II KA 818/23

Sygn. akt II Ka 818/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2023r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia (del.) Paweł Mądry Protokolant: sekr. sądowy Kinga Ambroziak vel Mrozowicz przy udziale prokuratora Przemysława Rycaka po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2023 r. sprawy T. S. oskarżonego z art. 178a § 4 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 7 września 2023 r. sygn. akt II K 515/22 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 200 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 818/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 6.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 07 września 2023r. w sprawie II K 515/22 6.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 6.3. Granice zaskarżenia 6.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 6.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 kpk – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a kpk – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 kpk , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 kpk – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 kpk – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 kpk – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 kpk ☐ brak zarzutów 6.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 6.5. Ustalenie faktów 6.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. ------------------- --------------------------------------------------------- ------------- -------------- 6.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. ------------------- --------------------------------------------------------- ------------- --------------- 6.6. Ocena dowodów 6.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu --------------- -------------------------------------------------------------- ----------------------------------------------- 6.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------- ------------------------------------------------------------- ----------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzut obrazy przepisów postępowania, mającej wpływ na jego treść, a mianowicie: - art. 4 kpk i art. 1 kpk poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów i bezpodstawne odmówienie pełnej wiarygodności wyjaśnień złożonych przez oskarżonego w zakresie popełnienia przez niego zarzucanego mu czynu, podczas gdy oskarżony w sposób konsekwentny i spójny opisał okoliczności zatrzymania przez policję, fakt nieposiadania kluczy do samochodu w momencie zatrzymania, następnego odholowania pojazdu, czasu spożywania alkoholu i jego ilości w tym dniu, - art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów i bezpodstawne poczynienie ustaleń faktycznych na podstawie zeznań świadków E. J. i T. Z. złożonych przez nich na etapie dochodzenia, w sytuacji gdy świadkowie ci na rozprawie zaprzeczyli tym zeznaniom i wyjaśnili okoliczności ich składania, które winny je dyskwalifikować, - art. 174 kpk poprzez zastąpienie dowodu z zeznań świadka K. M. nagraniem z (...) w W. Wydziału (...) Powiadamiania Ratunkowego w R. , w sytuacji gdy świadek odmówiła składania zeznań w postępowaniu sądowym, a nadto nie potwierdziła, iż nagranie pochodzi od niej, - art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów i uznanie, że opinia Laboratorium Kryminalistycznego (...) stanowi wiarygodny dowód w sprawie w sytuacji gdy została wydana w oparciu o błędnie przyjęte dane, a nadto nie uwzględnia ona bezspornych okoliczności takich jak spożywanie przez oskarżonego alkoholu w samochodzie ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - argumentacja obrońcy dotycząca rzekomej błędnej oceny wiarygodności zeznań świadków E. J. i T. Z. , złożonych w postępowaniu przygotowawczym, nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem obrońcy, zeznania tych świadków, złożone w toku postępowania przygotowawczego, nie są wiarygodne, gdyż świadkowie w czasie przesłuchania znajdowali się pod wpływem alkoholu, zaś na rozprawie zaprzeczyli poprzednim zeznaniom wyjaśniając okoliczności ich złożenia. W tym zakresie Sąd I instancji trafnie wskazał, że okoliczność pozostawania świadków w czasie przesłuchania w stanie nietrzeźwości nie została udowodniona, zwłaszcza wobec treści zeznań P. Z. i A. N. . Obrońca nie odniósł się do tych