Orzeczenie · 2010-11-18

II KK 129/10

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2010-11-18
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko informacji publicznej i tajemnicy państwowejŚrednianajwyższy
tajemnica państwowaart. 265 k.k.postępowanie karnekasacjaSąd Najwyższytajemnica służbowaochrona informacji

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego J.O. od wyroku Sądu Apelacyjnego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 lipca 2009 r. W pierwszej instancji A.S.M. został uniewinniony od trzech zarzutów ujawnienia tajemnicy państwowej (art. 265 § 1 k.k.), a postępowanie w czwartym przypadku zostało umorzone z uwagi na znikomą szkodliwość społeczną czynu (art. 1 § 2 k.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.). Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego złożył apelację, podnosząc zarzuty obrazy przepisów prawa procesowego (m.in. art. 42 § 1 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. poprzez niewyłączenie sędziego) oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd Apelacyjny utrzymał wyrok w mocy. Następnie wniesiono kasację, w której powtórzono zarzuty dotyczące niewyłączenia sędziego oraz błędnej oceny dowodów i ustaleń faktycznych. Sąd Najwyższy oddalił kasację, stwierdzając, że oba zarzuty są powtórzeniem argumentacji z apelacji, co stanowi naruszenie art. 519 k.p.k. Sąd Najwyższy szczegółowo analizował kwestię wyłączenia sędziego na podstawie art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k., uznając, że wydanie zarządzenia o odmowie przyjęcia apelacji nie wyłącza sędziego od rozpoznania sprawy w jej głównym nurcie. Ponadto, Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacja nie jest środkiem do kwestionowania ustaleń faktycznych. Sąd Najwyższy potwierdził, że sądy obu instancji prawidłowo oceniły, iż działania oskarżonego były podejmowane w interesie państwa, a ówczesny Minister Spraw Zagranicznych oraz Prezydent RP byli uprawnieni do dostępu i dysponowania informacjami stanowiącymi tajemnicę państwową.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących wyłączenia sędziego w postępowaniu karnym (art. 40 k.p.k.) oraz dopuszczalności kasacji w kontekście ustaleń faktycznych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i stanu prawnego z okresu popełnienia czynów.

Zagadnienia prawne (5)

Czy sędzia, który wydał zarządzenie o odmowie przyjęcia apelacji, jest wyłączony od rozpoznania sprawy w jej głównym nurcie na podstawie art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sędzia taki nie jest wyłączony od rozpoznania sprawy w jej głównym nurcie. Zakaz orzekania przez tego samego sędziego dotyczy wyłącznie rozpoznania środka odwoławczego wniesionego od orzeczenia, które tenże sędzia wydał.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy oparł się na ścisłej wykładni językowej art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k., wskazując, że przepis ten dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy sędzia orzeka w przedmiocie zaskarżonego rozstrzygnięcia, a nie w przedmiocie istoty sprawy. Wydanie zarządzeń o odmowie przyjęcia środka odwoławczego dotyczyło kwestii formalnych i nie oznaczało zajęcia stanowiska co do meritum sprawy.

Czy kasacja może być podstawą do kwestionowania ustaleń faktycznych sądu niższej instancji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, kasacja nie może być podstawą do kwestionowania ustaleń faktycznych, chyba że wystąpiły bezwzględne przyczyny odwoławcze określone w art. 439 k.p.k. lub inne rażące naruszenie prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 523 § 1 k.p.k., który wyklucza błąd w ustaleniach faktycznych jako podstawę kasacji, nawet jeśli został nietrafnie nazwany naruszeniem prawa procesowego lub materialnego.

Czy Minister Spraw Zagranicznych był uprawniony do dostępu do informacji stanowiących tajemnicę państwową, uzyskanych w trybie czynności operacyjno-rozpoznawczych, dotyczących rzekomej współpracy J.O. z obcym wywiadem?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sądy obu instancji słusznie przyjęły, że ówczesny Minister Spraw Zagranicznych W.B. był uprawniony do dostępu do takich informacji.

Uzasadnienie

Ocena opierała się na przepisach prawnych obowiązujących w czasie popełnienia czynów oraz na analizie konkretnych okoliczności sprawy, w tym na fakcie, że działania oskarżonego były podejmowane w dobrze pojętym interesie państwa.

Czy Prezydent RP był uprawniony do dysponowania informacjami stanowiącymi tajemnicę państwową, uzyskanymi w trybie czynności operacyjno-rozpoznawczych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sądy obu instancji słusznie przyjęły, że Prezydent RP był uprawniony do dysponowania takimi informacjami.

Uzasadnienie

Analiza przepisów prawnych i okoliczności sprawy potwierdziła uprawnienia Prezydenta RP w tym zakresie.

Czy ujawnienie informacji o rzekomej współpracy J.O. z obcym wywiadem w Sejmie RP, w ramach przemówienia transmitowanego przez media, stanowiło czyn o znikomej szkodliwości społecznej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w tym zakresie na podstawie art. 1 § 2 k.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k., uznając czyn za mający znikomą szkodliwość społeczną.

Uzasadnienie

Sądy wzięły pod uwagę, że przemówienie nastąpiło w wykonaniu uchwały Sejmu, a sam oskarżyciel posiłkowy również wcześniej podał podobne informacje w mediach.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
A. S. M.

Strony

NazwaTypRola
A. S. M.osoba_fizycznaoskarżony
J. O.osoba_fizycznaoskarżyciel posiłkowy
Prokuratura Generalnaorgan_państwowyprokurator

Przepisy (18)

Główne

k.k. art. 265 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 1 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.p.k. art. 42 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 41 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 457 § § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 433 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 519

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 40 § § 1 pkt 6

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 40 § § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 523 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak podstaw do wyłączenia sędziego na podstawie art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. • Kasacja nie jest środkiem do kwestionowania ustaleń faktycznych. • Sądy obu instancji prawidłowo oceniły, że działania oskarżonego były podejmowane w interesie państwa. • Minister Spraw Zagranicznych i Prezydent RP byli uprawnieni do dostępu i dysponowania informacjami stanowiącymi tajemnicę państwową.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów prawa procesowego przez niewyłączenie sędziego. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. • Wybiórcza i nieobiektywna ocena dowodów przez sądy niższych instancji. • Niewłaściwe przyjęcie, że oskarżony miał podstawy do uzasadnionego podejrzenia współpracy J.O. z obcym wywiadem. • Błędny pogląd prawny co do uprawnień Ministra Spraw Zagranicznych i Prezydenta RP do informacji niejawnych.

Godne uwagi sformułowania

kasacja przysługuje od wyroku sądu odwoławczego i wykorzystywanie tego środka do kwestionowanie wyroku pierwszoinstancyjnego jest niedopuszczalne • nie można byłoby od nikogo wymagać zachowania obiektywizmu, gdyby przyszło mu orzekać w kwestii zasadności wydanego przez siebie orzeczenia lub zarządzenia • pod pozorem obrazy przepisów prawa procesowego skarżący w rzeczywistości kwestionuje ustalenia faktyczne • treść tego ostatniego przepisu wyklucza zatem „błąd w ustaleniach faktycznych” jako podstawę kasacji

Skład orzekający

Michał Laskowski

przewodniczący

Rafał Malarski

członek

Henryk Komisarski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wyłączenia sędziego w postępowaniu karnym (art. 40 k.p.k.) oraz dopuszczalności kasacji w kontekście ustaleń faktycznych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i stanu prawnego z okresu popełnienia czynów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu karnym, w szczególności interpretacji przepisów o wyłączeniu sędziego i granic kasacji. Choć tematyka tajemnicy państwowej jest intrygująca, rozstrzygnięcie ma charakter głównie techniczno-prawny.

Czy sędzia, który odmówił przyjęcia apelacji, może potem rozstrzygać sprawę? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice wyłączenia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst