II KK 142/14

Sąd Najwyższy2014-10-01
SNKarnewykonanie karWysokanajwyższy
kara łącznawyrok łącznykasacjaSąd Najwyższyprawo karne materialneart. 85 k.k.art. 86 k.k.kara aresztukara pozbawienia wolności

Sąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Okręgowego w Ł. w części dotyczącej kary łącznej z powodu naruszenia przepisów prawa materialnego dotyczących łączenia kar.

Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Ł., zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa karnego materialnego, w tym art. 85 k.k. (łączenie kary aresztu z karą pozbawienia wolności) i art. 86 § 1 k.k. (nieprawidłowe ustalenie granicy kary łącznej). Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając oczywiste naruszenia przepisów, które miały istotny wpływ na treść wyroku. W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary łącznej i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść skazanego K. C. od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 2 stycznia 2014 r. Kasacja dotyczyła rozstrzygnięcia w punkcie drugim wyroku, w którym orzeczono karę łączną. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie art. 85 k.k. poprzez objęcie karą łączną kary aresztu (30 dni) orzeczonej na mocy postanowienia z dnia 18 listopada 2013 r., która nie podlegała łączeniu z karami pozbawienia wolności, a także naruszenie art. 86 § 1 k.k. poprzez orzeczenie kary łącznej w niższej granicy niż najwyższa z kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa. Sąd Najwyższy uznał te zarzuty za zasadne. Stwierdził, że objęcie karą łączną kary aresztu było oczywistym i rażącym naruszeniem art. 85 k.k. Ponadto, Sąd Okręgowy naruszył art. 86 § 1 k.k., orzekając karę łączną w wysokości roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy najwyższa z kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa wynosiła rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Z tych powodów Sąd Najwyższy uchylił wyrok w zaskarżonej części i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K., właściwemu do rozpoznania spraw dotyczących wyroków sądów rejonowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, kara aresztu nie podlega łączeniu z karami pozbawienia wolności na podstawie art. 85 k.k.

Uzasadnienie

Art. 85 k.k. nie daje podstaw do łączenia kar aresztu orzeczonych za wykroczenia z karami pozbawienia wolności orzeczonymi za przestępstwa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

Prokurator Generalny

Strony

NazwaTypRola
K. C.osoba_fizycznaskazany
Prokurator Generalnyorgan_państwowywnioskodawca kasacji

Przepisy (9)

Główne

k.k. art. 85

Kodeks karny

Kara aresztu orzeczona za wykroczenie nie podlega łączeniu z karami pozbawienia wolności orzeczonymi za przestępstwa.

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

Kara łączna nie może być niższa od najwyższej z kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa.

Pomocnicze

k.p.k. art. 524 § § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 569 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 275 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 279 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 278 § § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Objęcie karą łączną kary aresztu orzeczonej za wykroczenie, która nie podlegała łączeniu z karami pozbawienia wolności. Orzeczenie kary łącznej w niższej granicy niż najwyższa z kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa.

Godne uwagi sformułowania

oczywiste i rażące naruszenie normy zawartej w art. 85 k.k. kara aresztu orzeczonych za wykroczenia nie podlegała łączeniu z karami pozbawienia wolności rażące naruszenie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 k.k.

Skład orzekający

Waldemar Płóciennik

przewodniczący

Jarosław Matras

sprawozdawca

Dariusz Czajkowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących łączenia kar w wyroku łącznym, w szczególności wyłączenie kar aresztu za wykroczenia oraz zasada ustalania granicy kary łącznej."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji łączenia kar w wyroku łącznym w polskim prawie karnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy istotnych kwestii proceduralnych i materialnych w prawie karnym, a konkretnie prawidłowego orzekania kary łącznej, co jest częstym problemem w praktyce sądowej.

Błąd w wyroku łącznym: kara aresztu nie może być łączona z karą pozbawienia wolności!

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II KK 142/14
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 października 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)
‎
SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)
‎
SSA del. do SN Dariusz Czajkowski
Protokolant Marta Brylińska
przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Lucjana Nowakowskiego
‎
w sprawie
K. C.
‎
dot. wyroku łącznego
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎
w dniu 1 października 2014 r.,
‎
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść
(PG IV KSU …/14)
‎
od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Ł.
‎
z dnia 2 stycznia 2014 r.,
uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. w zakresie orzeczenia
kary łącznej w pkt. 2 wyroku i sprawę w tym zakresie
przekazuje do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.
UZASADNIENIE
Wyrokiem łącznym z dnia 2 stycznia 2014 r., Sąd Okręgowy w Ł. połączył w pkt 2 swojego rozstrzygnięcia kary pozbawienia wolności orzeczone:
a/
wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 4 maja 2006 r. w sprawie o sygnaturze akt VI K 758/05, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt XVII Ka 318/06, którym  wymierzono karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 29 września 2005 r.,
b/ wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 maja 2006 r. w sprawie o sygn. akt VI K 73/06, którym wymierzono karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 31 grudnia 2005 r.,
c/ wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 20 czerwca 2006 r. w sprawie o sygn. akt VI K 284/06, którym wymierzono karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 (czterech) lat próby, której wykonanie zarządzono postanowieniem z dnia 23 września 2009 r., a następnie postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. zamieniono na karę 30 (trzydziestu) dni aresztu, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 6 marca 2006 r., i jako karę łączną wymierzył karę roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, a na jej poczet zaliczył skazanemu okres od dnia 12 listopada 2009 r. do dnia 11 listopada 2010 r.
Te same skazania objęte zostały także wyrokiem łącznym z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt XVIII K 191/09 Sądu Okręgowego w Ł. (orzeczono wówczas karę dwóch lat pozbawienia wolności), przy czym wydanie nowego wyroku łącznego konieczne było z uwagi na wydanie w dniu 18 listopada 2013 r. w sprawie VI K 284/06 Sądu Rejonowego w K. (wyrok pod lit. c) postanowienia o zamianie kary pozbawienia wolności na karę 30 dni aresztu (k.17 akt).
Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się 13 lutego 2014 r.
Kasację od tego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia w jego punkcie drugim na niekorzyść skazanego, w terminie określonym w art. 524 § 3 k.p.k., wniósł Prokurator Generalny. Zarzucając wyrokowi:
-
rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego - art. 85 k.k., polegające na orzeczeniu kary łącznej obejmującej skazania wyrokami: Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 4 maja 2006 r., sygn. akt VI K 758/05, Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 maja 2006 r., sygn. akt VI K 73/06 oraz Sądu Rejonowego w K. z dnia 20 czerwca 2006 r., sygn. akt VI K 284/06 w sytuacji, gdy nie istniały ku temu przesłanki określone w powołanym przepisie, bowiem kara pozbawienia wolności orzeczona w sprawie o sygn. akt VI K 284/06 została na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 18 listopada 2013 r. zamieniona na karę 30 dni aresztu, która nie podlegała łączeniu z karami pozbawienia wolności na podstawie powołanego przepisu, bowiem przestała być karą tego samego rodzaju, a nadto rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego - art. 86 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu kary łącznej w granicy niższej od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa, wniósł  o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest zasadna. Jest oczywiste, i przyznał to orzekający w sprawie sąd (uzasadnienie wyroku str. 9-10), że objęcie karą łączną kary 30 dni aresztu orzeczonej na mocy postanowienia z dnia 18 listopada 2013 r. w sprawie VI K 284/06 Sądu Rejonowego w K., było oczywistym i rażącym naruszeniem normy zawartej w art. 85 k.k., która przecież nie daje podstawy do łączenia z karami pozbawienia wolności, orzeczonymi za przestępstwa, kar aresztu  orzeczonych za wykroczenia. Niezależnie od tego rażącego uchybienia orzekający w sprawie Sąd Okręgowy w Ł. dopuścił się również rażącego naruszenia dyspozycji przepisu art.  86 § 1 k.k. i uchybienie to także miało oczywisty i istotny wpływ na treść wyroku. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 86 § 1 k.k. kara łączna za przestępstwa pozostające w zbiegu realnym, gdy orzeczone nimi kary nadają się do połączenia, nie może być niższa od najwyższej z kary orzeczonej  za przestępstwo. W układzie niniejszego rozstrzygnięcia w pkt 2 zaskarżonego wyroku najwyższa kara została orzeczona w wymiarze roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności (VI K 73/06 Sądu Rejonowego w K.), a zatem ukształtowanie kary łącznej w wysokości roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności stanowiło o naruszeniu normy zawartej w art. 86 §1 k.k.
Z tych powodów konieczne stało się uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do właściwego sądu, tj. do Sądu Rejonowego w K., albowiem przedmiotem procedowania są tylko wyroki sądów rejonowych, przy czym ostatni z tych wyroków wydał Sąd Rejonowy w K. (sygn. akt VI K 73/06 – art. 569 §  1 k.p.k.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI