II KA 90/24

Sąd Okręgowy w Krośnie, II Wydział Karny, wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2024 roku, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Jaśle z dnia 8 stycznia 2024 roku, sygn. akt II K 262/22, którym oskarżony Z.W. został skazany za przestępstwo znęcania się nad matką (art. 207 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk). Apelację wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając obrazę przepisów postępowania, w tym art. 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, a także art. 424 k.p.k. poprzez ogólnikowe uzasadnienie wyroku. Obrońca kwestionował ustalenia faktyczne, wskazując na wyjaśnienia oskarżonego o pobycie w schronisku dla bezdomnych w okresie objętym zarzutem oraz na brak weryfikacji tej okoliczności. Podkreślano również, że matka oskarżonego nie była w stanie umiejscowić w czasie zachowań syna, a sąd pierwszej instancji oparł się na uprzedniej karalności. Sąd Okręgowy uznał zarzuty apelacji za bezzasadne. Wskazał, że ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy mieściła się w granicach swobodnej sędziowskiej oceny i nie zawierała błędów logicznych ani faktycznych. Sąd odwoławczy podkreślił, że wyjaśnienia oskarżonego zostały zasadnie zdyskredytowane w świetle zeznań pokrzywdzonej, świadków E.M. (partnerki brata oskarżonego), S.Ł. (pracownika MOPS) oraz funkcjonariuszy Policji M.M. (2) i M.R., którzy potwierdzili fakt znęcania się oskarżonego nad matką, w tym pod wpływem alkoholu, poprzez groźby, wyzwiska i zakłócanie spokoju. Sąd odwoławczy zaznaczył, że przestępstwo znęcania się nie jest ograniczone do sytuacji wspólnego zamieszkiwania, a oskarżony nachodził matkę w jej mieszkaniu. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, a oskarżonego zwolniono od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. Zasądzono również wynagrodzenie dla adwokata z urzędu.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający