II KK 14/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez obrońcę skazanych M. A. i S. K. za przestępstwo z art. 158 § 1 k.k. (pobicie). Wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 16 października 2018 r. oskarżeni zostali uznani za winnych i skazani na karę roku pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 11 marca 2019 r. utrzymał ten wyrok w mocy. Obrońca w apelacji zarzucał m.in. obrazę art. 7 k.p.k. (nielogiczna ocena dowodów), art. 410 k.p.k. (pominięcie dowodów) oraz art. 192 § 2 k.p.k. (dopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychologa). W kasacji obrońca powtórzył zarzuty dotyczące naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. (nierozpoznanie zarzutu o obrazie art. 5 § 2 k.p.k.) oraz art. 192 § 2 k.p.k. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Wskazał, że art. 5 § 2 k.p.k. dotyczy wątpliwości nieusuwalnych, a próba uzyskania opinii biegłego nie świadczyła o istnieniu takich wątpliwości. Odnosząc się do zarzutu obrazy art. 192 § 2 k.p.k., Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 192 § 2 k.p.k. nie jest lex specialis wobec art. 193 i 194 k.p.k., a opinia psychologiczna została sporządzona prawidłowo. Sąd Najwyższy uznał również, że zarzut dotyczący braku działania oskarżonych wspólnie i w porozumieniu został prawidłowo rozpoznany przez sąd odwoławczy. Na koniec Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na wadliwe ujęcie zarzutów apelacyjnych jako obrazy prawa materialnego, podczas gdy były to zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących wątpliwości nieusuwalnych (art. 5 § 2 k.p.k.) oraz dopuszczalności dowodu z opinii biegłego psychologa (art. 192 § 2 k.p.k.) w postępowaniu karnym.
Dotyczy specyficznych zarzutów kasacyjnych i interpretacji przepisów proceduralnych w kontekście konkretnego stanu faktycznego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji, decydując się na wznowienie przewodu sądowego w celu przesłuchania biegłego, a następnie rezygnując z tej czynności, powziął wątpliwości, o których mowa w art. 5 § 2 k.p.k., czy też powinien był je powziąć?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji nie powziął wątpliwości, o których mowa w art. 5 § 2 k.p.k., ponieważ wątpliwości te nie miały charakteru nieusuwalnego. Próba przesłuchania biegłego mogła je usunąć.
Uzasadnienie
Art. 5 § 2 k.p.k. dotyczy wątpliwości nieusuwalnych, które nie mieszczą się w zakresie oceny wiarygodności dowodów. Decyzja o wznowieniu przewodu sądowego nie świadczy o istnieniu takich wątpliwości, jeśli mogłyby zostać usunięte.
Czy dopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychologa na okoliczność stanu psychicznego świadka, sporządzonej na podstawie wywiadu i testów psychologicznych, a nie bezpośredniej obserwacji podczas przesłuchania, stanowi naruszenie art. 192 § 2 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, dopuszczenie takiego dowodu nie stanowi naruszenia art. 192 § 2 k.p.k., a opinia ta ma wartość dowodową.
Uzasadnienie
Art. 192 § 2 k.p.k. uzupełnia art. 193 i 194 k.p.k., a nie je wyłącza. Ustawodawca przewidział możliwość badania świadka psychologicznie (art. 192 § 4 k.p.k.). Opinia sporządzona na podstawie akt sprawy, wywiadu i testów psychologicznych ma wartość dowodową porównywalną z opinią opartą na obserwacji.
Czy zachowanie oskarżonego S. K., który przyłączył się do ataku zapoczątkowanego przez innego sprawcę, świadczy o działaniu wspólnie i w porozumieniu w rozumieniu art. 158 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zachowanie S. K. świadczyło o akceptacji udziału w pobiciu i świadomości uzupełnienia działań innego sprawcy.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy prawidłowo rozpoznał zarzut dotyczący braku działania wspólnie i w porozumieniu, wskazując, że S. K. akceptował udział w pobiciu i miał świadomość uzupełnienia działań M. A., który zadał pierwsze uderzenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. A. | osoba_fizyczna | skazany |
| S. K. | osoba_fizyczna | skazany |
| K. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 158 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 192 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 192 § § 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 633
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna. • Sądy niższych instancji prawidłowo oceniły materiał dowodowy. • Nie doszło do naruszenia art. 5 § 2 k.p.k. ani art. 192 § 2 k.p.k. • Zarzut dotyczący działania wspólnie i w porozumieniu został prawidłowo rozpoznany.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 192 § 2 k.p.k.). • Obraza przepisów prawa materialnego (art. 18 § 1 k.k., art. 158 § 1 k.k.). • Nienależyte rozpoznanie zarzutów apelacyjnych przez sąd odwoławczy (art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k.). • Niezastosowanie art. 5 § 2 k.p.k. w sytuacji istnienia wątpliwości.
Godne uwagi sformułowania
kasacja okazała się oczywiście bezzasadna • art. 5 § 2 k.p.k. dotyczy bowiem wątpliwości nieusuwalnych • wątpliwości nieusuwalne dotyczą bowiem tego, czego ocena wiarygodności dowodów nie usunie • nie ma racji zarzucając sądowi odwoławczemu rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. • twierdzenia skarżącego, że S. K. nie mógł akceptować ani nie akceptować działań M. A., gdyż o nich nie wiedział, stanowią niedopuszczalną – zwłaszcza na etapie postępowania kasacyjnego (art. 523 § 1 k.p.k.) – polemikę z poczynionymi w sprawie ustaleniami faktycznymi.
Skład orzekający
Dariusz Kala
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wątpliwości nieusuwalnych (art. 5 § 2 k.p.k.) oraz dopuszczalności dowodu z opinii biegłego psychologa (art. 192 § 2 k.p.k.) w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych zarzutów kasacyjnych i interpretacji przepisów proceduralnych w kontekście konkretnego stanu faktycznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie SN analizuje kluczowe kwestie proceduralne w postępowaniu karnym, takie jak wątpliwości sądu i dowód z opinii biegłego, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Najwyższy rozstrzyga: Kiedy wątpliwości sądu to nie wątpliwości?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.