II KK 200/12

Sąd Najwyższy2012-08-29
SNKarneprzestępstwa przeciwko wolnościŚrednianajwyższy
kasacjaSąd Najwyższywymuszeniekodeks karnypostępowanie karnewymogi formalneniedopuszczalność

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania kasację obrońcy skazanego, uznając ją za niedopuszczalną z mocy prawa z powodu braku spełnienia wymogów formalnych.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego G.T. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego. Skazany został za przestępstwo z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Sąd Najwyższy stwierdził, że kasacja nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 523 § 2 k.p.k., ponieważ skazanie nie było bezwzględną karą pozbawienia wolności, a zarzuty nie dotyczyły uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. W związku z tym, kasacja została pozostawiona bez rozpoznania.

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Józefa Dołhego rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego G.T. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 16 stycznia 2012 r., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 7 czerwca 2011 r. Skazany G.T. został uznany winnym popełnienia przestępstwa z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., za co orzeczono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat oraz grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych po 20 zł każda. Obrońca skazanego wniósł kasację, podnosząc zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego (art. 191 § 2 k.k.) i domagając się uniewinnienia lub uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy, powołując się na przepis art. 523 § 2 k.p.k., wskazał, że kasację na korzyść można wnieść jedynie w przypadku skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, chyba że dotyczy to uchybień z art. 439 k.p.k. lub wniesiona jest przez podmioty wskazane w art. 521 k.p.k. Ponieważ G.T. nie został skazany na bezwzględną karę pozbawienia wolności, a kasacja nie podnosiła zarzutów z art. 439 k.p.k., uznał ją za niedopuszczalną z mocy prawa. W konsekwencji, Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 531 § 1 k.p.k., postanowił pozostawić kasację bez rozpoznania, a kosztami postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, kasacja taka jest niedopuszczalna z mocy prawa, chyba że dotyczy uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub wniesiona jest przez podmioty wskazane w art. 521 k.p.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 523 § 2 k.p.k., który ogranicza możliwość wnoszenia kasacji na korzyść skazanego do przypadków skazania na bezwzględną karę pozbawienia wolności lub gdy podniesiono zarzuty z art. 439 k.p.k. Ponieważ te warunki nie zostały spełnione, kasacja została uznana za niedopuszczalną.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Pozostawienie bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
G.T.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (6)

Główne

k.p.k. art. 531 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do pozostawienia kasacji bez rozpoznania w przypadku stwierdzenia jej niedopuszczalności.

Pomocnicze

k.p.k. art. 523 § 2

Kodeks postępowania karnego

Określa warunki dopuszczalności wniesienia kasacji na korzyść skazanego.

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

Wymienia bezwzględne przyczyny odwoławcze, których wystąpienie pozwala na wniesienie kasacji niezależnie od warunków z art. 523 § 2 k.p.k.

k.p.k. art. 530 § 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do odmowy przyjęcia kasacji przez przewodniczącego wydziału sądu okręgowego.

k.k. art. 191 § 2

Kodeks karny

Przepis określający czyn zabroniony, za który skazano G.T.

k.k. art. 12

Kodeks karny

Przepis dotyczący popełnienia przestępstwa wspólnie lub w porozumieniu.

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

kasacja niedopuszczalna z mocy prawa nie odpowiada przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k.

Skład orzekający

Józef Dołhy

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Utrwalenie wymogów formalnych dla kasacji w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście warunkowego zawieszenia kary."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i wymogów formalnych kasacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma znaczenie praktyczne dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć dla szerszej publiczności.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II KK 200/12
POSTANOWIENIE
Dnia 29 sierpnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Dołhy
w sprawie
G.T.
skazanego z art.191 § 2 kk w zw. z art. 12 kk
prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego
‎
z dnia 16 stycznia 2012 r.,
‎
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego
‎
z dnia 7 czerwca 2011 r.,
p o s t a n o w i ł :
na podstawie art. 531 § 1 kpk
1. pozostawić bez rozpoznania kasację wniesioną przez obrońcę skazanego od wskazanego wyżej prawomocnego wyroku;
2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego
U Z A S A D N I E N I E
Prawomocnym wyrokiem G. T. został skazany za przestępstwo z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat oraz grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych po 20 zł każda.
W kasacji obrońca skazanego podniósł zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego, tj. art. 191 § 2 k.k. i w konkluzji wniósł o uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2012 r. kasacja została przyjęta i przekazana do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
W związku z powyższym należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy tylko sytuacji, gdy kasację wniesiono z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub gdy jej autorem jest podmiot wymieniony w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 k.p.k.).
Skoro G. T. nie został skazany na bezwzględną karę pozbawienia wolności, to kasacja obrońcy, jak wskazano wyżej, mogła być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Skarga kasacyjna jednak zarzutu takiego nie podnosi, w związku z czym uznać ją należy za niedopuszczalną z mocy prawa. Przewodniczący Wydziału Sądu Okręgowego powinien był, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., odmówić przyjęcia kasacji.
W świetle powyższego, dostrzegając, że kasacja nie odpowiada przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., Sąd Najwyższy zobligowany był do pozostawienia jej bez rozpoznania (art. 531 § 1 k.p.k.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI