II KK 2/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, uznając, że udział sędziego, który wcześniej orzekał w sprawie tymczasowego aresztowania, nie stanowi naruszenia przepisów o wyłączeniu sędziego.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego S. M. od wyroku Sądu Okręgowego w S., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. Główny zarzut kasacji dotyczył naruszenia art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k., wskazując na udział w składzie orzekającym sędziego, który wcześniej wydał postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania. Sąd Najwyższy uznał ten zarzut za oczywiście bezzasadny, wyjaśniając, że przepis ten dotyczy sytuacji, gdy orzeczenie zostało uchylone, a nie gdy dotyczy ono tymczasowego aresztowania. Sąd odrzucił również hipotetyczne zarzuty dotyczące naruszenia art. 41 § 1 k.p.k., stwierdzając brak podstaw do powątpiewania w bezstronność sędziego.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego S. M. od wyroku Sądu Okręgowego w S., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. skazujący oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. i inne. Kasacja została oddalona jako oczywiście bezzasadna. Jedynym zarzutem podniesionym w kasacji było naruszenie art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na udziale w składzie orzekającym sądu pierwszej instancji sędziego, który na etapie postępowania przygotowawczego wydał postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania wobec skazanego. Sąd Najwyższy jednoznacznie stwierdził, że przepis ten stanowi o wyłączeniu sędziego od udziału w sprawie tylko w sytuacji, gdy brał on udział w wydaniu orzeczenia, które zostało następnie uchylone. Orzekanie w sprawie przez sędziego, który uprzednio zajmował się kwestią tymczasowego aresztowania, nie jest naruszeniem tego przepisu, co potwierdza utrwalona judykatura. Sąd odniósł się również do możliwości interpretacji zarzutu w kontekście art. 41 § 1 k.p.k. (wyłączenie sędziego z innych przyczyn), wskazując, że postanowienia dotyczące tymczasowego aresztowania nie zawierały zwrotów świadczących o stronniczości sędziego ani o jego przekonaniu co do winy oskarżonego przed wydaniem wyroku. W związku z tym, Sąd Najwyższy oddalił kasację na podstawie art. 535 § 2 k.p.k., obciążając skazanego kosztami postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, udział sędziego, który wcześniej orzekał w przedmiocie tymczasowego aresztowania, nie stanowi naruszenia art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k., ponieważ przepis ten dotyczy sytuacji, gdy sędzia brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało następnie uchylone.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k. dotyczy sytuacji uchylenia orzeczenia, a nie orzekania w przedmiocie tymczasowego aresztowania. Podkreślono, że postanowienia o tymczasowym aresztowaniu nie dawały podstaw do powątpiewania w bezstronność sędziego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w kontekście utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. M. | osoba_fizyczna | skazany |
| Przedsiębiorstwo Państwowe „C ” | spółka | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 40 § § 1 pkt 7
Kodeks postępowania karnego
Przepis dotyczy sytuacji, gdy sędzia brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone. Nie dotyczy sytuacji orzekania w przedmiocie tymczasowego aresztowania.
k.p.k. art. 535 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do oddalenia kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
k.p.k. art. 536
Kodeks postępowania karnego
Określa zakres rozpoznania kasacji.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do orzekania o kosztach postępowania kasacyjnego.
k.p.k. art. 518
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów w postępowaniu kasacyjnym.
Pomocnicze
k.p.k. art. 41 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wyłączenia sędziego z innych przyczyn, jeśli jego udział w sprawie może budzić wątpliwości co do bezstronności.
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 249 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Udział sędziego, który wcześniej orzekał w przedmiocie tymczasowego aresztowania, nie stanowi naruszenia art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k. Postanowienia o tymczasowym aresztowaniu nie dawały podstaw do powątpiewania w bezstronność sędziego w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k. przez udział sędziego, który wydał postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania.
Godne uwagi sformułowania
kasacja okazała się bezzasadna – i to w stopniu oczywistym postawiony w kasacji jako jedyny zarzut naruszenia art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k. nie sposób postrzegać jako naruszenie prawa nie dawały bowiem żadnych podstaw do powątpiewania w bezstronność sędziego
Skład orzekający
Rafał Malarski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o wyłączeniu sędziego w kontekście orzekania o tymczasowym aresztowaniu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej w postępowaniu karnym, a mianowicie wyłączenia sędziego. Choć interpretacja przepisów jest jasna, może być interesująca dla prawników procesowych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KK 2/06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 sierpnia 2006 r. Sąd Najwyższy w Warszawie Izba Karna w składzie następującym: Przewodniczący: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 2 k.p.k.) po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2006 r. sprawy S. M. skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in. z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt II Ka …/05, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 15 marca 2005 r., sygn. akt II K ../03, p o s t a n o w i ł: 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną; 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne. 2 U Z A S A D N I E N I E Kasacja okazała się bezzasadna – i to w stopniu oczywistym. W pierwszym rzędzie należało stwierdzić, że postawiony w kasacji jako jedyny zarzut naruszenia art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k., sprowadzający się do tezy, iż w konkretnej sprawie pierwszoinstancyjny wyrok zapadł z udziałem sędziego, który na etapie postępowania przygotowawczego wydał postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania wobec S. M., był najpewniej skutkiem nieuważnej lektury rzekomo obrażonego przepisu. Stanowi on wszak wyraźnie, że sędzia jest z mocy prawa wyłączony od udziału w sprawie, jeżeli brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone. Niewątpliwe jest zatem, że orzekanie w sprawie przez sędziego, który uprzednio brał udział w wydaniu postanowienia w przedmiocie tymczasowego aresztowania, nie sposób postrzegać jako naruszenie prawa. Takie zapatrywanie prawne na gruncie obowiązującej ustawy karnoprocesowej z 1997 r. wyrażane jest w judykaturze (zob. postanowienie SN z 14 stycznia 2003 r., III KKN 400/01, LEX nr 75380), co przypomnieli w złożonych odpowiedziach na kasację zarówno prokurator Prokuratury Okręgowej w S., jak i pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Przedsiębiorstwa Państwowego „C ”. Gdyby nawet, korzystając z rozwiązania przewidzianego w art. 118 k.p.k., założyć, że intencją skarżącego było również zakwestionowanie zaistniałej sytuacji procesowej w płaszczyźnie art. 41 § 1 k.p.k., to i taki punkt widzenia wypadałoby ocenić zdecydowanie krytycznie. Sformułowania, którymi posłużono się w postanowieniu z dnia 7 lutego 2002 r. (k. 1672 – 1674, t. IX) i dalszych postanowieniach w kwestii tymczasowego aresztowania, nie dawały bowiem żadnych podstaw do powątpiewania w bezstronność sędziego. W orzeczeniach tych trudno odnaleźć zwroty, które świadczyłyby o 3 stronniczości sędziego czy o jego przekonaniu przed wyrokowaniem o winie S. M. Mowa jest w nich tylko o istnieniu dużego prawdopodobieństwa, że podejrzany popełnił zarzucane mu przestępstwa (art. 249 § 1 k.p.k.). W tych warunkach, pozostając w granicach rozpoznania wskazanych w art. 536 k.p.k., Sąd Najwyższy oddalił kasację w trybie art. 535 § 2 k.p.k. O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. es