II KA 777/20

Sąd Okręgowy w SiedlcachSiedlce2021-02-05
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
uszkodzenie samochoduapelacjakaradowodyustalenia faktyczneobrona z urzędukoszty postępowania

Podsumowanie

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący S. K. za uszkodzenie samochodu, uznając apelację obrońcy za bezzasadną.

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego S. K., który został skazany przez Sąd Rejonowy w Łukowie za uszkodzenie samochodu. Obrońca zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, jednak sąd odwoławczy uznał ten zarzut za niezasadny, wskazując na wystarczające dowody winy, w tym zeznania świadka D. S. i motyw działania wskazany przez A. M. W konsekwencji, sąd utrzymał wyrok w mocy, zasądził koszty obrony z urzędu i obciążył oskarżonego opłatą za postępowanie odwoławcze.

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego S. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie, utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Oskarżony został skazany za popełnienie przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., polegającego na uszkodzeniu samochodu należącego do A. M. Obrońca w apelacji zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że materiał dowodowy nie wskazuje ponad wszelką wątpliwość na sprawstwo oskarżonego. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za niezasadny. Wskazał, że apelacja nie zawierała konkretnych argumentów kwestionujących ocenę dowodów przez sąd pierwszej instancji, a jedynie ogólne stwierdzenia. Sąd odwoławczy podkreślił, że dla obalenia ustaleń faktycznych nie wystarczy sama możliwość przeciwstawienia odmiennego poglądu, a zarzut musi wskazywać na błędy w rozumowaniu sądu. W uzasadnieniu podkreślono, że sąd pierwszej instancji dysponował zeznaniami świadka D. S., który widział oskarżonego rysującego samochód i rozpoznał go na miejscu zdarzenia. Sąd Rejonowy słusznie uznał te zeznania za wiarygodne, a także zeznania A. M. wskazujące na motyw działania oskarżonego. Oskarżony nie przedstawił alibi, a jego stanowisko było sprzeczne z obiektywnymi dowodami. Wobec bezzasadności zarzutu dotyczącego winy, sąd odwoławczy nie odniósł się do rodzaju i wymiaru kary. W konsekwencji, sąd utrzymał wyrok w mocy w całości, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej wynagrodzenie za obronę z urzędu oraz zasądził od oskarżonego opłatę za postępowanie odwoławcze, zwalniając go od ponoszenia dalszych wydatków.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut jest niezasadny, jeśli apelacja ogranicza się do ogólnych stwierdzeń i nie wskazuje na błędy w rozumowaniu sądu.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy podkreślił, że dla uwzględnienia zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych konieczne jest wskazanie konkretnych wad w rozumowaniu sądu pierwszej instancji, a nie tylko wyrażenie odmiennego poglądu. Apelacja obrońcy nie spełniła tych wymogów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy

Strona wygrywająca

oskarżony (w zakresie utrzymania wyroku)

Strony

NazwaTypRola
S. K.osoba_fizycznaoskarżony
A. M.osoba_fizycznapokrzywdzona
Kancelaria Adwokacka adw. S. B. w Ł.inneobrońca z urzędu
Adam Makoszosoba_fizycznaprokurator

Przepisy (10)

Główne

k.k. art. 288 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Prawo o adwokaturze art. 29 § ust. 1

Ustawa Prawo o adwokaturze

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. 17 § ust. 2 pkt 4

u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 2

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

u.o.p.k. art. 2 § ust. 2

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zeznania świadka D. S. jako dowód winy. Istnienie motywu działania oskarżonego. Brak alibi oskarżonego. Niespełnienie przez apelację wymogów formalnych dotyczących zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych.

Odrzucone argumenty

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku.

Godne uwagi sformułowania

Dla przyznania racji skardze apelacyjnej nie wystarczy podniesienie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych i ograniczenie się do wyrażenia przekonania, iż prawidłowe byłyby ustalenia, w których wina oskarżonego nie zostałaby stwierdzona. Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu odmiennego poglądu nie wystarcza do wniosku o popełnieniu przez sąd istotnego błędu ustaleń. Użycie przez skarżącego powyższego podkreślonego sformułowania „w szczególności” sugeruje pominięcie przez Sąd merytoryczny jakiegoś dowodu lub okoliczności, aczkolwiek we wniesionej apelacji nie sprecyzowano jakich. Sąd Najwyższy wielokrotnie zwracał uwagę, że zwrot „w szczególności” jest semantycznie pusty.

Skład orzekający

Grażyna Jaszczuk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych apelacji w zakresie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych oraz ocena dowodów w sprawach o uszkodzenie mienia."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki oceny dowodów w konkretnej sprawie, ale stanowi przykład stosowania ogólnych zasad proceduralnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na szczegółową analizę wymogów formalnych apelacji i oceny dowodów, co stanowi praktyczny przykład stosowania przepisów Kodeksu postępowania karnego.

Jak skutecznie zaskarżyć wyrok? Sąd Okręgowy wyjaśnia, dlaczego sama krytyka ustaleń faktycznych nie wystarczy.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II Ka 777/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2021r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk Protokolant: stażysta Beata Wilkowska przy udziale prokuratora Adama Makosza po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2021 r. sprawy S. K. oskarżonego z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 28 października 2020 r. sygn. akt II K 448/20 I. wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. S. B. w Ł. 516,60 zł ( w tym 96,60 zł podatku VAT) tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zasądza od S. K. na rzecz Skarbu Państwa 120 złotych tytułem opłaty za II instancję, natomiast zwalnia go od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze stwierdzając, że ponosi je Skarb Państwa. 1UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 777/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 28 października 2020 r., sygn. II K 448/20 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- --------------------- ------------------------------------------------------------ ------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------- ---------------------- ------------------------------------------------------------ -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ---------------- ------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------- ------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Zarzut 1. Błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że oskarżony S. K. dopuścił się przestępstwa stypizowanego w przepisie art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , pomimo, że z materiału dowodowego sprawy w szczególności stanowiska samego oskarżonego wynika, iż w dacie wskazanej w zarzucie, nie dokonał on uszkodzenia samochodu stanowiącego własność A. M. . ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Dla przyznania racji skardze apelacyjnej nie wystarczy podniesienie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych i ograniczenie się do wyrażenia przekonania, iż prawidłowe byłyby ustalenia, w których wina oskarżonego nie zostałaby stwierdzona. Z istoty zarzutu dotyczącego błędu w ustaleniach faktycznych wynika, że zarzut ten ma służyć skarżącemu do kwestionowania całości lub też poszczególnych elementów strony przedmiotowej lub podmiotowej czynu, składających się na stan faktyczny sprawy. W apelacji obrońcy oskarżonego brak tego rodzaju uwag. Nie zawiera ona argumentów przekonujących dlaczego - w ocenie skarżącego - Sąd I instancji dowolnie ocenił dowody. W orzecznictwie wskazuje się, iż sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu odmiennego poglądu nie wystarcza do wniosku o popełnieniu przez sąd istotnego błędu ustaleń. Zarzut taki powinien wskazywać nieprawidłowości w rozumowaniu sądu (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2019 r., sygn. II AKa 264/18, Legalis Numer 2480134). Obrońca w uzasadnieniu apelacji wskazał, iż: „mając na uwadze całokształt okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy, w szczególności stanowisko prezentowane przez samego oskarżonego, stwierdzić należy, iż materiał dowodowy sprawy nie wskazuje ponad wszelką wątpliwość, iż oskarżony dopuścił się zachowania opisanego w zarzucie aktu oskarżenia” (akapit 4 uzasadnienia apelacji). Użycie przez skarżącego powyższego podkreślonego sformułowania „w szczególności” sugeruje pominięcie przez Sąd merytoryczny jakiegoś dowodu lub okoliczności, aczkolwiek we wniesionej apelacji nie sprecyzowano jakich. Skarżący nie sprecyzował także z czego dokładnie wywodzi istnienie w tej sprawie jakichkolwiek wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego i na czym one dokładnie miały polegać. Sąd Najwyższy wielokrotnie zwracał uwagę, że zwrot „w szczególności” jest semantycznie pusty. (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. II AKz 80/10, OSA Kat 2010 nr 1, poz. 20, Prok. i Pr. 2010 nr 7-8, poz. 40, str. 17, Legalis Numer 227135). Abstrakcyjne omawianie tej kategorii niesprecyzowanych uchybień uznano za pozbawione racji bytu. Sąd Odwoławczy nie może się domyślać dlaczego dowód w postaci wyjaśnień oskarżonego oceniono dowolnie. Pamiętać należało, iż w tej konkretnej sprawie Sąd Rejonowy dysponował zeznaniami świadka D. S. , z których wynikało, że wskazanych w a/o uszkodzeń samochodu A. M. dokonał oskarżony S. K. , którego świadek ten widział w czasie, kiedy rysował samochód pokrzywdzonej przy użyciu trzymanego ręku przedmiotu przypominającego kamień. Świadek D. S. w sposób pozbawiony wątpliwości rozpoznał osobiście znanego mu oskarżonego na miejscu zdarzenia. Skarżący w żaden sposób nie podważył pierwszoinstnacyjnej oceny tychże depozycji. Dowód ten pozwał na poczynienie przez Sąd stanowczych ustaleń faktycznych. Sąd Rejonowy słusznie wskazał, iż oskarżony nie przedstawił żadnego alibi, a jego stanowisko było sprzeczne z innymi obiektywnymi dowodami, poza zeznaniami D. S. , były to także zeznania A. M. wskazujące na motyw działania oskarżonego (konflikt tego świadka z konkubiną oskarżonego). Reasumując powyższe rozważania, Sąd Okręgowy nie stwierdził wadliwości wyroku w zakresie stwierdzenia winy oskarżonego. Biorąc pod uwagę kategorię zarzutu podniesionego w apelacji, przy braku przesłanek z art. 440 kpk , Sąd Okręgowy nie miał podstaw, by na skutek jej treści odnieść się do rodzaju i wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. II AKa 275/17, Legalis Numer 1728581). Wniosek - o zmianę zaskarżonego wyroku przez odmienne orzeczenie co do istoty sprawy i uniewinnienie oskarżonego od winy popełnienia występku, winnym popełnienia którego uznał go Sąd Rejonowy, ewentualnie - o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezzasadność zarzutu warunkowała bezzasadność wniosków. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy zaskarżony wyrok utrzymano w mocy w całości, tj. w zakresie winy i wymierzonej oskarżonemu represji karnej Zwięźle o powodach utrzymania w mocy bezzasadność wniesionej apelacji i brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. -------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tj. z dnia 29 lipca 2019 r., Dz. U. z 2019 r., poz. 1513) Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. S. B. w Ł. kwotę 516,60 zł (w tym 96,60 zł podatku VAT) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, ustalając wysokość tej kwoty na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tj. z dnia 30 listopada 2018 r., Dz. U. z 2019 r., poz. 18). III. Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz. U. z 1983 r. z późn. zm.) Sąd Okręgowy zasądził od S. K. na rzecz Skarbu Państwa 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty za II instancję, zaś na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk zwolnił oskarżonego od wydatków postępowania odwoławczego, stwierdzając, że poniesie je Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja rozstrzygnięcie o winie 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę