II KA 90/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zmienił karę aresztu orzeczoną przez Sąd Rejonowy na karę ograniczenia wolności w formie prac społecznych, uwzględniając zmianę postawy obwinionej i jej trudną sytuację materialną.
Sąd Okręgowy w Koninie rozpoznał apelację obwinionej M.S. od wyroku Sądu Rejonowego w Turku, który skazał ją na 10 dni aresztu za zakłócanie porządku publicznego w stanie nietrzeźwości. Obwiniona zarzuciła, że kara jest zbyt surowa i wniosła o karę ograniczenia wolności. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, stwierdzając rażącą niewspółmierność kary aresztu w kontekście wcześniejszego odbywania podobnej kary i deklaracji poprawy. Zmienił zaskarżony wyrok, skazując obwinioną na 1 miesiąc ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania 30 godzin prac społecznych, a także zwolnił ją od kosztów sądowych.
Sąd Okręgowy w Koninie, Wydział II Karny, rozpoznał sprawę z apelacji obwinionej M.S. od wyroku Sądu Rejonowego w Turku (sygn. akt II W 656/14). Sąd Rejonowy uznał obwinioną za winną popełnienia wykroczenia z art. 51 § 2 kw, polegającego na zakłóceniu spokoju i porządku w miejscu publicznym poprzez uderzanie pięścią w drzwi, głośne krzyki i używanie słów nieprzyzwoitych, będąc w stanie nietrzeźwości (1,75 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu). Za to wykroczenie skazał ją na karę 10 dni aresztu. Obwiniona wniosła apelację, zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonej kary, i wniosła o zastosowanie kary ograniczenia wolności w formie pracy społecznie użytecznej, wskazując na swoją przeszłość związaną z nadużywaniem alkoholu i środków odurzających oraz chęć zmiany życia. Sąd Okręgowy przychylił się do apelacji, uznając karę aresztu za rażąco niewspółmierną, zwłaszcza w kontekście odbywania już kary aresztu w innej sprawie i zrozumienia naganności zachowania. Sąd odwoławczy, uwzględniając art. 33 § 2 k.w. oraz zmianę postawy obwinionej, zmienił zaskarżony wyrok, skazując M.S. na karę 1 miesiąca ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin. Ponadto, z uwagi na trudną sytuację materialną obwinionej, na podstawie art. 119 k.p.w. zwolnił ją od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym opłaty za obie instancje.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, kara aresztu jest rażąco niewspółmierna w tej sytuacji.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że orzeczenie kary aresztu byłoby rażąco niewspółmierne, biorąc pod uwagę, że obwiniona odbywała już karę aresztu w innej sprawie, zrozumiała naganność swojego zachowania i zadeklarowała podjęcie leczenia odwykowego. Zastosowano art. 33 § 2 k.w., uwzględniając zmianę postawy sprawcy po popełnieniu wykroczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana zaskarżonego wyroku w części
Strona wygrywająca
M. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. S. | osoba_fizyczna | obwiniona |
Przepisy (5)
Główne
kw art. 51 § § 2
Kodeks wykroczeń
kw art. 20 § § 1
Kodeks wykroczeń
kw art. 21 § § 1
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
kw art. 33 § § 2
Kodeks wykroczeń
uwzględnienie sposobu życia sprawcy po popełnieniu wykroczenia, w szczególności zmiany postawy
k.p.w. art. 119
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
podstawa do zwolnienia od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację materialną
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara aresztu jest rażąco niewspółmierna. Obwiniona zadeklarowała zmianę postawy i podjęcie leczenia odwykowego. Trudna sytuacja materialna obwinionej.
Godne uwagi sformułowania
Niewspółmierność kary jest pojęciem ocennym i z powodu niedookreśloności kryteriów ,,współmierności’’ występuje często. kara w powszechnym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. orzeczenie kolejnej kary aresztu byłoby rażąco niewspółmierne. uwzględnił sposób życia sprawcy po popełnieniu wykroczenia, a w szczególności zmianę postawy obwinionej.
Skład orzekający
Waldemar Cytrowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "stosowanie kary ograniczenia wolności zamiast aresztu w sprawach o wykroczenia z art. 51 § 2 kw, uwzględnianie zmiany postawy sprawcy i jego sytuacji materialnej przy wymiarze kary i kosztów."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego wykroczenia i specyficznej sytuacji obwinionej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy może złagodzić karę, biorąc pod uwagę indywidualną sytuację sprawcy i jego postawę po popełnieniu czynu, co jest istotne dla praktyków prawa wykroczeniowego.
“Kara aresztu zamieniona na prace społeczne: Sąd uwzględnił zmianę postawy obwinionej.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Ka 90/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 23 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski Protokolant st. sekr. sąd. Irena Bąk po rozpoznaniu 23.04.2015 r. sprawy M. S. obwinionej o wykroczenie z art. 51§2 kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinioną od wyroku Sądu Rejonowego w Turku z 15.01.2015 r. sygn. akt II W 656/14 1. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podst. art. 51§2 kw w zw. z art. 20§1 kw i art. 21§1 kw skazuje obwinioną M. S. na karę 1(jednego) miesiąca ograniczenia wolności poprzez zobowiązanie jej do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin. 2. Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części. 3. Zwalnia obwinioną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za obie instancje. Waldemar Cytrowski II Ka 90/15 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Turku wyrokiem z 15 stycznia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II W 656/14 uznał obwinioną M. S. winną tego, że 25 sierpnia 2014r. około godz. 21:00 w miejscowości T. przy ul. (...) na terenie hotelu (...) będąc w stanie nietrzeźwości 1,75 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu poprzez uderzanie pięścią w drzwi, głośne krzyki oraz używanie słów nieprzyzwoitych zakłóciła spokój i porządek w miejscu publicznym, tj. popełnienia wykroczenia z art. 51 §2 kw i za to na podstawie art. 51 §2 kw skazał ją na karę 10 dni aresztu. Apelację wniosła obwiniona, która zarzuciła, iż orzeczona wobec niej kara jest zbyt surowa. W przeszłości nadużywała alkoholu i środków odurzających i aktualnie chce zmienić swoje życie. W oparciu o ten zarzut wniosła o orzeczenie kary ograniczenia wolności poprzez wykonywanie pracy społecznie użytecznej. Apelacja jest zasadna. Niewspółmierność kary jest pojęciem ocennym i z powodu niedookreśloności kryteriów ,,współmierności’’ występuje często. Zmiana zatem w zakresie wymiaru kary jest dopuszczalna tylko wówczas, gdy wyrok jest tak rażąco błędny, że nie może zostać utrzymany, a więc kiedy kara w powszechnym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Wobec tego, iż obwiniona odbywała już karę aresztu orzeczoną w innej sprawie i zrozumiała naganność swojego zachowania, w szczególności zadeklarowała podjęcie leczenia odwykowego, orzeczenie kolejnej kary aresztu byłoby rażąco niewspółmierne. Sąd odwoławczy zgodnie z treścią art. 33 § 2 k.w. uwzględnił sposób życia sprawcy po popełnieniu wykroczenia, a w szczególności zmianę postawy obwinionej. Dlatego na podst. art. 51§2 kw w zw. z art. 20§1 kw i art. 21§1 kw skazał obwinioną na karę 1 miesiąca ograniczenia wolności poprzez zobowiązanie jej do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin. Z uwagi na trudną sytuację materialną Sąd odwoławczy na podstawie art. 119 k.p.w. zwolnił obwinioną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Waldemar Cytrowski
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI