II KK 157/22

Sąd Najwyższy2022-05-13
SNKarnewykonanie karŚrednianajwyższy
wyrok łącznykara łącznakasacjaSąd Najwyższyprawo karne procesowenaruszenie przepisówumorzenie postępowania

Podsumowanie

Sąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego w W. w części umarzającej postępowanie, uznając rażące naruszenie prawa procesowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść skazanego T. Z. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w W., kwestionując umorzenie postępowania w części dotyczącej połączenia kar z wcześniejszych wyroków. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając rażące naruszenie przepisów k.p.k. przez Sąd Rejonowy, który nie uwzględnił utraty mocy przez wcześniejszy wyrok łączny i bezpodstawnie umorzył postępowanie. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania.

Sprawa dotyczy kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego T. Z. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy wydał wyrok łączny, łącząc kary pozbawienia wolności z dwóch spraw (V K 1044/14 i VIII K 626/14) i wymierzając karę łączną 11 miesięcy pozbawienia wolności. Jednocześnie, na podstawie art. 572 k.p.k., umorzył postępowanie w zakresie obejmującym inne wyroki skazujące (opisane w punktach 1-5), stwierdzając brak warunków do wydania wyroku łącznego. Prokurator Generalny zaskarżył wyrok w części umarzającej postępowanie, zarzucając rażące naruszenie art. 410 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie utraty mocy przez wcześniejszy wyrok łączny Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 października 2011 r. (IV K 627/11), który obejmował skazania w sprawach II K 1082/05 i III K 348/06. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, stwierdzając, że Sąd Rejonowy rażąco naruszył przepisy procesowe, nie uwzględniając faktu utraty mocy przez wcześniejszy wyrok łączny i bezpodstawnie umarzając postępowanie. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części umarzającej postępowanie i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Zauważono, że kasacja nie objęła części dotyczącej orzeczonej kary łącznej, co uniemożliwiło Sądowi Najwyższemu uchylenie wyroku również w tym zakresie.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd Rejonowy rażąco naruszył przepisy prawa procesowego, nie uwzględniając utraty mocy przez wcześniejszy wyrok łączny i bezpodstawnie umarzając postępowanie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Rejonowy nie uwzględnił istotnej okoliczności, jaką jest utrata mocy przez wcześniejszy wyrok łączny, co skutkowało bezpodstawnym zaniechaniem połączenia kar i umorzeniem postępowania. Naruszenie art. 410 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. było rażące i mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

Prokurator Generalny (na korzyść skazanego T. Z.)

Strony

NazwaTypRola
T. Z.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (19)

Główne

k.k. art. 85

Kodeks karny

Warunki do połączenia jednostkowej kary pozbawienia wolności orzeczonej w wyroku w sprawie o sygn. III K 348/06 z karą 2 lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. II K 1082/05 nadal istniały, mimo utraty mocy przez wcześniejszy wyrok łączny.

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy łączenia kar pozbawienia wolności.

Dz. U. z dnia 20 marca 2015 roku art. 19 § ust. 1

Ustawa o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw

Brzmienie przepisu obowiązujące przed dniem 1 lipca 2015 roku.

Pomocnicze

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

Stwierdzenie braku warunków do wydania wyroku łącznego i umorzenie postępowania.

k.p.k. art. 574

Kodeks postępowania karnego

Sąd orzekający w przedmiocie wyroku łącznego musi uwzględnić wszystkie istotne okoliczności wynikające z akt sprawy.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Sąd jest obowiązany rozważyć wszystkie ujawnione w postępowaniu okoliczności pod kątem ich przydatności do wydania orzeczenia.

k.p.k. art. 535 § § 5

Kodeks postępowania karnego

Możliwość rozpoznania kasacji na posiedzeniu bez udziału stron.

k.k. art. 33 § § 2

Kodeks karny

Orzeczenie grzywny jako kary obok kary pozbawienia wolności.

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

Zasada absorpcji przy zbiegu przepisów.

k.k. art. 279 § § 1

Kodeks karny

Kradzież z włamaniem.

k.k. art. 288 § § 1

Kodeks karny

Uszkodzenie rzeczy.

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

Uszczegółowienie czynu zabronionego.

k.k. art. 281

Kodeks karny

Kradzież z włamaniem.

k.k. art. 190 § § 1

Kodeks karny

Groźba karalna.

k.k. art. 193

Kodeks karny

Naruszenie miru domowego.

k.k. art. 226 § § 1

Kodeks karny

Znieważenie organu Rzeczypospolitej Polskiej.

k.k. art. 178a § § 1

Kodeks karny

Jazda pod wpływem alkoholu.

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

Recydywa.

k.p.k. art. 4 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zasada względniejszości prawa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd Rejonowy nie uwzględnił utraty mocy przez wcześniejszy wyrok łączny. Sąd Rejonowy bezpodstawnie zaniechał połączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach II K 1082/05 i III K 348/06. Sąd Rejonowy niezasadnie umorzył postępowanie w zakresie obejmującym te kary.

Godne uwagi sformułowania

rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego utraty mocy, wydanego przez Sąd Rejonowy w W. w dniu 27 października 2011 roku w sprawie o sygn. IV K 627/11 wyroku łącznego bezpodstawne zaniechanie połączenia orzeczonych wobec skazanego w powyższych sprawach kar pozbawienia wolności i niezasadne umorzenie w tym zakresie postępowania

Skład orzekający

Tomasz Artymiuk

przewodniczący

Marek Pietruszyński

członek

Andrzej Siuchniński

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wyroków łącznych, w szczególności w sytuacji utraty mocy przez wcześniejsze orzeczenia łączne oraz stosowania art. 410 k.p.k. i art. 574 k.p.k."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z utratą mocy przez wyrok łączny i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez sąd I instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotne jest dokładne badanie akt sprawy i uwzględnianie wszystkich okoliczności, w tym utraty mocy przez wcześniejsze orzeczenia, przy wydawaniu wyroków łącznych. Jest to ważna lekcja dla praktyków prawa karnego.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok łączny: kluczowa pomyłka sądu niższej instancji w ocenie mocy prawnej orzeczeń.

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
Sygn. akt II KK 157/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 maja 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)
‎
SSN Marek Pietruszyński
‎
SSN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca)
Protokolant Klaudia Binienda
w sprawie
T. Z.
w stosunku do którego wydano wyrok łączny
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 13 maja 2022 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego
na korzyść skazanego
od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w W.
z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. akt VIII K
[…]
uchyla zaskarżony wyrok łączny w części zaskarżonej i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
W dniu 7 października 2016 roku do Sądu Rejonowego w W. wpłynął wniosek T. Z. o wydanie wobec niego wyroku łącznego obejmującego skazania w sprawach o sygn.: V K 1044/14 Sądu Rejonowego w P. oraz VIII K 626/14 Sądu Rejonowego w W..
W toku prowadzonego w tej sprawie postępowania o sygn.
VIII K
[…]
.
Sąd Rejonowy w W. ustalił, że wobec T. Z. zostały wydane następujące prawomocne wyroki:
1.
Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 29 maja 2006 roku, sygn. akt
II K 1082/05,
za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełniony w dniu 27 maja 2005 roku, na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, zaś na podstawie art. 33 § 2 k.k. orzeczono grzywnę w wysokości 150 stawek dziennych po 20 zł stawka:
kara pozbawienia wolności została odbyta
w
całości,
2.
Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 lutego 2006 roku. sygn. akt
III K 348/06.
za czyn z art. 281 k.k. popełniony w dniu 13 listopada 2002 roku, na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz za czyn z art. 288 § 1 k.k., popełniony w dniu 13 listopada 2002 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, za które to przestępstwa wymierzono skazanemu karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby; postanowieniem z dnia 8 września 2008 roku zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności; kara została odbyta w całości;
3.
Sądu Rejonowego w W. z dnia 13 stycznia 2009 roku. sygn. akt
IV K 1192/08,
za czyn z art. 190 § 1 k.k., popełniony w dniu 13 listopada 2008 roku, na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł stawka oraz za czyn z art. 193 k.k., popełniony w dniu 13 listopada 2008 roku, na karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 20 zł stawka; orzeczono karę łączną grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł stawka; kara została odbyta w całości;
4.
Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 grudnia 2010 roku. sygn. akt IV K 537/10, za czyn z art. 226 § 1 k.k. popełniony w dniu 4 maja 2010 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby; postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 roku zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności, zaś postanowieniem z dnia 29 lipca 2016 roku uchylono postanowienie z dnia 3 lutego 2016 roku i umorzono postępowanie w tym przedmiocie;
5.
Sądu Rejonowego w W. z dnia 12 sierpnia 2011 r., sygn. akt IV K 333/09. za trzy czyny z art. 190 § 1 k.k. popełnione w dniu 18 stycznia 2009 roku, przy czym za każdy z tych czynów orzeczono karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych grzywny po 10 zł stawka oraz za czyn z art. 193 k.k. popełniony w dniu13 listopada 2008 roku; orzeczono karę łączną grzywny w wysokości 120 stawek dziennych po 10 zł stawka; kara została odbyta w całości;
6.
wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 października 2011 roku, sygn. akt
IV K 627/11
orzeczone opisanymi wyżej w pkt I i II (II K 1082/05 i III K 348/06) wyrokami jednostkowe kary pozbawienia wolności połączono i wymierzono skazanemu T. Z. karę łączną 3 lat pozbawienia wolności;
kara ta została odbyta
w
całości;
7.
Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 lutego 2015 roku. sygn. akt
V K 1044/14,
za czyn z art. 178a § 1 k.k., popełniony w dniu 13 października 2014 roku, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, ponadto orzeczono środek kamy w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat; kara pozbawienia wolności została w całości odbyta;
8.
Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 września 2016 roku. sygn. akt
VIII K 626/14.
za czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 21 lutego 2014 roku, na karę
5 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet orzeczonej kary zaliczono okres pozbawienia wolności w sprawie w dniach od 21 lutego 2014 roku do dnia 22 lutego 2014 roku.
Sąd Rejonowy w W., po rozpoznaniu sprawy, wydał w dniu 24 lutego 2017 roku wyrok łączny,
na mocy którego:
I. na podstawie art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 20 marca 2015 roku) w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 roku, połączył kary pozbawienia wolności orzeczone skazanemu T. Z. wyrokami opisanymi w punktach 7 i 8, tj. Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 lutego 2015 roku w sprawie
V K 1044/14
i Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 września 2016 roku w sprawie
VIII K 626/14
i wymierzył mu karę łączną 11 (jedenastu) miesięcy pozbawienia wolności;
II.na podstawie art. 572 k.p.k. stwierdzając brak warunków do wydania wyroku łącznego obejmującego wyroki opisane w punktach 1 - 5, postępowanie w tym zakresie umorzył;
III.na podstawie art. 576 k.p.k. stwierdził, iż wyroki podlegające łączeniu nie ulegają wykonaniu w zakresie objętym wyrokiem łącznym.
Kasację od tego wyroku wywiódł Prokurator Generalny
zaskarżając wyrok
w części umarzającej na podstawie art. 572 k.p.k. postępowanie, tj. w zakresie rozstrzygnięcia z punktu II - na korzyść skazanego T. Z. i zarzucając
: „
rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego - art. 410 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k., polegające na nieuwzględnieniu wynikających z akt sprawy istotnych okoliczności w postaci skutków utraty mocy, wydanego przez Sąd Rejonowy w W. w dniu 27 października 2011 roku w sprawie o sygn. IV K 627/11 wyroku łącznego obejmującego skazania T. Z. w sprawach o sygn. II K 1082/05 Sądu Rejonowego w Ż. i o sygn. III K 348/06 Sądu Rejonowego w W., co skutkowało rażącym naruszeniem art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 roku) poprzez bezpodstawne zaniechanie połączenia orzeczonych wobec skazanego w powyższych sprawach kar pozbawienia wolności i niezasadne umorzenie w tym zakresie postępowania, na podstawie art. 572 k.p.k.”.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu bez udziału stron na podstawie art. 535 § 5 k.p.k.
Rację ma autor kasacji, iż zaskarżone orzeczenie Sądu Rejonowego w W., w części umarzającej postepowanie na podstawie art. 572 k.p.k., zapadło z rażącym naruszeniem prawa wskazanym w zarzucie kasacji.
Bezsprzecznie Sąd procedując w przedmiocie wyroku łącznego dysponował aktami wszystkich spraw, w których zapadły wobec T. Z. wyroki skazujące oraz wyrok łączny i odpisami zapadłych w tych sprawach prawomocnych orzeczeń, a także wszystkimi istotnymi dokumentami (aktualne dane o karalności, opinia o skazanym, dane dotyczące wykonywania przez skazanego orzeczonych kar). Zostały one ujawnione na rozprawie w dniu 16 lutego 2017 roku i zaliczone w poczet materiału dowodowego. Jednak – jak słusznie podnosi autor kasacji – oczywistym jest, że Sąd ten nie uwzględnił tego, że z dniem 18 listopada 2015 roku - z datą uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie kontrawencjonalizacji w sprawie o sygn. III K 348/06 - utracił moc wydany wobec T. Z. wyrok łączny w sprawie o sygn. IV K 627/11. Niemniej nadal istniały określone w art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 roku), warunki do połączenia jednostkowej kary roku pozbawienia wolności orzeczonej w wyroku w sprawie o sygn. III K 348/06 z karą 2 lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. II K 1082/05, uprzednio objętych wspomnianym wyrokiem łącznym.
Sąd Rejonowy w W., procedując w przedmiocie wydania wobec T. Z. nowego wyroku łącznego, wyżej wskazanych i jednoznacznie wynikających przy tym z akt sprawy okoliczności ewidentnie nie uwzględnił, skoro  zaniechał połączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach o sygn. II K 1082/05 i III K 348/06 i umorzył w tym zakresie postępowanie na podstawie art. 572 k.p.k. Zasadny zatem jest zarzut kasacji, iż procedowanie Sądu w przedmiocie wydania wyroku łącznego odbyło się z rażącym naruszeniem art. 410 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. Uchybienie to niewątpliwie miało charakter rażący i mogło mieć istotny wpływ na treść wydanego wyroku łącznego.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie, zauważając jednak, że niestety nie zaskarżono w kasacji orzeczenia o karze łącznej zawartego w pkt. I zaskarżonego wyroku, co uniemożliwia Sądowi Najwyższemu uchylenie tego wyroku także w tej części i otworzenia w ten sposób orzekającemu ponownie i w przedmiocie wyroku łącznego Sądowi I instancji drogi do rozważenia możliwości objęcia wszystkich skazań nowym wyrokiem łącznym, wedle reżimu prawnego obowiązującego do dnia 30 czerwca 2015r. albo po tym dniu (w związku z treścią art. 19 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. poz. 396), po przeprowadzeniu analizy, który z nich, zgodnie z art. 4
§ 1
k.p.k., jest dla niego korzystniejszy.
a.s.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę