.

Zagadnienia prawne (1)

Czy sąd może orzec obowiązek alimentacyjny jako środek probacyjny na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 3 k.k. w przypadku skazania na karę samoistnej grzywny?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepis art. 34 § 3 k.k. dopuszcza orzeczenie takich obowiązków jedynie w przypadku wymierzenia kary ograniczenia wolności, a nie kary grzywny.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że art. 34 § 3 k.k. odnosi się do obowiązku łożenia na utrzymanie innej osoby (art. 72 § 1 pkt 3 k.k.) tylko w kontekście kary ograniczenia wolności, a nie kary grzywny. Orzeczenie takiego obowiązku przy karze grzywny stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroku w części
Strona wygrywająca
oskarżony (w części dotyczącej obowiązku probacyjnego)

Strony

NazwaTypRola
D. L.osoba_fizycznaoskarżony
K. L.osoba_fizycznasyn
M. L.osoba_fizycznasyn

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 209 § § 1 i 1a

Kodeks karny

k.k. art. 34 § § 3

Kodeks karny

Przepis ten pozwala na orzeczenie świadczenia pieniężnego lub obowiązków z art. 72 § 1 pkt 2-7a k.k. jedynie w przypadku wymierzenia kary ograniczenia wolności.

Pomocnicze

k.k. art. 72 § § 1 pkt 3

Kodeks karny

Dotyczy obowiązku łożenia na utrzymanie innej osoby.

k.p.k. art. 535 § § 5

Kodeks postępowania karnego

Tryb rozpoznania kasacji na posiedzeniu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd niższej instancji nie był uprawniony do orzeczenia obowiązku alimentacyjnego jako środka probacyjnego na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 3 k.k. przy skazaniu na karę samoistnej grzywny.

Godne uwagi sformułowania

orzeczenie wszak na podstawie art. 34 § 2 k.k. - w związku z wymierzeniem kary ograniczenia wolności - obowiązków, o których mowa w art. 72 § 1 pkt 2-7a k.k., nie czyni z nich obowiązków o charakterze probacyjnym. • przepis art. 34 § 3 k.k. nie przewiduje więc możliwości zobowiązania do wykonywania ciążącego na oskarżonym obowiązku łożenia na utrzymanie innej osoby, o jakim mowa w art. 72 § 1 pkt 3 k.k., w wypadku skazania na karę samoistnej grzywny.

Skład orzekający

Dariusz Świecki

przewodniczący-sprawozdawca

Andrzej Siuchniński

członek

Eugeniusz Wildowicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących środków probacyjnych i obowiązku alimentacyjnego w kontekście kary grzywny."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skazania na karę grzywny za niealimentację.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa karnego rodzinnego – egzekwowania obowiązku alimentacyjnego i prawidłowego stosowania środków probacyjnych. Jest interesująca dla prawników karnistów i rodzinnych.

Czy sąd może zmusić do płacenia alimentów przy karze grzywny? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst