Orzeczenie · 2024-03-21

II KK 119/23

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2024-03-21
SNKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuWysokanajwyższy
dziecipornografiaprzedstawicielstwo ustawoweakt oskarżeniakasacjaSąd Najwyższyumorzenie postępowaniaprawo rodzinneprawo karne

Sprawa dotyczyła postępowania karnego przeciwko G. K., oskarżonemu o czyny z art. 200 § 1 i 3 k.k. polegające na prezentowaniu treści pornograficznych małoletnim dzieciom. Postępowanie było wielokrotnie umarzane przez prokuratora, a następnie przez sądy niższych instancji. Ostatecznie Sąd Rejonowy w Garwolinie umorzył postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. (brak skargi uprawnionego oskarżyciela), uznając, że oskarżycielka posiłkowa subsydiarna odstąpiła od oskarżenia z powodu nieobecności na rozprawie. Sąd Okręgowy w Siedlcach utrzymał to postanowienie w mocy. Prokurator Generalny wniósł kasację, podnosząc dwa zarzuty. Pierwszy dotyczył naruszenia przepisów proceduralnych związanych z kontrolą odwoławczą i umorzeniem postępowania. Drugi, kluczowy zarzut, dotyczył wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., czyli braku skargi uprawnionego oskarżyciela. Sąd Najwyższy, analizując drugi zarzut, stwierdził, że subsydiarny akt oskarżenia wniesiony przez matkę małoletnich pokrzywdzonych (A. K.) był prawnie nieskuteczny. Zgodnie z art. 98 § 2 pkt 2 k.r.o. w zw. z art. 51 § 2 k.p.k., rodzic nie może reprezentować dziecka w postępowaniu karnym, gdy oskarżonym jest drugi z rodziców. W tej sytuacji A. K. nie była uprawniona do wniesienia aktu oskarżenia przeciwko ojcu dzieci. Brak skutecznej skargi uprawnionego oskarżyciela stanowił ujemną przesłankę procesową z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. Sąd Najwyższy uznał, że oba sądy niższych instancji nie dostrzegły tego uchybienia, które stanowiło bezwzględną przyczynę odwoławczą. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Sądu Rejonowego, a następnie umorzył postępowanie karne na podstawie art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. Podkreślono, że umorzenie przez Sąd Najwyższy nastąpiło z innej podstawy faktycznej niż umorzenie przez Sąd I instancji. Wskazano również, że umorzenie nie zamyka drogi do ewentualnego ścigania, jeśli zostaną spełnione przesłanki z art. 327 § 1 k.p.k.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących reprezentacji małoletnich pokrzywdzonych w postępowaniu karnym, gdy oskarżonym jest drugi z rodziców, oraz kwestia bezwzględnych przyczyn odwoławczych związanych z brakiem skargi uprawnionego oskarżyciela.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji konfliktu interesów między rodzicami w kontekście postępowania karnego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy matka małoletnich pokrzywdzonych może wnieść subsydiarny akt oskarżenia przeciwko ich ojcu, który jest oskarżony o popełnienie przestępstw na ich szkodę?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, matka małoletnich pokrzywdzonych nie mogła wnieść subsydiarnego aktu oskarżenia przeciwko ich ojcu, ponieważ zgodnie z przepisami prawa rodzinnego i procesowego nie mogła reprezentować dzieci w postępowaniu, w którym oskarżonym jest drugi z rodziców.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 98 § 2 pkt 2 k.r.o. w zw. z art. 51 § 2 k.p.k., zgodnie z którym rodzic nie może reprezentować dziecka przy czynnościach prawnych między dzieckiem a jednym z rodziców lub jego małżonkiem. W sytuacji, gdy drugi rodzic jest oskarżony, występuje konflikt interesów uniemożliwiający reprezentację przez drugiego rodzica.

Czy brak skargi uprawnionego oskarżyciela (art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.) stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą (art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, brak skargi uprawnionego oskarżyciela stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, która skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego orzeczenia i umorzenia postępowania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że skoro subsydiarny akt oskarżenia został wniesiony przez osobę nieuprawnioną, to czynność ta była bezskuteczna, co jest równoznaczne z brakiem skargi uprawnionego oskarżyciela. Uchybienie to jest wadą postępowania, która skutkuje wystąpieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej, niezależnie od tego, czy została podniesiona w środku odwoławczym.

Czy wstąpienie prokuratora do sprawy wszczętej subsydiarnym aktem oskarżenia konwaliduje wadę w postaci wniesienia aktu oskarżenia przez osobę nieuprawnioną?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wstąpienie prokuratora do postępowania na podstawie art. 55 § 4 k.p.k. nie konwaliduje wcześniejszego uchybienia w postaci wniesienia aktu oskarżenia przez osobę nieuprawnioną.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że aby prokurator mógł skutecznie wstąpić do postępowania, musi ono być wszczęte skargą uprawnionego oskarżyciela. Skoro skarga była wadliwa, nie było postępowania, do którego prokurator mógłby się włączyć.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie postanowień i umorzenie postępowania
Strona wygrywająca
G. K. (postępowanie umorzone)

Strony

NazwaTypRola
G. K.osoba_fizycznaoskarżony
A. K.osoba_fizycznaoskarżycielka posiłkowa subsydiarna
Z., H. i J. K.osoba_fizycznapokrzywdzeni małoletni
Prokurator Generalnyorgan_państwowyskarżący (kasacja)
Prokuratura Krajowaorgan_państwowystrona postępowania

Przepisy (18)

Główne

k.p.k. art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

Umorzenie postępowania z powodu braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu (pkt 1) oraz braku skargi uprawnionego oskarżyciela (pkt 9).

k.p.k. art. 439 § 1

Kodeks postępowania karnego

Bezwzględne przyczyny odwoławcze, w tym brak skargi uprawnionego oskarżyciela (pkt 9).

k.p.k. art. 51 § 2

Kodeks postępowania karnego

Wykonanie praw pokrzywdzonego małoletniego przez przedstawiciela ustawowego.

k.r.o. art. 98 § 2

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Zakaz reprezentowania dziecka przez rodzica przy czynnościach prawnych między dzieckiem a jednym z rodziców lub jego małżonkiem.

Pomocnicze

k.k. art. 200 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 200 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 201

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.p.k. art. 57 § 2

Kodeks postępowania karnego

Umorzenie postępowania w przypadku odstąpienia oskarżyciela posiłkowego od oskarżenia.

k.p.k. art. 57 § 1a

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 55 § 4

Kodeks postępowania karnego

Możliwość wstąpienia prokuratora do sprawy wszczętej subsydiarnym aktem oskarżenia.

k.p.k. art. 433 § 1

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek przeprowadzenia przez sąd odwoławczy należytej kontroli odwoławczej.

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 92

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 458

Kodeks postępowania karnego

k.r.o. art. 99 § 1

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Obowiązek sądu opiekuńczego ustanowienia reprezentanta dla dziecka w przypadku konfliktu interesów rodziców.

k.c. art. 95

Kodeks cywilny

Skutki prawne czynności prawnych dokonanych przez przedstawiciela w granicach umocowania.

k.p.k. art. 327 § 1

Kodeks postępowania karnego

Możliwość wszczęcia postępowania w określonych przypadkach po umorzeniu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Subsydiarny akt oskarżenia wniesiony przez matkę małoletnich pokrzywdzonych był bezskuteczny, ponieważ nie mogła ona reprezentować dzieci w postępowaniu przeciwko ich ojcu. • Brak skargi uprawnionego oskarżyciela stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.

Godne uwagi sformułowania

rodzic małoletniego nie może, działając w charakterze przedstawiciela ustawowego, wykonywać praw tego małoletniego jako pokrzywdzonego w postępowaniu karnym, jeżeli oskarżonym jest drugi z rodziców • skarga ta dotknięta jest zatem wadą, gdyż skutki prawne dla reprezentowanego dziecka pociąga czynność prawna dokonana przez przedstawiciela małoletniej w granicach umocowania, podczas gdy w niniejszej sprawie przepis art. 98 § 2 pkt 2 k.r.o. wyłączył uprawnienie matki małoletnich pokrzywdzonych do działania w charakterze ich reprezentanta • całość postępowania dotknięta jest wadą opisaną jako bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. • wstąpienie do postępowania przez prokuratora na podstawie art. 55 § 4 k.p.k. nie konwaliduje wcześniejszego uchybienia w postaci wniesienia aktu oskarżenia przez osobę nieuprawnioną

Skład orzekający

Dariusz Świecki

przewodniczący

Waldemar Płóciennik

członek

Barbara Skoczkowska

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących reprezentacji małoletnich pokrzywdzonych w postępowaniu karnym, gdy oskarżonym jest drugi z rodziców, oraz kwestia bezwzględnych przyczyn odwoławczych związanych z brakiem skargi uprawnionego oskarżyciela."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji konfliktu interesów między rodzicami w kontekście postępowania karnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa porusza ważną kwestię prawną dotyczącą reprezentacji małoletnich w procesie karnym, szczególnie w kontekście konfliktu interesów między rodzicami, co ma istotne znaczenie praktyczne dla prawników i może być interesujące dla szerszej publiczności ze względu na ochronę praw dzieci.

Czy matka może oskarżyć ojca swoich dzieci? Sąd Najwyższy rozstrzyga kluczową kwestię reprezentacji w procesie karnym.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst