II KK 194/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego D. A., który został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego na karę łączną 5 lat pozbawienia wolności za przestępstwa kwalifikowane z art. 197 § 2 k.k. Sąd Okręgowy utrzymał ten wyrok w mocy, uznając apelacje obrońcy i oskarżonego za bezzasadne. Kasacja zarzucała Sądowi Okręgowemu rażącą obrazę przepisów postępowania, w tym art. 433 § 2 k.p.k., poprzez nienależyte rozpoznanie zarzutów dotyczących oceny dowodów i rażącej niewspółmierności kary. Sąd Najwyższy uznał oba zarzuty kasacji za oczywiście bezzasadne. W odniesieniu do pierwszego zarzutu, Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy szczegółowo odniósł się do zarzutów apelacji, w tym do kwestii zamiaru sprawcy i interpretacji art. 197 § 2 k.k. Wskazano, że dla realizacji znamion tego przestępstwa nie jest konieczne wykazywanie podniecenia seksualnego. Drugi zarzut dotyczący rażącej niewspółmierności kary został uznany za chybiony z powodu braku logiki – sąd odwoławczy uznał karę za rażąco łagodną, co wykluczało jednocześnie jej rażącą surowość. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasację, zasądził koszty zastępstwa procesowego z urzędu i zwolnił skazanego od kosztów sądowych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie prawidłowości procedowania sądu odwoławczego w kontekście zarzutów kasacyjnych dotyczących oceny dowodów i wymiaru kary.
Orzeczenie ma charakter proceduralny i dotyczy konkretnej sytuacji faktycznej, nie wprowadza nowych zasad interpretacyjnych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzut obrazy przepisów postępowania dotyczący oceny dowodów i zamiaru sprawcy w kontekście przestępstwa z art. 197 § 2 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy szczegółowo i wnikliwie rozpoznał zarzut dotyczący oceny dowodów i zamiaru sprawcy, wskazując, że dla realizacji znamion czynu z art. 197 § 2 k.k. nie jest konieczne wykazywanie podniecenia seksualnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy obszernie ustosunkował się do zarzutów apelacji, w tym do kwestii zamiaru sprawcy i interpretacji art. 197 § 2 k.k., odsyłając do uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.
Czy sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzut rażącej niewspółmierności kary, jeśli w uzasadnieniu uznał ją za rażąco łagodną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut jest chybiony z powodu braku logiki. Uznanie kary za rażąco łagodną przez sąd odwoławczy wyklucza jednocześnie możliwość uznania jej za rażąco surową.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że sąd odwoławczy szczegółowo przeanalizował elementy kształtujące wymiar kary i wyraził pogląd, że jest ona rażąco łagodna, co uniemożliwiało jej podwyższenie. Taka ocena wyklucza jednocześnie możliwość uznania kary za rażąco surową.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. A. | osoba_fizyczna | skazany |
| obrońca skazanego | inne | obrońca |
| adw. Ł. S. | inne | obrońca z urzędu |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona kosztowa |
Przepisy (12)
Główne
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 197 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 92
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja obrońcy jest oczywiście bezzasadna. • Sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji dotyczące oceny dowodów i zamiaru sprawcy. • Sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzut dotyczący rażącej niewspółmierności kary, a zarzut ten jest chybiony z powodu braku logiki.
Odrzucone argumenty
Rażąca obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. oraz w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 4 k.p.k., poprzez nienależyte rozpoznanie przez Sąd II instancji zarzutu dotyczącego braku wszechstronnej oceny materiału dowodowego i dowolnej oceny tego materiału przez Sąd I instancji oraz błędnego ustalenia zamiaru popełnienia przestępstw. • Rażąca obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., poprzez nienależyte rozpoznanie przez Sąd II instancji zarzutu dotyczącego rażącej niewspółmierności orzeczonych kar jednostkowych, kary łącznej oraz środka karnego.
Godne uwagi sformułowania
kasacja okazała się oczywiście bezzasadna • oba zarzuty kasacji są zupełnie chybione • dla realizacji znamion czynu z art. 197 § 2 k.k. nie jest konieczne „wykazywanie podniecenia seksualnego zmierzającego do obcowania płciowego” • kara 5 lat pozbawienia wolności jest karą rażąco łagodną • kara rażąco łagodna nie może być jednocześnie karą rażąco surową
Skład orzekający
Jarosław Matras
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości procedowania sądu odwoławczego w kontekście zarzutów kasacyjnych dotyczących oceny dowodów i wymiaru kary."
Ograniczenia: Orzeczenie ma charakter proceduralny i dotyczy konkretnej sytuacji faktycznej, nie wprowadza nowych zasad interpretacyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowego oddalenia kasacji w sprawie karnej, z powtarzalnymi zarzutami procesowymi. Brak w niej nietypowych faktów czy przełomowych rozstrzygnięć.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.