II KK 112/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanego K.S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia postanowienia z dnia 9 lipca 2025 r., którym oddalono jego kasację. Skazany argumentował, że dowiedział się o niezłożeniu wniosku przez swojego obrońcę dopiero po upływie terminu zawitego, a wcześniej pozostawał w przekonaniu, że obrońca tę czynność wykona. Sąd Najwyższy odmówił przywrócenia terminu, wskazując, że zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k., niedotrzymanie terminu zawitego z przyczyn niezależnych wymaga uprawdopodobnienia tych przyczyn. Choć niedotrzymanie terminu z winy obrońcy może być uznane za przyczynę niezależną, to strona musi wykazać winę obrońcy, a nie tylko fakt niezłożenia przez niego wniosku. Sąd podkreślił, że samo oczekiwanie skazanego na czynność obrońcy, bez konkretnych uzgodnień, nie stanowi podstawy do przywrócenia terminu. Dodatkowo, sąd zwrócił uwagę, że odpis postanowienia wraz z pouczeniem został prawidłowo doręczony skazanemu, który mógł osobiście skorzystać z przysługujących mu uprawnień procesowych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących przywrócenia terminu zawitego w postępowaniu karnym, w szczególności w kontekście odpowiedzialności za działania obrońcy oraz wymogów uprawdopodobnienia przyczyn niezależnych.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku złożenia wniosku o uzasadnienie przez obrońcę i próby przywrócenia terminu przez skazanego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy niedotrzymanie terminu zawitego do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z winy obrońcy, bez wykazania tej winy, uzasadnia przywrócenie terminu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, niedotrzymanie terminu zawitego z winy obrońcy wymaga wykazania tej winy przez stronę wnoszącą o przywrócenie terminu, a samo twierdzenie o braku aktywności obrońcy nie jest wystarczające.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że strona musi uprawdopodobnić, iż niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych. W przypadku winy obrońcy, konieczne jest wykazanie tej winy, a nie tylko faktu niezłożenia wniosku. Brak konkretnych uzgodnień między skazanym a obrońcą w zakresie złożenia wniosku o uzasadnienie nie pozwala na przyjęcie, że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn niezależnych od skazanego.
Czy doręczenie odpisu postanowienia wraz z pouczeniem, które zostało dwukrotnie awizowane i zwrócone do nadawcy, skutkuje doręczeniem w rozumieniu przepisów k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, dwukrotne awizowanie przesyłki sądowej i jej zwrot do nadawcy skutkuje uznaniem jej za doręczoną zgodnie z art. 133 § 2 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że przesyłka sądowa zawierająca odpis postanowienia wraz z pouczeniem, która była dwukrotnie awizowana i zwrócona do Sądu Najwyższego, została uznana za doręczoną zgodnie z przepisami k.p.k. Gdyby skazany dochował należytej staranności w odbiorze korespondencji, mógłby osobiście skorzystać z przysługujących mu uprawnień procesowych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.S. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 126 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Niedotrzymanie terminu zawitego z przyczyn od strony niezależnych może być podstawą do jego przywrócenia, pod warunkiem zgłoszenia wniosku w terminie 7 dni od ustania przeszkody i dopełnienia czynności. W przypadku winy obrońcy, konieczne jest wykazanie tej winy.
Pomocnicze
k.p.k. art. 518
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 133 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Dwukrotne awizowanie przesyłki sądowej i jej zwrot do nadawcy skutkuje uznaniem jej za doręczoną.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedotrzymanie terminu zawitego z winy obrońcy stanowi przyczynę niezależną od strony. • Skazany dowiedział się o niezłożeniu wniosku o uzasadnienie dopiero po upływie terminu.
Odrzucone argumenty
Brak wykazania winy obrońcy. • Brak konkretnych uzgodnień między skazanym a obrońcą co do złożenia wniosku o uzasadnienie. • Skazany mógł osobiście skorzystać z przysługujących mu uprawnień procesowych po odbiorze korespondencji.
Godne uwagi sformułowania
nie można bowiem przyjmować, że każde niewniesienie przez obrońcę oskarżonego wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku, jest przez niego zawinione. • Takie stanowisko prowadziłoby do rezultatów absurdalnych, w których strona postępowania mogłaby w zasadzie w dowolnym momencie zmienić zdanie co do woli zaskarżenia wyroku, składając wniosek o przywrócenie terminu z powołaniem się na zaniechanie obrońcy.
Skład orzekający
Paweł Kołodziejski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przywrócenia terminu zawitego w postępowaniu karnym, w szczególności w kontekście odpowiedzialności za działania obrońcy oraz wymogów uprawdopodobnienia przyczyn niezależnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku złożenia wniosku o uzasadnienie przez obrońcę i próby przywrócenia terminu przez skazanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje częsty problem zaufania do obrońcy i konsekwencji procesowych jego zaniechań, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czy zaniechanie obrońcy zawsze usprawiedliwia przywrócenie terminu w Sądzie Najwyższym?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.