II Ka 876/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację obwinionej K.D. od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach, który uznał ją za winną popełnienia wykroczenia z art. 124 § 1 kw (umyślne uszkodzenie telefonu komórkowego o wartości 715 zł), wymierzając jej karę grzywny 100 zł, obowiązek zapłaty równowartości szkody (715 zł) oraz zwrot kosztów postępowania. Obwiniona zaskarżyła wyrok w całości, zarzucając m.in. obrazę przepisów prawa materialnego (art. 124 § 1 kw, art. 6 § 1 kw) poprzez błędną wykładnię i przypisanie zamiaru, a także obrazę przepisów prawa procesowego (art. 5 § 1 pkt 1 kpw, art. 7 kpk) poprzez naruszenie domniemania niewinności, błędną ocenę dowodów (zeznań pokrzywdzonego) i brak obiektywizmu. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Kontrola instancyjna nie wykazała wadliwości postępowania dowodowego. Sąd I instancji prawidłowo ocenił zeznania pokrzywdzonego jako wiarygodne, logiczne i spójne, a także wyjaśnienia obwinionej jedynie w części. Sąd Okręgowy odrzucił zarzuty dotyczące naruszenia domniemania niewinności i braku obiektywizmu, wskazując na prawidłową ocenę dowodów zgodnie z art. 7 kpk. Nie stwierdzono błędu w ustaleniach faktycznych, a ustalenia Sądu Rejonowego uznano za trafne i mające oparcie w materiale dowodowym. Sąd Okręgowy podzielił również stanowisko Sądu I instancji co do wypełnienia przez obwinioną znamion wykroczenia z art. 124 § 1 kw, w tym umyślności działania z zamiarem ewentualnym, zgodnie z definicją i orzecznictwem Sądu Najwyższego. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy, a obwinionej zasądzono opłatę i zryczałtowane wydatki postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia umyślności (w tym zamiaru ewentualnego) w kontekście wykroczenia z art. 124 § 1 kw, ocena wiarygodności zeznań pokrzywdzonego w sprawach o wykroczenia, zasady oceny dowodów w postępowaniu karnym.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zasady interpretacji prawa materialnego i procesowego mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy szarpanie za rękę osoby trzymającej telefon, skutkujące jego upadkiem i uszkodzeniem, stanowi wykroczenie umyślnego uszkodzenia mienia z art. 124 § 1 kw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, działanie obwinionej polegające na szarpnięciu pokrzywdzonego za rękę, które doprowadziło do upadku i uszkodzenia telefonu, wypełnia znamiona wykroczenia z art. 124 § 1 kw.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając zeznania pokrzywdzonego za wiarygodne. Ustalono związek przyczynowy między działaniem obwinionej (szarpanie za rękę) a skutkiem (uszkodzenie telefonu). Sąd uznał, że obwiniona działała umyślnie z zamiarem ewentualnym, przewidując możliwość uszkodzenia telefonu i godząc się na taki skutek.
Czy ocena dowodów przez Sąd I instancji, w szczególności zeznań pokrzywdzonego, była prawidłowa i zgodna z zasadami postępowania karnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Sąd Okręgowy w pełni aprobuje ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Rejonowy, uznając zeznania pokrzywdzonego za wiarygodne i logiczne, a zarzuty apelacji dotyczące naruszenia art. 7 kpk za bezzasadne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podkreślił, że ocena dowodów musi być wieloaspektowa i zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania. Fakt, że ocena dowodów nie jest zgodna z życzeniem obwinionej, nie oznacza naruszenia art. 7 kpk. Zeznania pokrzywdzonego były spójne, logiczne i korespondowały z innymi dowodami.
Czy w sprawie doszło do naruszenia zasady domniemania niewinności (art. 5 kpk) lub braku obiektywizmu sądu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te są bezzasadne. Sąd Okręgowy nie dostrzegł wątpliwości, które powinny być rozstrzygnięte na korzyść obwinionej, ani braku obiektywizmu sądu.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że zarzut naruszenia art. 5 kpk jest nieprawidłowy, gdy kwestionuje się ocenę dowodów (co dotyczy art. 7 kpk). Brak jest dowodów na faworyzowanie jednej ze stron lub naruszenie przepisów nakazujących lub zakazujących działań na niekorzyść strony.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. D. | osoba_fizyczna | obwiniona |
| T. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (8)
Główne
k.w. art. 124 § § 1
Kodeks wykroczeń
Umyślne uszkodzenie cudzej rzeczy, którego wartość szkody nie przekracza 500 złotych.
Pomocnicze
k.w. art. 124 § § 4
Kodeks wykroczeń
Obowiązek naprawienia szkody.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 5 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasada domniemania niewinności.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Zasada obiektywizmu.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Orzekanie o kosztach postępowania odwoławczego.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Zasady orzekania o kosztach.
u.o.p.k. art. 3 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Wysokość opłaty od kary grzywny.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów prawa materialnego (art. 124 § 1 kw, art. 6 § 1 kw) poprzez błędną wykładnię i przypisanie zamiaru. • Obraza przepisów prawa procesowego (art. 5 § 1 pkt 1 kpw, art. 7 kpk) poprzez naruszenie domniemania niewinności, błędną ocenę dowodów i brak obiektywizmu. • Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący umyślności działania i związku przyczynowego.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. • Kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku nie wykazała, żeby postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone wadliwie. • Sąd I instancji zgodnie z przepisami postępowania karnego przeprowadził dowody istotne dla ustalenia okoliczności, a następnie ocenił je w sposób logiczny, wieloaspektowy, a przede wszystkim zgodny z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. • Zeznania pokrzywdzonego były spójne, logiczne, konsekwentne, korespondują z innymi uznanymi za wiarygodne dowodami. • Zarzut braku zastosowania zasady domniemania niewinności jest nieprawidłowy, gdyż stawianie go łącznie z zarzutem naruszenia art. 7 kpk jest nieprawidłowe, bo zarzuty te wzajemnie się wykluczają. • Nie budzi wątpliwości Sądu Okręgowego wypełnienie działaniem obwinionej znamion wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. • Zamiar ewentualny polega na tym, że sprawca przewiduje możliwość popełnienia swoim zachowaniem czynu zabronionego i na to się godzi.
Skład orzekający
Agnieszka Karłowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia umyślności (w tym zamiaru ewentualnego) w kontekście wykroczenia z art. 124 § 1 kw, ocena wiarygodności zeznań pokrzywdzonego w sprawach o wykroczenia, zasady oceny dowodów w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zasady interpretacji prawa materialnego i procesowego mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego wykroczenia, ale apelacja obwinionej podnosiła interesujące kwestie dotyczące oceny dowodów, zamiaru i domniemania niewinności, co może być ciekawe dla prawników procesualistów.
“Czy szarpnięcie za rękę i uszkodzenie telefonu to zawsze umyślne wykroczenie? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 715 PLN
odszkodowanie: 715 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.