II KK 20/25
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił wyznaczenia obrońcy z urzędu skazanemu w postępowaniu kasacyjnym, uznając, że prawo do obrony zostało już zrealizowane poprzez wcześniejsze ustanowienie obrońcy dla wniesienia kasacji.
Skazany J.Z. złożył wniosek o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, argumentując swoją niemożność poniesienia kosztów obrony z wyboru. Dołączył oświadczenie o stanie majątkowym i zaświadczenie o bezrobociu. Sąd Najwyższy uznał wniosek za niezasadny, wskazując, że prawo do obrony zostało już zrealizowane poprzez wcześniejsze ustanowienie obrońcy z urzędu, który sporządził i wniósł kasację.
Skazany J.Z. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, powołując się na swoją trudną sytuację materialną i brak możliwości poniesienia kosztów obrony z wyboru. Dołączył stosowne dokumenty potwierdzające jego status osoby bezrobotnej i ubogiej. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek i postanowił go nie uwzględnić. Uzasadnienie opiera się na art. 78 § 1 k.p.k., który przyznaje prawo do obrońcy z urzędu osobie wykazującej niemożność poniesienia kosztów obrony. Sąd wskazał jednak, że prawo to zostało już zrealizowane w tej sprawie poprzez wcześniejsze ustanowienie obrońcy z urzędu, który sporządził i wniósł kasację od wyroku sądu niższej instancji. Zgodnie z art. 84 § 3 k.p.k. in fine, obrońca ustanowiony dla czynności objętej przymusem adwokacko-radcowskim jest uprawniony do udziału w dalszym postępowaniu, w tym kasacyjnym. W ocenie Sądu Najwyższego, w zaistniałych okolicznościach brak było podstaw do ustanowienia kolejnego obrońcy z urzędu, gdyż skazany miał już zapewnioną pomoc prawną z urzędu, co świadczy o realizacji standardów rzetelnego procesu.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli prawo do obrony zostało już zrealizowane poprzez wcześniejsze ustanowienie obrońcy z urzędu dla czynności objętej przymusem adwokacko-radcowskim.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na art. 78 § 1 k.p.k. i art. 84 § 3 k.p.k. in fine, stwierdził, że prawo do obrony skazanego zostało już zrealizowane przez wyznaczenie mu obrońcy z urzędu do sporządzenia kasacji. Obrońca ten jest uprawniony do udziału w postępowaniu kasacyjnym, co oznacza, że skazany ma zapewnioną pomoc prawną, a tym samym realizowane są standardy rzetelnego procesu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J.Z. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 78 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Oskarżony, który nie ma obrońcy z wyboru, może żądać, aby wyznaczono mu obrońcę z urzędu, jeżeli w sposób należyty wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny.
Pomocnicze
k.p.k. art. 81 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 84 § § 3
Kodeks postępowania karnego
in fine - obrońca z urzędu jest również uprawniony do udziału w toczącym się postępowaniu kasacyjnym.
k.k. art. 200 § § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo do obrony zostało już zrealizowane poprzez wcześniejsze ustanowienie obrońcy z urzędu dla sporządzenia kasacji. Obrońca ustanowiony dla czynności objętej przymusem adwokacko-radcowskim jest uprawniony do udziału w postępowaniu kasacyjnym. Skazany ma zapewnioną pomoc prawną z urzędu, co realizuje standardy rzetelnego procesu.
Odrzucone argumenty
Skazany nie jest w stanie ponieść kosztów obrony z wyboru. Skazany jest osobą bezrobotną i nie posiada prawa do zasiłku.
Godne uwagi sformułowania
prawo do obrony in concreto skazanego J.Z., który wykazał niemożność poniesienia kosztów obrony bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny obrońca z urzędu jest również uprawniony do udziału w toczącym się postępowaniu kasacyjnym brak jest racjonalnych podstaw do ustanowienia J.Z. kolejnego obrońcy z urzędu, skoro ma on zapewnioną (na koszt Skarbu Państwa) efektywną pomoc prawną świadczoną z urzędu
Skład orzekający
Stanisław Stankiewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretacja przepisów dotyczących prawa do obrony i ustanowienia obrońcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, zwłaszcza gdy obrońca został już raz ustanowiony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy obrońca został już raz ustanowiony dla czynności objętej przymusem adwokacko-radcowskim.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z prawem do obrony i kosztami postępowania, co jest istotne dla prawników procesowych, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN II KK 20/25 POSTANOWIENIE Dnia 31 lipca 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Stanisław Stankiewicz w sprawie J.Z. skazanego z art. 200 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 31 lipca 2025 r., wniosku skazanego w przedmiocie wyznaczenia obrońcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym na podstawie art. 78 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 81 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE W dniu 4 kwietnia 2025 r. (data wpływu do SN – 10.04.2025 r.) skazany J.Z. skierował do Sądu Najwyższego korespondencję (zatytułowaną „wniosek”), w której domagał się wyznaczanie mu obrońcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym w niniejszej sprawie o sygn. akt II KK 20/25. Skazany wskazał w złożonym piśmie, że opuścił zakład karny i nie jest w stanie ponieść kosztów obrońcy z wyboru, zaś do wniosku dołączył oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, tudzież zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w Ś. (z 04.04.2025 r.), potwierdzające, że jest on zarejestrowany jako osoba bezrobotna i nie posiada prawa do zasiłku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek skazanego był niezasadny i dlatego nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z art. 78 § 1 k.p.k. - mającym zastosowanie także w postępowaniu kasacyjnym - oskarżony, który nie ma obrońcy z wyboru, może żądać, aby wyznaczono mu obrońcę z urzędu, jeżeli w sposób należyty wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. Rzecz jednak w tym, że prawo do obrony in concreto skazanego J.Z., który wykazał niemożność poniesienia kosztów obrony bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny (art. 78 § 1 k.k.), zostało już wcześniej zrealizowane przez jednokrotne przyznanie - z urzędu - obrońcy dla wykonania określonej czynności procesowej objętej przymusem adwokacko-radcowskim. Mianowicie zarządzeniem z dnia 8 października 2024 r. ( vide k. 585 akt o sygn. II KK 666/22), wyznaczono J.Z. obrońcę z urzędu - adwokata P.M. (Kancelaria Adwokacka w L.), która sporządziła i wniosła na rzecz skazanego kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 11 września 2024 r., sygn. akt XI Ka 311/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 9 listopada 2023 r., sygn. akt II K 666/22. W tej sytuacji, w myśl art. 84 § 3 k.p.k. in fine , obrońca z urzędu jest również uprawniony do udziału w toczącym się postępowaniu kasacyjnym. Reasumując, w zaistniałych w przedmiotowej sprawie kasacyjnej (II KK 20/25) uwarunkowaniach procesowych, brak jest racjonalnych podstaw do ustanowienia J.Z. kolejnego obrońcy z urzędu, skoro ma on zapewnioną (na koszt Skarbu Państwa) efektywną pomoc prawną świadczoną z urzędu, a zatem w odniesieniu do skazanego zostały zrealizowane standardy rzetelnego procesu, o czym przekonuje zresztą wniesiona kasacja. Oczywiście niczego w tej materii nie zmienia okoliczność, że z treści pisma skazanego wynika, że tkwi on w przekonaniu, iż nie korzysta z pomocy obrońcy z urzędu, który został mu wyznaczony po prawomocnym zakończeniu postępowania. Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, postanowił jak na wstępie. SSN Stanisław Stankiewicz [WB] [a.ł]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę