II KA 87/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego, ale warunkowo zawiesił wykonanie części kary łącznej, uznając ją za rażąco niewspółmiernie surową.
Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy skazanego R. K. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego, który połączył kilka kar pozbawienia wolności orzeczonych za liczne przestępstwa. Obrońca zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie prawa materialnego, domagając się warunkowego zawieszenia wykonania kar łącznych. Sąd Okręgowy częściowo uwzględnił apelację, warunkowo zawieszając wykonanie kary łącznej orzeczonej w punkcie II wyroku, uznając ją za rażąco niewspółmiernie surową, jednak oddalił apelację w zakresie kary łącznej orzeczonej w punkcie IV.
Sąd Okręgowy w Koninie rozpoznał apelację obrońcy skazanego R. K. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Kole. Sąd Rejonowy połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w kilku wcześniejszych postępowaniach, wymierzając kary łączne. Obrońca zarzuciła sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu braku pozytywnej prognozy kryminologicznej, co skutkowało orzeczeniem bezwzględnych kar łącznych. Zarzucono również naruszenie prawa materialnego, w tym art. 69 k.k., poprzez błędną interpretację uniemożliwiającą warunkowe zawieszenie wykonania kary. Apelacja wniosła o zmianę wyroku w zakresie warunkowego zawieszenia wykonania kar łącznych. Sąd Okręgowy uznał apelację za częściowo zasadną w odniesieniu do kary łącznej orzeczonej w punkcie II wyroku, stwierdzając, że orzeczenie bezwzględnej kary łącznej było rażąco niewspółmiernie surowe, zwłaszcza przy pozytywnej prognozie resocjalizacyjnej. W związku z tym, warunkowo zawieszono wykonanie tej kary na okres próby. Natomiast apelacja w zakresie kary łącznej orzeczonej w punkcie IV (3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności) została uznana za oczywiście bezzasadną, gdyż przekroczenie 2 lat pozbawienia wolności uniemożliwia warunkowe zawieszenie jej wykonania na podstawie art. 89 § 1 k.k. Sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części, zwolnił skazanego od kosztów postępowania odwoławczego ze względu na trudną sytuację materialną i zasądził koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, orzeczenie bezwzględnej kary łącznej pozbawienia wolności może być uznane za rażąco niewspółmiernie surowe, jeśli istnieją przesłanki do warunkowego zawieszenia jej wykonania, a kara bezwzględna stanowi jakościowo inny rodzaj kary.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że brak orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary przy istnieniu przesłanek przemawiających za tym, należy traktować jako orzeczenie nadmiernie surowe, zwłaszcza gdy wcześniejsze kary były warunkowo zawieszone i istnieje pozytywna prognoza resocjalizacyjna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku z częściową zmianą w zakresie warunkowego zawieszenia kary.
Strona wygrywająca
Skazany R. K. (w części dotyczącej warunkowego zawieszenia kary)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. K. (1) | osoba_fizyczna | skazany |
| Jacek Górski | inne | Prokurator Prokuratury Okręgowej |
| K. B. | inne | obrońca z urzędu (adwokat) |
Przepisy (20)
Główne
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 87
Kodeks karny
k.k. art. 91 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 69
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 89 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 288 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 275 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 276
Kodeks karny
k.p.k. art. 577
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624
Kodeks postępowania karnego
Dz.U. 2013, poz. 461 art. 2 § 14 ust. 5
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Orzeczenie bezwzględnej kary łącznej pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmiernie surowe, gdy istnieją przesłanki do warunkowego zawieszenia jej wykonania i pozytywna prognoza resocjalizacyjna.
Odrzucone argumenty
Kara łączna pozbawienia wolności przekraczająca 2 lata może zostać warunkowo zawieszona (apelacja w tym zakresie uznana za bezzasadną).
Godne uwagi sformułowania
kara pozbawienia wolności może być uznana za rażąco niewspółmiernie surową zarówno z powodu nadmierności jej wysokości, jak i z powodu braku orzeczenia o warunkowym zawieszeniu jej wykonania. warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności powoduje bowiem, że kara faktycznie staje się zupełnie innym rodzajem kary niż bezwzględna kara pozbawienia wolności. brak orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary przy istnieniu przesłanek przemawiających za orzeczeniem kary wolnościowej trzeba zawsze traktować jako orzeczenie nadmiernie surowe.
Skład orzekający
Waldemar Cytrowski
przewodniczący-sprawozdawca
Robert Rafał Kwieciński
sędzia
Anna Walczak-Sarnowska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kar łącznych, warunkowego zawieszenia ich wykonania oraz oceny rażącej niewspółmierności kary."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji połączenia kar i oceny ich surowości w kontekście prognozy resocjalizacyjnej. Orzeczenie o karze łącznej powyżej 2 lat pozbawienia wolności nie podlega warunkowemu zawieszeniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy koryguje wyrok sądu niższej instancji w kwestii wymiaru kary, podkreślając znaczenie warunkowego zawieszenia i prognozy resocjalizacyjnej. Jest to istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd złagodził karę łączną: warunkowe zawieszenie zamiast więzienia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Ka 87/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 17 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski – spr. Sędziowie : SO Robert Rafał Kwieciński SO Anna Walczak-Sarnowska Protokolant: st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu 17.04.2015 r. sprawy R. K. (1) skazanego za przestępstwa z art. 279§1 kk i inne na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Kole z 26.01.2015 r. sygn. akt II K 792/14/14 1. Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy uznając apelację za oczywiście bezzasadną. 2. Zwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. 3. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata K. B. kwotę 147,60 zł z tytułu nie opłaconej obrony udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym Anna Walczak-Sarnowska Waldemar Cytrowski Robert Rafał Kwieciński UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Kole wyrokiem łącznym z 26 stycznia 2015r. w sprawie o sygn. akt II K 792/14 połączył skazanemu R. K. (1) kary orzeczone wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w Brzezinach z 21.06.2011r. w sprawie o sygn. akt II K 76/11 za przestępstwo z art. 278 § 1 kk popełnione w nocy z 21 na 22.12.2010r. na karę 1 i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby, a następnie postanowieniem Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa z 19.09.2013r. zarządzono jej wykonanie, 2. Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa z 27.05.2013r. w sprawie o sygn. akt IV 869/11 za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 kk i art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełnionych w dniach 14.11.2010 r., 20.11.2010r., 28.11.2010r., 22.01.2011 r., 04.03.2011r. 11.04.2011r., 09.04.2011r., 13.05.2011r., i przestępstw z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk i art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełnionych w dniu 14.06.2011r. i 17.06.2011r. na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 kk i art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełnionych w dniach: 4.02.2011r., 9.02.2011r., 11.02.2011r., 25.02.2011r., 8.03.2011r.,10.03.2011r., 17.03.2011r., 31.03.2011r., 1.04.2011r., przestępstw z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełnionych w dniu 05.04.2011 r., przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk i art. 288 § 1 kk popełnione w dniu 18.04.2011 r., przestępstwo z art. 279 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk i art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk popełnione w okresie od 20.04.2011 r. do 29.04.2011r. oraz przestępstw z art. 279 § 1 kk i art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełnionych w dniu 31.03.2011r. i w dniu 15.04.2011r. na karę 2 lat pozbawienia wolności, które to kary połączono i orzeczono karę łączną karę 2 lat pozbawienia wolności, zaś jej wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 lat próby. i na podstawie art. 85 kk , art. 86 § 1 kk , art. 87 k.k. i art. 91 § 2 kk wymierzył mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności , na poczet której na podstawie art. 577 kpk w zw. z art. 63 § 1 kk zaliczył skazanemu okres zatrzymania w dniu 22.12.2010r. w sprawie o sygn. akt II K 76/11 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności. W pkt IV Sąd Rejonowy połączył skazanemu kary orzeczone wyrokami: 1. Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa z dnia 28.02.2013r. w sprawie o sygn. akt IV K 16/13 za przestępstwo z art. 279 § 1 kk popełnione w dniu 7.11.2012r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełnione w dniu 3.07.2012 r. na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności i za przestępstwo z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełnione w dniu 22.10.2012 r. na karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, które to kary połączono i orzeczono karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, 2. Sądu Rejonowego w Kole z dnia 26.11.2013r. sygn. akt II K 1251/13 za ciąg osiemnastu przestępstw z art. 279 § 1 kk popełnionych w okresie: 01-02 maja 2012r., w dniach 09-10 maja 2012r., w dniach 13-14 maja 2012r., w dniach 22-23 maja 2012r., w dniach 22-23 maja 2012r., w dniach 31 maja-01 czerwca 2012r., w dniach od 11-12 czerwca 2012r., w dniach 12-13 czerwca 2012r., w dniach 21-22 czerwca 2012r.,w dniach 26-27 czerwca 2012r., w dniach 12-13 sierpnia 2012r., w dniach 08-09 sierpnia 2012r., w dniach 18-19 sierpnia 2012r., w dniach 04-05 września 2012r., w dniach 11-12 września 2012r., w dniach 24-25 września 2012r., w dniu 25 września 2012r., w nocy 07 października 2012r. na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 6 lat próby oraz karę grzywny w wysokości 250 stawek dziennych po 40 złotych każda. i na podstawie art. 85 kk , art. 86 § 1 kk i art. 91 § 2 kk wymierzył mu karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności , na poczet której na podstawie art. 577 kpk w zw. z art. 63 § 1 kk zaliczył skazanemu okres pozbawienia wolności w sprawie II K 16/13 w dniach od 07.11.2012 r. do 28.02.2013 r., oraz okres zatrzymania w sprawie II K 1251/13 w dniach od 07 października 2012 r. do 09 października 2012 r. przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności. Pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach podlegających połączeniu Sąd Rejonowy pozostawił bez zmian, a na podstawie art. 572 kpk w pozostałej części umarzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego. Apelację wniosła obrońca, która zarzuciła: - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż wobec skazanego nie zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna, a w konsekwencji wymierzenie wobec skazanego kar łącznych pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia ich wykonania; - naruszenie prawa materialnego tj. art. 69 kk poprzez jego błędną interpretację (wykładnie językową) i niesłuszne uznanie, iż jego treść uniemożliwia zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary w przypadku wymierzenia wobec skazanego kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W oparciu o te zarzuty wniosła o zmianę pkt II zaskarżonego wyroku i wymierzenie skazanemu kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat oraz zmianę pkt IV zaskarżonego wyroku i wymierzenie skazanemu kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 6 lat ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Apelacja jest częściowo zasadna. W punkcie II zaskarżonego wyroku zostały połączone jednostkowe kary 1 roku i 6 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności (wcześniej orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania) orzeczona za przypisanie skazanemu jednego przestępstwa i 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, orzeczona za popełnienie m.in. ciągów przestępstw. Dlatego orzeczenie w wyroku łącznym bezwzględnej kary łącznej, zwłaszcza przy ustaleniu pozytywnej prognozy resocjalizacyjnej z zakładu karnego spowodowało, iż tak orzeczona kara jest rażąco niewspółmiernie surowa. Kara pozbawienia wolności może być uznana za rażąco niewspółmiernie surową zarówno z powodu nadmierności jej wysokości, jak i z powodu braku orzeczenia o warunkowym zawieszeniu jej wykonania. Warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności powoduje bowiem, że kara faktycznie staje się zupełnie innym rodzajem kary niż bezwzględna kara pozbawienia wolności. Dlatego brak orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary przy istnieniu przesłanek przemawiających za orzeczeniem kary wolnościowej trzeba zawsze traktować jako orzeczenie nadmiernie surowe. Dlatego Sąd odwoławczy na podstawie art. 69§1 i2 kk , art. 70§1 kk i art. 89§1 kk warunkowo zawiesił skazanemu wykonanie kary łącznej na okres 5 lat próby i w konsekwencji uchylił punkt III. Wobec tego, iż z treści ar. 89 §1 kk wprost wynika, iż Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary łącznej, tylko wtedy jeżeli zachodzą przesłanki z art.69 kk , to orzeczenie kary łącznej przekraczającej 2 lata pozbawienia wolności nie pozwala na warunkowe zawieszenie jej wykonania. Dlatego apelacja obrońcy co do braku orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary łącznej orzeczonej w punkcie IV wyroku, tj. kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, jest oczywiście bezzasadna. Sąd odwoławczy na podstawie art. 624 k.p.k. z uwagi na trudną sytuację materialną zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Na podstawie § 2 i 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. 2013, poz. 461) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. B. kwotę 147,60 złotych z tytułu zwrotu kosztów obrony udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym w sprawie o wydanie wyroku łącznego. Anna Walczak-Sarnowska Waldemar Cytrowski Robert Rafał Kwieciński
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI