II KA 712/24

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę z apelacji oskarżonego P.G. od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim, utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej kary. Oskarżony kwestionował wymierzoną mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, uznając ją za rażąco niewspółmierną. Sąd Okręgowy skrupulatnie przeanalizował podniesiony zarzut, odwołując się do dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 53 k.k. oraz orzecznictwa sądów apelacyjnych. Podkreślono, że ustawa wymaga rażącej niewspółmierności kary, aby mogła ona stanowić podstawę do jej zmiany. W ocenie Sądu Okręgowego, kara 10 miesięcy pozbawienia wolności, mimo że bezwzględna, była karą łagodną, znajdującą się bliżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające, takie jak wysoki poziom nietrzeźwości (0,78 mg/l) oraz wielokrotną karalność za podobne przestępstwa, jak i okoliczności łagodzące, które zostały uwzględnione przez sąd pierwszej instancji, ale nie mogły przeważyć nad wagą naruszenia. Szczególnie podkreślono, że oskarżony poruszał się w porze natężonego ruchu, stwarzając realne zagrożenie dla innych uczestników. Uprzednia karalność i orzekane zakazy nie stanowiły dla niego wystarczającej motywacji do zmiany postępowania. Sąd uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary, a zarzut rażącej niewspółmierności kary okazał się chybiony. W związku z tym, apelacja została oddalona, a oskarżony P.G. został obciążony kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze w kwocie 200 złotych.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający