II Ka 721/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego K. T., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 11 lipca 2024 r. (sygn. akt II K 77/24). Apelacja dotyczyła głównie zarzutu rażącej niewspółmierności kar jednostkowych i kary łącznej orzeczonych za przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Sąd Okręgowy szczegółowo analizował istotę zarzutu rażącej niewspółmierności kary, wskazując, że musi istnieć istotna różnica między karą orzeczoną a karą należną, a także naruszenie dyrektyw wymiaru kary. W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił wymiar kar, uwzględniając wszystkie okoliczności obciążające i łagodzące, a także przesłanki z art. 85a k.k. przy karze łącznej. Sąd odwoławczy uznał, że orzeczone kary są adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów, biorąc pod uwagę m.in. czasookres, wielokrotność, różnorodność i ilość posiadanych narkotyków, a także uprzednią karalność oskarżonego. Podkreślono, że młody wiek oskarżonego (25 lat) nie stanowi automatycznej podstawy do łagodzenia kar. W konsekwencji, wnioski apelacyjne o zmianę wyroku i wymierzenie łagodniejszych kar zostały uznane za niezasadne. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się również uchybień podlegających uwzględnieniu z urzędu. Na koniec, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k., oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie standardowej interpretacji dyrektyw wymiaru kar w sprawach narkotykowych, oceny zarzutu rażącej niewspółmierności kary oraz zasad wymiaru kary łącznej.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej oceny okoliczności, nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Zagadnienia prawne (1)
Czy orzeczone kary jednostkowe i kara łączna za przestępstwa narkotykowe są rażąco niewspółmierne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty dotyczące rażącej niewspółmierności kar są niezasadne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary, a orzeczone kary są adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów, uwzględniając wszystkie okoliczności obciążające i łagodzące, w tym uprzednią karalność i brak wyciągnięcia wniosków z przeszłości.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. T. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (10)
Główne
u.p.n. art. 59 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
u.p.n. art. 62 § 2
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 12 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary.
k.k. art. 85a
Kodeks karny
Przesłanki wymiaru kary łącznej.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Zastosowanie przepisów o kosztach.
k.k. art. 54
Kodeks karny
Nie stosuje się do osób nieletnich ani młodocianych.
u.p.n. art. 62 § 3
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Argumenty
Odrzucone argumenty
Rażąca niewspółmierność kary jednostkowej i łącznej.
Godne uwagi sformułowania
istotna, wyraźna „bijąca wręcz po oczach” różnica pomiędzy karą orzeczoną przez Sąd I instancji, a karą, jaką należałoby orzec w następstwie prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary • nie zrobił nic aby walczyć z chorobą, a jeszcze wciągał w to innych, w tym grono swoich znajomych • Tak wyrachowana postawa sprawcy nie zasłużywała na zdecydowanie łagodniejsze potraktowanie • nie jest on bowiem ani nieletnim, ani młodocianym, a zatem nie stosuje się względem niego art. 54 k.k. • Orzeczone kary przekraczające zatem jedynie o 5 miesięcy i rok dolną granicę ustawowego zagrożenia nie sposób uznać w świetle okoliczności czynów przypisanych temu oskarżonemu, popełnienia czynów z art. 59 ust. 1 w warunkach ciągu przestępstw, a także jego uprzedniej karalności za czyn z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (k. 599-601) za nadmiernie surowe, a tym samym niesłuszne. • trafnie odzwierciedlają one jego pełne zawinienie, rozmiar społecznej szkodliwości podjętych przez niego zachowań oraz oddają właściwie społeczny sprzeciw dla sprawcy tej kategorii przestępstw. • Decyzja Sądu Rejonowego nie jest więc abstrakcyjna, ale jest wyrazem racjonalizmu karania. • nie realizowałyby właściwie ustawowych celów karania i zostałyby odebrane przez oskarżonego, ale również przez społeczeństwo jako przyzwolenie na łamanie prawa.
Skład orzekający
Agnieszka Karłowicz
przewodniczący-sprawozdawca
Dariusz Półtorak
sędzia
Karol Troć
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej interpretacji dyrektyw wymiaru kar w sprawach narkotykowych, oceny zarzutu rażącej niewspółmierności kary oraz zasad wymiaru kary łącznej."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej oceny okoliczności, nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa narkotykowego i rutynowej kontroli instancyjnej wymiaru kary. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.