II KK 137/19

Sąd Najwyższy2019-07-10
SNKarneprzestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacjiWysokanajwyższy
prawo karnerecydywazatarcie skazaniaSąd Najwyższykasacjanieprawomocne skazaniebezpieczeństwo w ruchu drogowym

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu okręgowego, uznając, że skazanie za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości jako recydywisty było błędne z powodu zatarcia poprzedniego skazania.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od wyroku sądu okręgowego utrzymującego w mocy wyrok skazujący M. C. za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości jako recydywisty (art. 178a § 1 i 4 k.k.). Kasacja zarzucała rażące naruszenie prawa procesowego i materialnego, wskazując, że poprzednie skazanie uległo zatarciu z mocy prawa przed popełnieniem zarzucanego czynu. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi okręgowemu, stwierdzając błędne zastosowanie art. 178a § 4 k.k.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego w Ł., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. skazujący M. C. za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 1 k.k.) w warunkach recydywy kwalifikowanej (art. 178a § 4 k.k.). Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, wskazując, że sąd odwoławczy wadliwie przeprowadził kontrolę instancyjną i utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, który został wydany z naruszeniem art. 178a § 4 k.k. Głównym argumentem było to, że poprzednie skazanie M. C. za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości (sygn. akt IX K [...]) uległo zatarciu z mocy prawa przed datą popełnienia czynu przypisanego w niniejszej sprawie (16 września 2016 r.). Sąd Najwyższy przychylił się do argumentacji kasacji. Analiza akt sprawy IX K [...] wykazała, że wyrok z dnia 28 marca 2014 r. skazujący M. C. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby, uprawomocnił się w dniu 4 kwietnia 2014 r. Okres próby upłynął 4 października 2016 r. Zgodnie z art. 76 § 1 k.k., termin zatarcia skazania upłynął w dniu 4 października 2016 r. Dodatkowo, środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku został wykonany z dniem 9 lutego 2015 r., a roczny termin zatarcia skazania co do tego środka upłynął 23 kwietnia 2015 r. W związku z tym, w dacie popełnienia czynu (16 września 2016 r.), M. C. nie był już osobą prawomocnie skazaną w rozumieniu art. 178a § 4 k.k., mimo że formalnie skazanie nie zostało jeszcze wykreślone z rejestru karnego. Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd odwoławczy miał obowiązek uwzględnić tę okoliczność z urzędu na podstawie art. 440 k.p.k., ponieważ utrzymanie wyroku w mocy było rażąco niesprawiedliwe. Niewłaściwe przeprowadzenie kontroli instancyjnej przez Sąd Okręgowy doprowadziło do utrzymania w mocy wyroku wydanego z rażącym naruszeniem prawa materialnego. Z tych powodów Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Ł. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zatarcia skazania z mocy prawa przed datą wyrokowania uniemożliwia przyjęcie odpowiedzialności sprawcy na podstawie art. 178a § 4 k.k., nawet jeśli czyn popełniono przed upływem okresu niezbędnego do zatarcia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy oparł się na wykładni przepisów dotyczących zatarcia skazania (art. 76 § 1 k.k., art. 107 § 4a k.k.) oraz orzecznictwie (wyrok III KK 427/15). Stwierdził, że jeśli skazanie uległo zatarciu z mocy prawa przed datą wyrokowania, to nie można stosować kwalifikowanej postaci przestępstwa z art. 178a § 4 k.k., nawet jeśli czyn został popełniony przed zatarciem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

skazany (M. C.)

Strony

NazwaTypRola
M. C.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (13)

Główne

k.k. art. 178a § 4

Kodeks karny

Nie można stosować tej podstawy, jeśli poprzednie skazanie uległo zatarciu z mocy prawa przed datą wyrokowania.

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

Sąd odwoławczy ma obowiązek uchylić lub zmienić orzeczenie, jeśli jego utrzymanie w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.

Pomocnicze

k.k. art. 178a § 1

Kodeks karny

k.k. art. 37a

Kodeks karny

k.k. art. 34 § 1 i 1a pkt. 1

Kodeks karny

k.k. art. 35 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 43a § 2

Kodeks karny

k.k. art. 42 § 3

Kodeks karny

k.p.k. art. 433 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 76 § 1

Kodeks karny

Określa termin zatarcia skazania.

k.k. art. 107 § 4a

Kodeks karny

Określa termin zatarcia skazania w przypadku wykonania środka karnego.

k.p.k. art. 537 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 535 § 5

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Poprzednie skazanie za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości uległo zatarciu z mocy prawa przed datą popełnienia zarzucanego czynu. Sąd odwoławczy miał obowiązek uwzględnić z urzędu zatarcia skazania na podstawie art. 440 k.p.k., ponieważ utrzymanie wyroku w mocy było rażąco niesprawiedliwe. Zastosowanie art. 178a § 4 k.k. było błędne, gdyż warunek wcześniejszego prawomocnego skazania nie był spełniony w dacie wyrokowania.

Godne uwagi sformułowania

fakt zatarcia z mocy prawa wcześniejszego prawomocnego skazania za przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k. lub wymienione w art. 178a § 4 k.k., zaistniały w dacie wyrokowania co do popełnienia czynu określonego w art. 178a § 1 k.k., uniemożliwia przyjęcie odpowiedzialności sprawcy na podstawie art. 178a § 4 k.k. także wtedy, gdy do popełnienia tego czynu doszło przed upływem okresu niezbędnego do zatarcia wcześniejszego skazania. każdą podstawę odwoławczą (art. 438 k.p.k.) sąd może uwzględnić z urzędu, jeśli byłaby ona przyczyną wydania rażąco niesprawiedliwego orzeczenia. kontrola instancyjna przeprowadzona przez Sąd Okręgowy w Ł. nie była wszechstronna.

Skład orzekający

Wiesław Kozielewicz

przewodniczący-sprawozdawca

Małgorzata Gierszon

członek

Jerzy Grubba

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zatarcia skazania w kontekście recydywy przy przestępstwach drogowych oraz obowiązków sądu odwoławczego w przypadku rażącej niesprawiedliwości."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zatarcia skazania z mocy prawa przed datą wyrokowania, ale po popełnieniu czynu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest prawidłowe ustalenie statusu prawnego skazanego, nawet po zatarciu skazania, i jak błąd w tej materii może prowadzić do uchylenia wyroku przez Sąd Najwyższy. Pokazuje też rolę Prokuratora Generalnego w korygowaniu błędów sądów niższych instancji.

Czy można być recydywistą, jeśli poprzedni wyrok już się zatarł? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II KK 137/19
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 lipca 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Małgorzata Gierszon
‎
SSN Jerzy Grubba
Protokolant Anna Kuras
w sprawie
M. C.
‎
skazanego z art. 178a § 1 i 4 k.k.
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 10 lipca 2019 r.,
‎
kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego,
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w Ł.
‎
z dnia 26 września 2017 r., sygn. akt V Ka […]
‎
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R.
‎
z dnia 20 stycznia 2017 r., sygn. akt II K […]
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Ł. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
M. C. został oskarżony o to, że w dniu 16 września 2016 r. w miejscowości S., pow. r., woj.
[…]
, prowadził w ruchu lądowym po drodze publicznej pojazd mechaniczny marki M. o nr rej.
[…]
będąc w stanie nietrzeźwości, wyniki I - 0,98 mg/l, II - 0,92 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, ponadto czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w R. za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, tj. o czyn z art. 178a § 1 i 4 k.k. (k. 40).
Sąd Rejonowy w R. wyrokiem z dnia 20 stycznia 2017 r., sygn. akt II K
[…]
:
1.
uznał M. C. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 178a § 1 i 4 k.k. i za to na podstawie art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 37a k.k., art. 34 § 1 i la pkt. 1 k.k., art. 35 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie;
2.
na podstawie art. 43a § 2 k.k. zasądził od niego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 10000 zł.;
3.
na mocy art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec M. C. dożywotnio środek kamy w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym;
4.
zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250 zł tytułem kosztów sądowych (k. 52).
Po rozpoznaniu apelacji obrońcy, Sąd Okręgowy w Ł. wyrokiem z dnia 26 września 2017 r., sygn. akt V Ka
[…]
, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Od wyżej wymienionego wyroku Sądu Okręgowego w Ł. kasację złożył Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny.
Zaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść skazanego.
Zarzucając
rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k., polegające na przeprowadzeniu wadliwej kontroli odwoławczej i utrzymaniu w mocy rażąco niesprawiedliwego wyroku sądu I instancji, pomimo tego, że zapadł on z rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem przepisu prawa karnego materialnego, tj. art. 178a § 4 k.k., albowiem w dacie wyrokowania oskarżony nie był osobą prawomocnie skazaną za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, gdyż wyrok Sądu Rejonowego w S. IX Zamiejscowy Wydział Kamy w R., w sprawie o sygn. akt IX K
[…]
uległ zatarciu z mocy prawa, jak również zarzuconego czynu oskarżony nie dopuścił się w czasie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, co zobowiązywało Sąd odwoławczy do orzekania poza granicami podniesionych zarzutów i skazania M. C. za występek polegający na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości w typie podstawowym z art. 178a § 1 k.k.,
wniósł
o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Ł. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna co umożliwia jej rozpoznanie w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k., to jest na posiedzeniu bez udziału stron.
Trafnie zauważa Autor kasacji, że
w niniejszej sprawie sąd I instancji błędnie uznał, iż M. C. zarzucanego mu występku prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości miał się dopuścić w formie kwalifikowanej z art. 178a §1 i 4 k.k., na co miałoby wskazywać jego wcześniejsze prawomocne skazanie za czyn z art. 178a §1 k.k. wyrokiem Sądu Rejonowego w S. IX Zamiejscowy Wydział Kamy z siedzibą w R., sygn. akt IX K
[…]
.
Z akt sprawy IX K
[…]
Sądu Rejonowego w S. IX Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w R., które to akta sąd I instancji zaliczył w poczet materiału dowodowego (k. 50v), wynika, że wyrokiem z dnia 28 marca 2014 r. M. C. został uznany za winnego czynu z art. 178a § 1 k.k.
i
wymierzono mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby. Sąd wymierzył mu, na podstawie art.71 § 1 k.k., karę grzywny w wysokości 30 stawek po 30 zł. Ponadto na podstawie art. 42 §2 k.k. orzekł środek kamy w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, powietrznym i wodnym na okres 1 roku, przy czym na poczet orzeczonego zakazu zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 9 lutego 2014 r. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 4 kwietnia 2014 r.
W kasacji słusznie wskazuje się, że prawidłowa analiza akta sprawy o sygn. IX K
[…]
, (biorąc pod uwagę fakt, że nie doszło do zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności, a skazany nie popełnił innego przestępstwa, co wynika z karty karnej), prowadzi do ustalenia, że okres zatarcia skazania co do orzeczonej kary 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby, wynikający z art. 76 § 1 k.k., upłynął w dniu 4 października 2016 r. Skazany uiścił grzywnę w dniu 23 kwietnia 2014 r. W tej sytuacji roczny termin zatarcia skazania, zgodnie z art. 107 § 4a k.k., upłynął w dniu 23 kwietnia 2015 r. (zaś środek kamy w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku został wykonany z dniem 9 lutego 2015 r.).
Biorąc powyższe pod uwagę, należy zatem przyjąć, że co prawda w dacie popełnienia zarzucanego mu czynu, a więc w dniu 16 września 2016 r. M. C. był uprzednio skazany za czyn z art. 178a § 1 k.k. sprawie IX K
[…]
, jednakże w dacie wyrokowania w tej sprawie nie posiadał takiego statusu. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 1 kwietnia 2016 roku, sygn. III KK 427/15 podkreślił, że fakt zatarcia z mocy prawa wcześniejszego prawomocnego skazania za przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k. lub wymienione w art. 178a § 4 k.k., zaistniały w dacie wyrokowania co do popełnienia czynu określonego w art. 178a § 1 k.k., uniemożliwia przyjęcie odpowiedzialności sprawcy na podstawie art. 178a § 4 k.k. także wtedy, gdy do popełnienia tego czynu doszło przed upływem okresu niezbędnego do zatarcia wcześniejszego skazania.
Poza sporem jest, iż faktu zatarcia uprzedniego skazania nie zauważył obrońca oskarżonego i nie podniósł tej okoliczności w złożonym środku odwoławczym.
Z treści art. 433 § 1 k.p.k. wynika, że Sąd odwoławczy rozpoznaje sprawę w granicach zaskarżenia, a jeżeli w środku odwoławczym zostały wskazane zarzuty stawiane rozstrzygnięciu - również w granicach podniesionych zarzutów, uwzględniając treść art. 447 § 1-3 k.p.k., a w zakresie szerszym w wypadkach wskazanych w art. 435 k.p.k., art. 439 § 1 k.p.k., art. 440 k.p.k. i art. 455 k.p.k. Natomiast przepis art. 440 k.p.k. jasno wskazuje, że jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe, podlega ono, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, zmianie na korzyść oskarżonego albo w sytuacji określonej w art. 437 § 2 k.p.k. uchyleniu.
Podnieść przy tym należy, że każdą podstawę odwoławczą (art. 438 k.p.k.) sąd może uwzględnić z urzędu, jeśli byłaby ona przyczyną wydania rażąco niesprawiedliwego orzeczenia. Przepis art. 440 k.p.k. uprawniający sąd do zmiany lub uchylenia orzeczenia na korzyść oskarżonego, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów (w wypadku rażącej niesprawiedliwości), dotyczy jedynie orzeczenia, które przynajmniej w części zostało zaskarżone zwykłym środkiem odwoławczym.
Analiza akt sprawy, w tym przede wszystkim orzeczeń sądów obu instancji, dobitnie wskazuje, że kontrola instancyjna przeprowadzona przez Sąd Okręgowy w Ł. nie była wszechstronna. To niewłaściwe przeprowadzenie kontroli orzeczenia Sądu I instancji stało się przyczyną utrzymania w mocy zaskarżonego apelacją wyroku Sądu I instancji, pomimo że rozstrzygnięcie to zapadło z rażącym i mającym istotny wpływ
na jego treść naruszeniem przepisu prawa karnego materialnego, tj. art. 178a § 4 k.k., albowiem w dacie wyrokowania M. C. nie był osobą prawomocnie skazaną za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, gdyż wyrok Sądu Rejonowego w S. IX Zamiejscowy Wydział Kamy w R., w sprawie o sygn. akt IX K
[…]
, uległ zatarciu z mocy prawa, jak również zarzuconego czynu oskarżony nie dopuścił się w czasie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Powyższe zobowiązywało Sąd Okręgowy w Ł., jako sąd odwoławczy, do orzekania poza granicami podniesionych zarzutów.
Trafnie zauważa Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, że skazanie M. C. z zastosowaniem art. 178a § 4 k.k., spowodowało dla niego negatywne konsekwencje w sferze wymiaru kary, jak również środków karnych, szczególnie dotkliwych w przypadku środków orzeczonych na podstawie art. 42 § 3 k.k. i art. 43a § 2 k.k.
Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy z mocy art. 537 § 2 k.p.k. i art. 535 § 5 k.p.k. orzekł jak w wyroku.
a

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI