II KK 169/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku skazanej o wstrzymanie wykonania kary grzywny, uznając brak przesłanek do zastosowania art. 532 § 1 k.p.k.
Skazana A.N. wniosła o wstrzymanie wykonania kary grzywny i kosztów sądowych, argumentując trudną sytuacją materialną. Sąd Najwyższy odmówił uwzględnienia wniosku, wskazując, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia (art. 532 § 1 k.p.k.) wymaga wykazania wyjątkowo dolegliwych i nieodwracalnych skutków wykonania oraz dużego prawdopodobieństwa zasadności kasacji, czego w tej sprawie nie stwierdzono. Trudna sytuacja materialna może być podstawą do ubiegania się o inne środki przewidziane w Kodeksie karnym wykonawczym.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanej A.N. o wstrzymanie wykonania kary grzywny orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt IV K 181/13, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt VI Ka 463/14. Skazana została za przestępstwo z art. 297 § 1 k.k. na karę 100 stawek dziennych grzywny. Wniosek o wstrzymanie wykonania kary i kosztów sądowych został złożony w związku z trudną sytuacją materialną skazanej i jej rodziny. Sąd Najwyższy, powołując się na utrwalone orzecznictwo, podkreślił, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k. jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności świadczących o wyjątkowo dolegliwych i w zasadzie nieodwracalnych skutkach wykonania, a także o dużym prawdopodobieństwie zasadności podniesionych w kasacji zarzutów. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że te przesłanki nie zostały spełnione. Wniesiona kasacja, mimo podniesionego zarzutu z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., nie mogła zostać uznana za oczywiście zasadną na tym etapie postępowania. Sąd wskazał również, że trudna sytuacja materialna skazanej nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania kary w trybie art. 532 § 1 k.p.k., lecz może być podstawą do ubiegania się o zastosowanie instytucji przewidzianych w Kodeksie karnym wykonawczym, takich jak odroczenie wykonania kary, rozłożenie na raty czy przerwanie wykonania grzywny.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wstrzymanie wykonania kary jest dopuszczalne tylko w wyjątkowych okolicznościach, gdy wykonanie pociągnęłoby za sobą nieodwracalne skutki i istnieje duże prawdopodobieństwo zasadności kasacji. Trudna sytuacja materialna nie jest samodzielną przesłanką do wstrzymania, lecz może być podstawą do ubiegania się o środki przewidziane w Kodeksie karnym wykonawczym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym wstrzymanie wykonania orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wymaga wykazania szczególnych okoliczności, takich jak wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki wykonania oraz duże prawdopodobieństwo zasadności kasacji. W tej sprawie te przesłanki nie zostały spełnione. Trudna sytuacja materialna skazanej może być podstawą do zastosowania instytucji z Kodeksu karnego wykonawczego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. N. | osoba_fizyczna | skazana |
Przepisy (6)
Główne
k.p.k. art. 532 § 1
Kodeks postępowania karnego
Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia jest dopuszczalna jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności świadczących o tym, że wykonanie takiego orzeczenia pociągnęłoby za sobą dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, a wiąże to z dużym prawdopodobieństwem zasadności podniesionych w kasacji zarzutów.
Pomocnicze
k.k. art. 297 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 439 § 1
Kodeks karny
pkt 10
k.k.w. art. 49
Kodeks karny wykonawczy
k.k.w. art. 51
Kodeks karny wykonawczy
k.k.w. art. 206 § 2
Kodeks karny wykonawczy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak przesłanek z art. 532 § 1 k.p.k. do wstrzymania wykonania kary. Trudna sytuacja materialna nie jest samodzielną podstawą do wstrzymania wykonania kary.
Odrzucone argumenty
Wniosek o wstrzymanie wykonania kary z uwagi na trudną sytuację materialną.
Godne uwagi sformułowania
wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki dużym prawdopodobieństwem zasadności podniesionych w kasacji zarzutów nie mogą zostać na obecnym etapie postępowania uznana za oczywiście zasadną mogą jedynie być podstawą do ubiegania się o zastosowanie jednej z instytucji uregulowanych w Kodeksie karnym wykonawczym
Skład orzekający
Tomasz Artymiuk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosków o wstrzymanie wykonania kary w postępowaniu karnym, zwłaszcza w kontekście trudnej sytuacji materialnej strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej (wniosek o wstrzymanie wykonania kary w toku postępowania kasacyjnego) i wymaga spełnienia konkretnych przesłanek.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące wstrzymania wykonania kary, co jest ważne dla praktyków prawa karnego, ale nie zawiera przełomowych interpretacji ani nietypowych faktów.
“Kiedy można wstrzymać wykonanie kary grzywny? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Dane finansowe
grzywna: 3000 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KK 169/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie A. N. skazanej z art. 297 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 sierpnia 2015 r., wniosku skazanej o wstrzymanie wykonania kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt IV K 181/13, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt VI Ka 463/14 p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIE Wyznaczony dla skazanej A. N. obrońca z urzędu wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt VI Ka 463/14, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt IV K 181/13, którym to wyrokiem wyżej wymieniona skazana została za przestępstwo z art. 297 § 1 k.k. na karę 100 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu wysokości jednej stawki za równoważną kwocie 30 zł oraz obciążona kosztami postępowania. W dniu 22 lipca 2015 r. (data wpływu) skazana złożyła do Sądu Najwyższego wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczonej wobec niej kary grzywny oraz kosztów sądowych. Wniosek ten na uwzględnienie nie zasługuje. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k. (a nie wykonania kary, jak to w swoim wystąpieniu określiła skazana) jest dopuszczalne jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności świadczących o tym, że wykonanie takiego orzeczenia pociągnęłoby za sobą dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, a wiąże to z dużym prawdopodobieństwem zasadności podniesionych w kasacji zarzutów. W niniejszej sprawie powyższa przesłanka, warunkująca zastosowanie instytucji określonej w art. 532 § 1 k.p.k., nie wystąpiła. Wniesiona w niniejszej sprawie kasacja, nie przesądzając ostateczenego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, pomimo wagi podniesionego w niej zarzutu (art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.), nie może zostać na obecnym etapie postępowania uznana za oczywiście zasadną. Argumentacja w tym zakresie zawarta została chociażby w udzielonej przez prokuratora Prokuratury Okręgowej Warszawa Praga i doręczonej skazanej pisemnej odpowiedzi na kasację. Natomiast okoliczności, na które powołuje się A.N. związane z trudną sytuacją materialną jej samej oraz jej rodziny nie stanowią przesłanki wydania orzeczenia w oparciu o art. 532 § 1 k.p.k., a mogą jedynie być podstawą do ubiegania się o zastosowanie jednej z instytucji uregulowanych w Kodeksie karnym wykonawczym (art. 49 lub 51 k.k.w.), co dotyczy zarówno grzywny, jak i należności sądowych (art. 206 § 2 k.k.w.). W tym stanie rzeczy orzeczono jak na wstępie (art. 532 § 1 k.p.k. a contrario ). l.n
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI