II KK 148/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M.S. od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu, który z kolei zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Zwoleniu. Skazany został uznany za winnego popełnienia czynów z art. 202 § 3 k.k. (prezentowanie treści pornograficznych z udziałem małoletnich) oraz art. 202 § 4a k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. (posiadanie takich treści). Sąd Okręgowy zmodyfikował opis czynu z pkt II, zmniejszając liczbę posiadanych plików. Obrońca w kasacji podniósł zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego, w tym art. 434 § 1 k.p.k. (zmiana ustaleń na niekorzyść skazanego), art. 4 i 7 k.p.k. (brak wszechstronnej oceny dowodów) oraz art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. (nierzetelne rozpoznanie zarzutów apelacyjnych). Kwestionowano również błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 202 § 3 k.k. i art. 202 § 4a k.k. w kontekście braku zastosowania pozaustawowego kontratypu działalności artystycznej. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu, oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Uzasadnił, że Sąd Okręgowy nie naruszył art. 434 § 1 k.p.k., gdyż nie zmieniał ustaleń faktycznych, a jedynie podzielił stanowisko Sądu I instancji co do braku podstaw do zastosowania kontratypu. Stwierdził również, że zarzuty dotyczące naruszenia art. 4 i 7 k.p.k. oraz art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. nie są zasadne, ponieważ autor kasacji nie wykazał wadliwości kontroli instancyjnej, a jedynie przedstawił własną ocenę dowodów i interpretację przepisów. Sąd Najwyższy podkreślił, że kwestia pozaustawowego kontratypu działalności artystycznej jest dyskusyjna, a de lege lata kontratyp taki istnieje jedynie w art. 256 § 3 k.k. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasację i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących naruszenia prawa procesowego przy rozpoznawaniu kasacji, w szczególności art. 433 § 2 k.p.k. oraz kwestia stosowania pozaustawowych kontratypów w prawie karnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i argumentacji obrony. Interpretacja przepisów proceduralnych ma charakter ogólny.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd odwoławczy naruszył art. 434 § 1 k.p.k. poprzez zmianę ustaleń faktycznych w kierunku niekorzystnym dla skazanego, gdy Sąd I instancji nie wykluczył działania w ramach działalności artystycznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd odwoławczy nie naruszył art. 434 § 1 k.p.k., ponieważ ani nie zmienił oceny dowodów, ani ustaleń faktycznych, a jedynie podzielił stanowisko Sądu I instancji co do braku podstaw do zastosowania pozaustawowego kontratypu działalności artystycznej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Okręgowy, opierając się na innej argumentacji, ale podzielając stanowisko Sądu I instancji co do braku możliwości zastosowania pozaustawowego kontratypu działalności artystycznej na gruncie ustalonego stanu faktycznego, nie dokonał zmiany ustaleń faktycznych w rozumieniu art. 434 § 1 k.p.k.
Czy doszło do rażącego naruszenia przepisów postępowania (art. 4, 7, 410 k.p.k.) poprzez brak wszechstronnej oceny materiału dowodowego, w tym wyjaśnień skazanego i opinii biegłych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te są oczywiście bezzasadne, ponieważ autor kasacji nie wykazał wadliwości kontroli instancyjnej, a jedynie przedstawił własną, subiektywną ocenę dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że zarzut naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. jest skuteczny tylko wtedy, gdy sąd w ogóle nie rozważy wniosków apelacyjnych lub kontrola jest pozorna. Autor kasacji nie wykazał takiej sytuacji, a jedynie domagał się ponownej weryfikacji ustaleń faktycznych i dowodów.
Czy Sąd Okręgowy błędnie zinterpretował i zastosował przepisy prawa materialnego (art. 202 § 3 k.k. i art. 202 § 4a k.k.) poprzez bezzasadne przyjęcie, że nie istnieje pozaustawowy kontratyp działalności artystycznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Okręgowy nie stwierdził, że pozaustawowy kontratyp działalności artystycznej nie istnieje, a jedynie uznał, że na gruncie ustalonego stanu faktycznego nie zachodziła potrzeba rozważania tego zagadnienia. Ponadto, kwestia istnienia takiego kontratypu jest dyskusyjna.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że Sąd Okręgowy nie wykluczył istnienia pozaustawowego kontratypu działalności artystycznej, a jedynie uznał, że nie ma on zastosowania w konkretnej sprawie. Podkreślono również, że de lege lata kontratyp taki istnieje jedynie w art. 256 § 3 k.k., a jego istnienie w innych kontekstach jest dyskusyjne.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (21)
Główne
k.k. art. 202 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 202 § 4a
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 12 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 37b
Kodeks karny
k.k. art. 34 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 34 § 1a
Kodeks karny
k.k. art. 35 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 434 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 256 § 3
Kodeks karny
Sąd Najwyższy wskazał, że de lege lata kontratyp działalności artystycznej został ustanowiony jedynie w tym przepisie.
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 434 § 1 k.p.k. poprzez zmianę ustaleń na niekorzyść skazanego. • Naruszenie art. 4 i 7 k.p.k. poprzez brak wszechstronnej oceny dowodów. • Naruszenie art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez nierzetelne rozpoznanie zarzutów apelacyjnych. • Błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie art. 202 § 3 k.k. i art. 202 § 4a k.k. w kontekście braku zastosowania pozaustawowego kontratypu działalności artystycznej.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście bezzasadna • o obrazie przepisu art. 433 § 2 k.p.k. można mówić wówczas, gdy sąd w ogóle nie rozważy wniosków i zarzutów wskazanych w środku odwoławczym albo gdy kontrola ta miała charakter pozorny • kwestia istnienia tego rodzaju kontratypów jest co najmniej dyskusyjna
Skład orzekający
Kazimierz Klugiewicz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących naruszenia prawa procesowego przy rozpoznawaniu kasacji, w szczególności art. 433 § 2 k.p.k. oraz kwestia stosowania pozaustawowych kontratypów w prawie karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i argumentacji obrony. Interpretacja przepisów proceduralnych ma charakter ogólny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy poważnego przestępstwa, ale kluczowe jest tu rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego dotyczące procedury i interpretacji przepisów, a nie sam stan faktyczny.
“Sąd Najwyższy rozstrzyga: Czy sztuka usprawiedliwia posiadanie materiałów z udziałem dzieci?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.