II Ka 79/23

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego J. L. od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary i środka karnego. Oskarżony został skazany z art. 178a § 4 Kodeksu karnego za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Obrońca podniósł zarzuty obrazy przepisów postępowania oraz rażącej niewspółmierności kary pozbawienia wolności i orzeczonego świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Wskazał, że kara pozbawienia wolności wymierzona w wymiarze 1 roku, mieszcząca się w granicach ustawowego zagrożenia od 3 miesięcy do 5 lat, nie była rażąco niewspółmierna, zwłaszcza w kontekście wcześniejszej karalności oskarżonego i braku pozytywnej prognozy kryminologicznej. Sąd odwoławczy podkreślił, że zaburzenia osobowości oskarżonego nie mogły być traktowane jako okoliczność łagodząca, gdyż opinia biegłych potwierdziła poczytalność oskarżonego w dacie czynu. Sąd odwoławczy uznał również za współmierne orzeczone środki karne: dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych (którego zastosowanie było obligatoryjne) oraz świadczenie pieniężne w wysokości 15.000 zł, argumentując, że sytuacja materialna sprawcy nie może w każdym przypadku determinować orzeczenia tego środka w najniższej możliwej granicy. Sąd Okręgowy nie stwierdził również obrazy przepisu art. 624 kpk w zakresie niezwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych za pierwszą instancję, wskazując, że koszty te wynikły z jego przestępczego zachowania i możliwe jest ich rozłożenie na raty. Na koniec, sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii adwokackiej kwotę 516,60 zł za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym i zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za II instancję.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający