II KK 189/26

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść ukaranego S. A. od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z dnia 26 czerwca 2023 r. (sygn. akt II W 263/23). S. A. został ukarany za wykroczenia z art. 94 § 2 k.w. (prowadzenie pojazdu niedopuszczonego do ruchu) i art. 97 k.w. (naruszenie przepisów o bezpieczeństwie w ruchu drogowym), za co orzeczono karę grzywny w wysokości 1.500 zł. Dodatkowo, na podstawie art. 94 § 3 k.w., nałożono na niego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 10 miesięcy. Wyrok stał się prawomocny 27 lipca 2023 r. Prokurator Generalny zaskarżył wyrok w części dotyczącej środka karnego, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 94 § 3 k.w. Podkreślono, że przepis ten zezwala na orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów jedynie w związku z wykroczeniem z art. 94 § 1 k.w. (prowadzenie pojazdu bez uprawnień), a nie z art. 94 § 2 k.w. i art. 97 k.w., które przypisano ukaranemu. Wskazano, że za te wykroczenia brak było podstaw do orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną. Stwierdził, że Sąd Rejonowy rażąco naruszył art. 94 § 3 k.w., orzekając zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, podczas gdy przepis ten dotyczy wyłącznie wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. Tymczasem S. A. został ukarany za wykroczenia z art. 94 § 2 k.w. i art. 97 k.w. Sąd Najwyższy podkreślił, że uchybienie to miało istotny wpływ na treść wyroku, ponieważ przy prawidłowym zastosowaniu prawa materialnego zakaz ten w ogóle nie powinien zostać orzeczony. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w punkcie dotyczącym środka karnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający