II KK 200/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania kasację obrońcy skazanego za przestępstwo z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., gdyż nie spełniała ona wymogów formalnych.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego G.T. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący go za przestępstwo z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania. Sąd Najwyższy stwierdził, że kasacja nie spełniała wymogów formalnych, w szczególności art. 523 § 2 k.p.k., który ogranicza możliwość wniesienia kasacji na korzyść skazanego, gdy kara jest warunkowo zawieszona, chyba że zachodzą przesłanki z art. 439 k.p.k. lub art. 521 k.p.k., czego w tym przypadku nie było. W związku z tym, Sąd Najwyższy pozostawił kasację bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy w składzie sędziego Józefa Dołhy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego G.T. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 16 stycznia 2012 r., który z kolei utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 7 czerwca 2011 r. Skazany G.T. został prawomocnie uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., za co orzeczono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat oraz grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych po 20 zł każda. Obrońca skazanego w swojej kasacji podniósł zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego, tj. art. 191 § 2 k.k., domagając się uniewinnienia lub uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 523 § 2 k.p.k., wskazał, że kasację na korzyść skazanego można wnieść jedynie w przypadku skazania na karę bezwzględnego pozbawienia wolności, chyba że zachodzą przesłanki określone w art. 439 k.p.k. lub kasację wnosi podmiot wskazany w art. 521 k.p.k. Ponieważ G.T. nie został skazany na karę bezwzględnego pozbawienia wolności, a zarzuty w kasacji nie dotyczyły uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k., skarga kasacyjna została uznana za niedopuszczalną z mocy prawa. Sąd Najwyższy stwierdził, że Przewodniczący Wydziału Sądu Okręgowego powinien był odmówić przyjęcia kasacji na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. W konsekwencji, Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 531 § 1 k.p.k., pozostawił kasację bez rozpoznania i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kasacja taka jest niedopuszczalna z mocy prawa, chyba że zachodzą przesłanki z art. 439 k.p.k. lub art. 521 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 523 § 2 k.p.k., który ogranicza możliwość wniesienia kasacji na korzyść skazanego do przypadków skazania na karę bezwzględnego pozbawienia wolności, chyba że podniesiono zarzuty z art. 439 k.p.k. lub kasację wnosi podmiot wskazany w art. 521 k.p.k. W niniejszej sprawie warunkowo zawieszono wykonanie kary, a zarzuty nie dotyczyły przesłanek z art. 439 k.p.k., co czyniło kasację niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G.T. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (7)
Główne
k.p.k. art. 531 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do pozostawienia kasacji bez rozpoznania.
Pomocnicze
k.p.k. art. 523 § 2
Kodeks postępowania karnego
Ograniczenie możliwości wniesienia kasacji na korzyść skazanego w przypadku warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności.
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
Katalog uchybień, których wystąpienie pozwala na wniesienie kasacji mimo warunkowego zawieszenia kary.
k.p.k. art. 521
Kodeks postępowania karnego
Podmioty uprawnione do wniesienia kasacji w określonych sytuacjach.
k.p.k. art. 530 § 2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek odmowy przyjęcia kasacji przez Przewodniczącego Wydziału w przypadku jej niedopuszczalności.
k.k. art. 191 § 2
Kodeks karny
Przepis określający czyn zabroniony, za który skazano G.T.
k.k. art. 12
Kodeks karny
Przepis dotyczący popełnienia przestępstwa w okolicznościach uzasadniających odpowiedzialność sprawcy za więcej niż jedno przestępstwo.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja obrońcy skazanego nie spełnia wymogów formalnych określonych w k.p.k., w szczególności art. 523 § 2 k.p.k., ze względu na warunkowo zawieszony charakter orzeczonej kary pozbawienia wolności i brak zarzutów z art. 439 k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
kasacja na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania kasacja [...] mogła być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. uznać ją należy za niedopuszczalną z mocy prawa
Skład orzekający
Józef Dołhy
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja warunków dopuszczalności kasacji w sprawach z warunkowo zawieszoną karą pozbawienia wolności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych wymogów formalnych kasacji w polskim postępowaniu karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością kasacji, co jest istotne dla prawników karnistów, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy kasacja w polskim prawie karnym jest niedopuszczalna? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KK 200/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy w sprawie G.T. skazanego z art.191 § 2 kk w zw. z art. 12 kk prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 16 stycznia 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 7 czerwca 2011 r., p o s t a n o w i ł : na podstawie art. 531 § 1 kpk 1. pozostawić bez rozpoznania kasację wniesioną przez obrońcę skazanego od wskazanego wyżej prawomocnego wyroku; 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego U Z A S A D N I E N I E Prawomocnym wyrokiem G. T. został skazany za przestępstwo z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat oraz grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych po 20 zł każda. W kasacji obrońca skazanego podniósł zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego, tj. art. 191 § 2 k.k. i w konkluzji wniósł o uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2012 r. kasacja została przyjęta i przekazana do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. W związku z powyższym należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy tylko sytuacji, gdy kasację wniesiono z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub gdy jej autorem jest podmiot wymieniony w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 k.p.k.). Skoro G. T. nie został skazany na bezwzględną karę pozbawienia wolności, to kasacja obrońcy, jak wskazano wyżej, mogła być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Skarga kasacyjna jednak zarzutu takiego nie podnosi, w związku z czym uznać ją należy za niedopuszczalną z mocy prawa. Przewodniczący Wydziału Sądu Okręgowego powinien był, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., odmówić przyjęcia kasacji. W świetle powyższego, dostrzegając, że kasacja nie odpowiada przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., Sąd Najwyższy zobligowany był do pozostawienia jej bez rozpoznania (art. 531 § 1 k.p.k.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI