II KK 118/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez Urząd Celno-Skarbowy na niekorzyść oskarżonego M. W., który był prezesem zarządu kilku spółek zajmujących się organizacją gier hazardowych na automatach. Oskarżony został pierwotnie skazany przez Sąd Rejonowy za szereg przestępstw skarbowych z art. 107 § 1 k.k.s. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, zmienił wyrok, uniewinniając oskarżonego od części zarzutów (dotyczących czynów popełnionych do 3 września 2015 r.) z uwagi na przyjęcie, że działał w usprawiedliwionym błędzie co do znamion czynu zabronionego (art. 10 § 1 k.k.s.). Sąd Najwyższy, analizując kasację, uznał, że sąd okręgowy błędnie zinterpretował przepisy. Podkreślił, że oskarżony, jako profesjonalista w branży gier hazardowych, powinien mieć świadomość nielegalności swojej działalności, nawet w obliczu istniejących rozbieżności interpretacyjnych w orzecznictwie. Sąd Najwyższy wskazał, że przepis art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, który nie został prawidłowo notyfikowany, nie mógł być stosowany do czynów popełnionych przed 3 września 2015 r., jednak przepis art. 6 ust. 1 tej ustawy mógł stanowić samodzielne uzupełnienie normy blankietowej z art. 107 § 1 k.k.s. Sąd Najwyższy stwierdził, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż oskarżony działał w usprawiedliwionym błędzie, gdyż jako profesjonalista znał realia branży i powinien był podjąć kroki w celu wyjaśnienia wątpliwości prawnych, np. poprzez uzyskanie decyzji ministra lub interpretacji przepisów. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej uniewinnienia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi okręgowemu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności karnej skarbowej za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia, w szczególności w kontekście usprawiedliwionego błędu, niejasności prawnych i obowiązku notyfikacji przepisów technicznych UE.
Dotyczy stanu prawnego i orzecznictwa sprzed daty wydania wyroku, zwłaszcza w kontekście nowelizacji ustawy o grach hazardowych i orzecznictwa TSUE.
Zagadnienia prawne (2)
Czy oskarżony, będąc profesjonalistą w branży gier hazardowych, działał w usprawiedliwionym błędzie co do znamion czynu zabronionego (art. 10 § 1 k.k.s.) w zakresie urządzania gier na automatach bez wymaganej koncesji przed dniem 3 września 2015 r., w obliczu niejasności prawnych i rozbieżności interpretacyjnych dotyczących ustawy o grach hazardowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, oskarżony nie działał w usprawiedliwionym błędzie. Jako profesjonalista w branży, powinien mieć świadomość nielegalności swojej działalności i podjąć kroki w celu wyjaśnienia wątpliwości prawnych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sąd okręgowy błędnie przyjął usprawiedliwiony błąd. Oskarżony, jako prezes spółek hazardowych, znał realia branży i przepisy, a wątpliwości prawne nie zwalniały go z obowiązku działania zgodnie z prawem lub wyjaśnienia ich w oficjalnym trybie. Brak koncesji i prowadzenie działalności poza kasynem stanowiło naruszenie prawa, a oskarżony świadomie podjął ryzyko.
Czy przepisy art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych mogą stanowić samodzielne uzupełnienie normy blankietowej zawartej w art. 107 § 1 k.k.s. w kontekście obowiązku notyfikacji Komisji Europejskiej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych może stanowić samodzielne uzupełnienie normy blankietowej z art. 107 § 1 k.k.s., ponieważ nie jest przepisem technicznym w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE. Natomiast art. 14 ust. 1 tej ustawy, jako przepis techniczny, nie mógł być stosowany w brzmieniu sprzed 3 września 2015 r. z uwagi na brak notyfikacji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy, powołując się na orzecznictwo TSUE i własną uchwałę (I KZP 17/16), rozróżnił charakter prawny art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych w kontekście dyrektywy 98/34/WE. Stwierdzono, że art. 6 ust. 1 nie wymagał notyfikacji i mógł stanowić podstawę odpowiedzialności, podczas gdy art. 14 ust. 1, jako przepis techniczny, wymagał notyfikacji, której brak uniemożliwiał jego stosowanie przed wejściem w życie nowelizacji.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Urząd Celno-Skarbowy w W. | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| Prokuratura Krajowa | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (19)
Główne
k.k.s. art. 107 § 1
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 9 § 3
Kodeks karny skarbowy
u.g.h. art. 6 § 1
Ustawa o grach hazardowych
Może stanowić samodzielne uzupełnienie normy blankietowej z art. 107 § 1 k.k.s., nie jest przepisem technicznym w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE.
u.g.h. art. 14 § 1
Ustawa o grach hazardowych
Stanowi przepis techniczny w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE; w brzmieniu obowiązującym przed 3 września 2015 r. nie mógł być stosowany z uwagi na brak notyfikacji Komisji Europejskiej.
Pomocnicze
k.k.s. art. 10 § 1
Kodeks karny skarbowy
Dotyczy błędu co do znamion czynu zabronionego.
k.k.s. art. 10 § 4
Kodeks karny skarbowy
Dotyczy nieświadomości karalności czynu.
k.k. art. 85 § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 20 § 2
Kodeks karny
k.k.s. art. 39 § 1
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 40 § 1 i 3
Kodeks karny skarbowy
k.p.k. art. 523
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 526 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 442 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 518
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 537 § 2
Kodeks postępowania karnego
u.s.d.g. art. 10
Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej
u.o.p. art. 1a
Ustawa - Ordynacja podatkowa
Konstytucja RP art. 91 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Okręgowy błędnie przyjął, że oskarżony działał w usprawiedliwionym błędzie co do znamion czynu zabronionego w okresie do 3 września 2015 r. • Oskarżony, jako profesjonalista, powinien mieć świadomość nielegalności swojej działalności, mimo niejasności prawnych. • Art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych może stanowić samodzielne uzupełnienie art. 107 § 1 k.k.s.
Odrzucone argumenty
Argumentacja sądu okręgowego oparta na usprawiedliwionym błędzie co do znamion czynu zabronionego.
Godne uwagi sformułowania
zachowanie oskarżonego w okresie do dnia 3 września 2015 r. nie mogło być analizowane w oderwaniu od zmieniających się przepisów ustawy o grach hazardowych oraz poglądów prezentowanych w orzeczeniach sądowych i piśmiennictwie. • przepis art. 14 ust. 1 tej ustawy w brzmieniu obowiązującym przed dniem 3 września 2015 r., z uwagi na to, że nie przeszedł procesu notyfikacji Komisji Europejskiej, nie może mieć zastosowania w sprawie o przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s. • przepis art. 6 ust. 1 u.g.h., w odróżnieniu od art. 14 ust. 1 u.g.h., mógł w pierwotnym brzmieniu i może nadal stanowić samodzielnie uzupełnienie normy blankietowej zawartej w art. 107 § 1 k.k.s. • żadne okoliczności faktyczne ani prawne nie uzasadniają przyjęcia po stronie M. W. działania w usprawiedliwionym błędzie w rozumieniu art. 10 k.k.s. • działalność w zakresie gier na automatach, w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h. urządzana bez posiadania stosownej koncesji oraz poza salonem gry, jest działalnością nielegalną.
Skład orzekający
Przemysław Kalinowski
przewodniczący
Jacek Błaszczyk
sprawozdawca
Małgorzata Gierszon
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności karnej skarbowej za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia, w szczególności w kontekście usprawiedliwionego błędu, niejasności prawnych i obowiązku notyfikacji przepisów technicznych UE."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego i orzecznictwa sprzed daty wydania wyroku, zwłaszcza w kontekście nowelizacji ustawy o grach hazardowych i orzecznictwa TSUE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia odpowiedzialności karnej za hazard, zawiłości prawnych związanych z przepisami UE i krajowymi, a także roli profesjonalisty w branży w kontekście usprawiedliwionego błędu. Jest to ciekawy przypadek dla prawników specjalizujących się w prawie karnym skarbowym i hazardowym.
“Hazard bez koncesji: czy profesjonalista mógł nie wiedzieć, że łamie prawo?”
Sektor
usługi
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.