dowodów ograniczając się jedynie do forsowania tezy o niezdolności świadków do złożenia zeznań. Zdaniem Sądu Okręgowego, rozważania Sądu I instancji dotyczące oceny wiarygodności zeznań ww. świadków zasługują na aprobatę, gdyż ocena ta została dokonana przy uwzględnieniu całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Ponadto o niezasadności twierdzeń obrońcy o braku wartości dowodowej omawianych zeznań świadczy także fakt, że zeznania tych świadków złożone tego samego dnia są ze sobą zbieżne. Gdyby istotnie stan psychofizyczny świadków w czasie składania pierwszych zeznań miał wpływ na treść składanych depozycji wówczas zeznania te byłby nie tylko nielogiczne, wewnętrznie sprzeczne lub zawierały luki, lecz przede wszystkim nie byłby ze sobą zgodne. - Sąd Okręgowy nie podziela stanowiska obrońcy, iż w sprawie doszło do obrazy przepisu art. 174 kpk w sposób opisany w zarzucie, tj. poprzez zastąpienie dowodu z zeznań K. M. nagraniem z (...) . Wprawdzie świadek skorzystała z prawa do odmowy złożenia zeznań, to jednak skutkiem skorzystania z takiego prawa przez świadka nie był zakaz procesowego wykorzystania w sprawie materiału z nagrania rozmowy z operatorem numeru alarmowego. Zakaz płynący ze wskazanego w zarzucie przepisu art. 174 kpk ma wąski zakres i dotyczy jedynie różnego rodzaju pism czy notatek, zwłaszcza tych sporządzonych w trakcie postępowania karnego lub dla jego potrzeb, a poza jego zakresem pozostają takie dowody jak chociażby zapis rozmowy telefonicznej z operatorem numeru alarmowego. Z tych powodów Sąd Okręgowy nie upatruje dokonania obrazy przepisu art. 174 kpk poprzez procesowe wykorzystanie nagrania audio z k. 165. - także ocena wiarygodności wyjaśnień oskarżonego, dokonana przez Sąd I instancji, nie budzi wątpliwości, zaś zarzut obrońcy w tym zakresie nie zasługuje na aprobatę. Zdaniem obrońcy, wyjaśnienia oskarżonego są konsekwentne i spójne. Tymczasem treść tych wyjaśnień jest sprzeczna z wiarygodnymi zeznaniami świadków, zatem zasadnie wyjaśnienia zostały przez Sąd I instancji ocenione jako pozbawione waloru wiarygodności. Nadto podstawą do przyjęcia wiarygodności wyjaśnień oskarżonego nie jest podkreślana przez oskarżonego okoliczność, że w pojeździe nie ujawniono kluczy do samochodu. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na zeznania obu funkcjonariuszy policji, z których wynika, że oskarżony w czasie zatrzymania tłumaczył się jedynie tym, że nie kierował samochodem, ale jego kolega (nieznany z imieniu i nazwiska oskarżonemu), który poszedł do sklepu. Z relacji policjantów nie wynika natomiast, aby oskarżony w czasie interwencji wskazywał, że samochód w którym przebywał nie był sprawny technicznie lub że nie ma do niego kluczyków. Braku kluczyków w pojeździe nie potwierdził także A. K. . Tymczasem z wiarygodnych zeznań świadków wynika, że oskarżony sam odjechał samochodem z miejsca zamieszkania, zatem musiał być w posiadaniu kluczyków do samochodu w czasie kierowania tym pojazdem. - Sąd Okręgowy nie zgadza się z tezą obrońcy, iż pisemna opinia sporządzona w sprawie została wydana w oparciu o błędne dane. Zdaniem Sądu Okręgowego, uważna analiza treści opinii prowadzi do odmiennych od obrońcy wniosków. Według skarżącego, oskarżony w swoich wyjaśnieniach mówił o 4 wypitych kieliszkach, a tymczasem biegły przyjął do wyliczeń whisky w ilości 5 kieliszków o pojemności 20 ml. Odnosząc się do tych zarzutów należy na wstępie zaznaczyć, że biegły odniósł się do dwóch sprzecznych relacji oskarżonego w zakresie deklarowanej ilości spożytego alkoholu. Otóż biegły oddzielnie ocenił wyjaśnienia oskarżonego (k. 28), a oddzielnie ocenił ilość wypitego alkoholu podaną do protokołu badania stanu trzeźwości (k. 2). Zdaniem Sądu Okręgowego, biegły do swych wyliczeń w pierwszym wariancie przyjął pięć kieliszków whisky, gdyż uwzględnił to, że oskarżony wypił w samochodzie kolejne 40 ml alkoholu. Oczywiście wyliczenie biegłego w zakresie wypitego zgodnie z wyjaśnieniami oskarżonego alkoholu nie jest precyzyjne, jednakże różnica 20 ml whisky nie ma znaczenia dla ogólnego wniosku opinii, iż ilość skonsumowanego przez oskarżonego alkoholu, ustalonego na podstawie jego wyjaśnień, nie doprowadziłaby do stanu nietrzeźwości wynikającego z przeprowadzonych badań (gdyby przyjąć wersję zdarzenia prezentowaną przez oskarżonego, wówczas o godzinie 02.40 byłby trzeźwy). Biegły także wyliczył, iż do ustalonego stanu nietrzeźwości nie doprowadziłoby spożycie przez oskarżonego alkoholu zgodnie z deklaracją zawartą w protokole badania trzeźwości. Mając te wyliczenia na uwadze należało zatem uznać, że oskarżony spożył inną ilość alkoholu niż podał w swoich depozycjach. W tym zakresie biegły wyliczył, że w czasie kierowania samochodem o godz. 23.00 w dniu 29.08.2022r. znajdował się w stanie nietrzeźwości na poziomie 1,62 ‰ alkoholu w organizmie. Obrońca kwestionując wyliczenia biegłego twierdzi, że w obliczeniach biegłego nie uwzględniono faktu „ nadpicia” alkoholu przez oskarżonego po zatrzymaniu pojazdu. Tymczasem, jak wyżej wskazano, wersja prezentowana przez oskarżonego całkowicie rozmija się z obliczeniami biegłego, a zatem zasadnie w tym zakresie odrzucono wszelkie obliczenia dokonane na podstawie treści niewiarygodnych wyjaśnień oskarżonego. W tym zakresie należy zatem odwołać się do zeznań naocznych świadków, którzy wskazywali, że oskarżony odjechał samochodem znajdując się w stanie silnego odurzenia alkoholem, po uprzednim wypiciu znacznej ilości alkoholu (zdaniem E. J. ponad 1 l whisky, zdaniem T. Z. 0,75 l whisky). Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego mu czynu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutów warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosku apelacji 3.2. w konsekwencji obrazy w/w przepisów postępowania – zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku poprzez dowolne, jednostronne i bezpodstawne przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu w sytuacji gdy brak było wystarczających i jednoznacznych dowodów, ponad wszelką wątpliwość świadczących o sprawstwie oskarżonego, co w konsekwencji doprowadziło do jego bezpodstawnego skazania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny wtórny zarzut błędu w ustaleniach faktycznych także nie jest uzasadniony. Sąd Rejonowy, po przeprowadzeniu w sposób nie budzący wątpliwości oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, dokonał ustaleń faktycznych na podstawie wiarygodnych dowodów przeprowadzonych na rozprawie. Z tych powodów Sąd Okręgowy, podzielając ustalenia Sądu I instancji, uznał podniesiony zarzut za chybiony. Należy jeszcze raz podkreślić, że w sprawie nie było wątpliwości co do stanu nietrzeźwości oskarżonego w chwili czynu (oskarżony został poddany badaniu na stan trzeźwości bezpośrednio po zatrzymaniu, a fakt wcześniejszego spożywania przez oskarżonego alkoholu oraz fakt kierowania samochodem wynikał z zeznań świadków), zaś forsowana przez oskarżonego linia obrony okazała się w całości niewiarygodna (wersję tę wyklucza nie tylko treść wiarygodnych zeznań naocznych świadków, ale także opinia biegłego). Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego mu czynu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutów warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosku apelacji 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 6.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1 Przedmiot utrzymania w mocy cały wyrok Zwięźle o powodach utrzymania w mocy bezzasadność zarzutów apelacji i brak okoliczności uwzględnianych przez sąd odwoławczy z urzędu 6.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1 Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 6.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ----------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 kpk Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 kpk Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 kpk Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.1. ----------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 kpk Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ----------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II - apelacja obrońcy okazała się w całości bezzasadna, zatem zgodnie z art. 636 § 1 kpk oskarżony w całości ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, - zasądzono na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonego wydatki postępowania odwoławczego (20 zł) oraz opłatę ( art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych : 180zł), gdyż wobec oskarżonego nie zachodzą podstawy do zwolnienia go od zapłaty kosztów sądowych w całości 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana