II Ka 91/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach, II Wydział Karny, wyrokiem z dnia 12 maja 2026 r. utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 27 października 2025 r. (sygn. akt II K 299/25), którym oskarżony K. Z. został skazany za przestępstwa skarbowe z art. 62 §2a kks w zw. z art. 6 §2 kks, art. 56 §2 kks i art. 61 §1 kks w zw. z art. 7 §1 kks. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.), błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.) oraz rażącej niewspółmierności kary (art. 438 pkt 4 k.p.k.). Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował podniesione zarzuty, uznając je za bezzasadne. W szczególności, sąd odwoławczy podzielił ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Rejonowy, uznając ją za wszechstronną, logiczną i zgodną z zasadami doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy podkreślił, że obrona nie wykazała, aby ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była dowolna lub sprzeczna z prawem. Również zarzuty dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych zostały uznane za niezasadne, ponieważ opierały się na wadliwej ocenie dowodów. W kwestii kary, sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynów i zawinienia oskarżonego. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy orzeczoną karę grzywny oraz karę łączną. Na mocy art. 636 § 1 kpk oraz przepisów o opłatach w sprawach karnych, zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę za II instancję w wysokości 3840 zł oraz wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu karnym, zasady wymiaru kary w sprawach karnych skarbowych oraz analiza faktycznego zarządzania spółką pomimo formalnego braku funkcji.
Dotyczy specyfiki konkretnej sprawy i oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji, w tym dokumentów, zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego, była dowolna i sprzeczna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa, wszechstronna, logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował zasadę swobodnej oceny dowodów, rozważył wszystkie okoliczności przemawiające za i przeciw oskarżonemu, a jego argumentacja była wyczerpująca i logiczna. Odmówienie wiarygodności niektórym dowodom nie stanowi naruszenia prawa.
Czy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia Sądu Rejonowego wystąpił błąd, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut błędu w ustaleniach faktycznych został uznany za bezzasadny, ponieważ opierał się na wadliwej ocenie dowodów przez obronę.
Uzasadnienie
Skoro sąd odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa procesowego w zakresie oceny dowodów, nie mógł uznać za zasadny zarzutu błędnych ustaleń faktycznych, które były konsekwencją tej oceny.
Czy orzeczona kara grzywny oraz kara łączna są rażąco niewspółmierne do popełnionych czynów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, orzeczona kara grzywny oraz kara łączna nie są rażąco niewspółmierne.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynów, zawinienie oskarżonego oraz cele kary. Kara grzywny za pierwszy czyn była najłagodniejszą z możliwych sankcji, a stawka dzienna była adekwatna do dochodów oskarżonego. Kara łączna została wymierzona zgodnie z przepisami.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | pokrzywdzony |
| Mazowiecki Urząd Celno - Skarbowy w Warszawie | organ_państwowy | przedstawiciel |
Przepisy (23)
Główne
kks art. 62 § §2a
Kodeks karny skarbowy
kks art. 6 § §2
Kodeks karny skarbowy
kks art. 56 § §2
Kodeks karny skarbowy
kks art. 61 § §1
Kodeks karny skarbowy
kks art. 7 § §1
Kodeks karny skarbowy
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 1a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 53 § § 7
Kodeks karny
k.k. art. 85 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 86 § § 2
Kodeks karny
kks art. 20 § §2
Kodeks karny skarbowy
kks art. 39 § § 1
Kodeks karny skarbowy
kks art. 9 § §3
Kodeks karny skarbowy
u.o.p.k. art. 3 § ust.1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa postępowaniu karnym art. 1 § §1
Argumenty
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.) poprzez dowolną i sprzeczną z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia (art. 438 pkt 3 k.p.k.) polegający na nieprawidłowym ustaleniu roli i działań oskarżonego. • Rażąca niewspółmierność kary (art. 438 pkt 4 k.p.k.) orzeczonej kary grzywny i kary łącznej.
Godne uwagi sformułowania
skuteczne podniesienie zarzutu naruszenia art. 7 kpk wymaga wykazania, że ocena dokonana przez sąd jest sprzeczna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego • odmówienie wiary niektórym zeznaniom lub wyjaśnieniom złożonym przez świadków lub oskarżonych, a w rezultacie ich pominięcie jako podstawy dowodowej podczas dokonywanych ustaleń faktycznych, nie może być utożsamiane ani z brakiem oceny okoliczności • rażąca niewspółmierność kary, o którym stanowi przepis art. 438 pkt 4 kpk , jest pojęciem niezdefiniowanym przez ustawodawcę, którego treść wypełnia orzecznictwo.
Skład orzekający
Dariusz Półtorak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu karnym, zasady wymiaru kary w sprawach karnych skarbowych oraz analiza faktycznego zarządzania spółką pomimo formalnego braku funkcji."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki konkretnej sprawy i oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy przestępstw skarbowych i analizy faktycznego zarządzania spółką, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie karnym skarbowym i gospodarczym. Pokazuje, jak sąd może oceniać rzeczywiste działania sprawcy ponad formalnymi strukturami.
“Czy formalna rezygnacja chroni przed odpowiedzialnością? Sąd analizuje faktyczne zarządzanie spółką.”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.