II KK 461/24

SN
II KK 461/24
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 listopada 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Puszkarski
Protokolant Klaudia Binienda
w sprawie
K. Z.
‎
ukaranego za czyn z art. 92a § 2 k.w. w zb. z art. 94 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 1 k.w.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w.
w dniu 14 listopada 2024 r.
‎
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rykach
z dnia 13 września 2024 r., sygn. akt II W 93/24,
uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rykach.
[J.J.]
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rykach wyrokiem z dnia 13 września 2024 r., sygn. akt II W 93/24, uznał obwinionego K. Z. za winnego tego, że w dniu 11 lutego 2024 r. o godz. 10.01 w D. woj. lubelskiego na drodze publicznej - ulicy […], kierując pojazdem marki S. o nr rej. […] wraz z przyczepą ciężarową „[…]” o nr rej. […], przekroczył dopuszczalną prędkość o 36 km/h, przy czym kierował wówczas w/w samochodem wraz z przyczepą ciężarową po drodze publicznej, nie mając wymaganych uprawnień, tj. popełnienia wykroczenia z art. 92a § 2 k.w. w zb. z art. 94 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 1 k.w. i za ten czyn na mocy art. 94 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w kwocie 2500 zł. Na mocy art. 94 § 3 k.w. w zw. z art. 29 § 1 i 2 k.w. orzekł wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, do prowadzenia których uprawnia prawo jazdy kategorii C+E, nadto zwolnił obwinionego z opłaty oraz zwrotu zryczałtowanych wydatków postępowania, którymi obciążył Skarb Państwa.
Wyrok ten bez postępowania odwoławczego uprawomocnił się w dniu 21 września 2024 r.
Kasację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Generalny. Na podstawie art. 110 § 1 k.p.w. zaskarżył go w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym, określonym w art. 94 § 3 k.w., w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych - na korzyść obwinionego K. Z.. Zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 29 § 1 k.w. w zw. z art. 94 § 3 k.w. i art. 28 § 1 pkt 1 k.w., polegające na orzeczeniu wobec K. Z. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych do prowadzenia których uprawnia prawo jazdy kategorii C+E, bez jednoczesnego wskazania okresu obowiązywania tego zakazu, podczas gdy przepis art. 29 § 1 k.w. określa, że zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych wymierza się w miesiącach i latach, na okres od 6 miesięcy do 3 lat, co obliguje sąd do wskazania w wyroku czasookresu obowiązywania środka karnego”.
Podnosząc powyższy zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Rykach do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy procedując w składzie jednego sędziego (art. 15 § 2 i 4 k.p.w.) zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna (jakkolwiek wystarczające byłoby wskazanie na rażące naruszenie przez Sądu meriti jedynie art. 29 § 1 k.w.), dlatego została rozpoznana i uwzględniona w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w., tj. na posiedzeniu bez udziału stron. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżony wyrok jest dotknięty uchybieniem, polegającym na orzeczeniu wobec ukaranego K. Z. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia określonych pojazdów mechanicznych, jednak bez wskazania okresu obowiązywania tego zakazu. W istniejącej postaci zakaz należałoby interpretować jako obowiązujący ukaranego bezterminowo (dożywotnio), z niemożnością zatarcia ukarania (art. 46 § 3 k.w.), czego jednak nie dopuszcza powołany przecież przez Sąd meriti art. 29 § 1 k.w., który stanowi, że zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych wymierza się w miesiącach lub latach (nie „w miesiącach i latach”, jak podano w zarzucie kasacji), na okres od 6 miesięcy do 3 lat. W kasacji słusznie wskazano również, odwołując się do orzecznictwa Sądu Najwyższego, że braku określenia w wyroku czasu trwania zakazu nie da się konwalidować w postępowaniu wykonawczym w trybie art. 13 § 1 k.w.
W tym stanie rzeczy należało postąpić zgodnie z wnioskiem kasacji, tj. uchylić zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym (w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, do prowadzenia których uprawnia prawo jazdy kategorii C+E) i w tym zakresie przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rykach, który wyda stosowne orzeczenie.
[J.J.]
r.g.
‎