II Ka 705/25
Podsumowanie
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając apelację obrońcy oskarżonego dotyczącą rażącej niewspółmierności kary za niezasadną.
Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego D. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie, który skazał go m.in. za przestępstwo z art. 288 § 1 kk. Głównym zarzutem apelacji była rażąca niewspółmierność orzeczonej kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za niezasadny, podkreślając, że kara była adekwatna do okoliczności, w tym wielokrotnej karalności oskarżonego i recydywy, a przyznanie się do winy nie mogło przeważyć nad obciążającymi okolicznościami. W konsekwencji, sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądził koszty pomocy prawnej z urzędu i zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych.
Sąd Okręgowy w Siedlcach, II Wydział Karny, wyrokiem z dnia 28 listopada 2025 r. rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego D. K. od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 17 czerwca 2025 r. (sygn. akt II K 529/23), którym oskarżony został skazany m.in. za przestępstwo z art. 288 § 1 Kodeksu karnego. Apelacja została wniesiona na korzyść oskarżonego, w części dotyczącej kary, z zarzutem rażącej niewspółmierności orzeczonej kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy. Obrońca argumentował, że sąd pierwszej instancji zastosował wadliwe kryteria wymiaru kary i nie uwzględnił okoliczności łagodzących, takich jak przyznanie się do winy. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. W uzasadnieniu wskazano, że kontrola instancyjna nie wykazała uchybień sądu pierwszej instancji. Sąd Okręgowy podkreślił, że kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna, biorąc pod uwagę przede wszystkim wielokrotną karalność oskarżonego, działanie w warunkach recydywy oraz znaczną społeczną szkodliwość czynów. Okoliczność przyznania się do winy, choć zauważona przez sąd pierwszej instancji jako „nieutrudnianie postępowania”, nie mogła przeważyć nad licznymi okolicznościami obciążającymi. Sąd odwoławczy stwierdził, że kara orzeczona przez sąd rejonowy mieści się w granicach ustawowego zagrożenia i jest łagodna, znajdując się bliżej dolnego progu. W związku z tym, wniosek o zmianę wyroku poprzez obniżenie kary lub orzeczenie kary mieszanej został uznany za bezzasadny. Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokata B. P. kwotę 1033,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oskarżonego zwolniono od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a wydatki przejął Skarb Państwa, mając na uwadze jego sytuację majątkową i perspektywę izolacji penitencjarnej.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że kara jest adekwatna do okoliczności sprawy, w szczególności biorąc pod uwagę wielokrotną karalność oskarżonego, działanie w warunkach recydywy oraz społeczną szkodliwość czynu. Przyznanie się do winy nie mogło przeważyć nad obciążającymi okolicznościami, a orzeczona kara mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona kosztów |
| adw. B. P. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Rażąca niewspółmierność kary zachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności można przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji, a karą, którą należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary.
Pomocnicze
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary, uwzględniające stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze.
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 91 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego od strony, której apelacja została oddalona.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie strony od zapłaty kosztów sądowych w całości lub części z uwagi na jej sytuację majątkową.
t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1564 art. 29 § ust. 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
Podstawa do zasądzenia od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Dz. U. poz. 763 art. 17 § ust. 2 pkt 4
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności nie jest rażąco niewspółmierna, biorąc pod uwagę recydywę, wielokrotną karalność i społeczną szkodliwość czynu. Przyznanie się do winy i nieutrudnianie postępowania nie jest wystarczającą okolicznością łagodzącą, aby obniżyć karę, gdy przeważają okoliczności obciążające. Kara mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i jest łagodna.
Odrzucone argumenty
Kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna. Sąd pierwszej instancji zastosował wadliwe kryteria wymiaru kary. Należy uwzględnić okoliczności łagodzące, takie jak przyznanie się do winy, i orzec karę łagodniejszą lub mieszaną.
Godne uwagi sformułowania
kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia nie wykazała, ażeby Sąd I instancji dokonał uchybień, na jakie wskazuje obrońca oskarżonego w środku odwoławczym. Twierdzenie skarżącej, iż wymierzona kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco surowa, nie zyskało aprobaty Sądu Odwoławczego. ustawa traktuje jako podstawę odwoławczą tylko taką niewspółmierność kary, która ma charakter rażący mając na względzie zdecydowanie przeważające okoliczności obciążające, takie jak uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu, działanie w ramach recydywy penitencjarnej i znaczna społeczna szkodliwość przypisanych mu czynów, nie można przeceniać jedynej okoliczności łagodzącej dotyczącej oskarżonego jaką jest „nieutrudnianie postępowania”. orzeczoną karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy nadal należy poczytywać jako karę łagodną, gdyż znajduje się zdecydowanie bliżej dolnego progu ustawowego zagrożenia.
Skład orzekający
Paweł Mądry
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia rażącej niewspółmierności kary w kontekście recydywy i okoliczności obciążających w sprawach o przestępstwa przeciwko mieniu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej sytuacji oskarżonego, choć zawiera ogólne zasady wymiaru kary.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników karnistów ze względu na analizę zarzutu rażącej niewspółmierności kary i stosowania dyrektyw jej wymiaru w kontekście recydywy. Dla szerszej publiczności może być mniej angażująca.
“Recydywa i kara: Kiedy sąd uzna wymiar kary za "rażąco niewspółmierny"?”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II Ka 705/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Paweł Mądry Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Walerczak przy udziale Prokuratora Jolanty Sulskiej po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2025 r. sprawy D. K. oskarżonego z art. 288 § 1 kk i in. na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 17 czerwca 2025 r. sygn. akt II K 529/23 I. w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. P. kwotę 1033,20 zł (w tym 193,20 zł podatku VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze określając, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 705/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 17 czerwca 2025 roku, sygn. akt II K 529/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ------------------------ -------------------------------------------------------------------- ---------------- ---------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------- ------------------------ -------------------------------------------------------------------- ---------------- ---------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------- ---------------------------------------- ---------------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------- ---------------------------------------- ---------------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy zastosowaniu wadliwych kryteriów jej wymiaru i nieuwzględnieniu okoliczności przemawiających za orzeczeniem kary łagodniejszej. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia nie wykazała, ażeby Sąd I instancji dokonał uchybień, na jakie wskazuje obrońca oskarżonego w środku odwoławczym. Twierdzenie skarżącej, iż wymierzona kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco surowa, nie zyskało aprobaty Sądu Odwoławczego. - Sąd Rejonowy orzekając o karze wobec D. K. w sposób adekwatny wykorzystał rozpiętość ustawowych granic wymiaru kary, dostosowując wymierzoną podsądnemu represję karną do ustalonych okoliczności sprawy. Na względzie mieć trzeba, że ustawa traktuje jako podstawę odwoławczą tylko taką niewspółmierność kary, która ma charakter rażący ( art. 438 pkt 4 kpk ), a która zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można byłoby przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji, a karą jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 kk (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2024 r. w sprawie VIII AKa 60/24). - skarżąca kwestionując wymiar orzeczonej kary wskazała na okoliczność, która jej zdaniem przemawiała za wymierzeniem kary o łagodniejszym wymiarze, względnie orzeczenie kary mieszanej przy zastosowaniu art. 37b kk . Tą okolicznością ma być przyznanie się do zarzucanego mu czynu i składanie wyjaśnień. Wbrew twierdzeniom skarżącej, okoliczność przez nią wskazywana została zauważona i określona jako „nieutrudnianie postępowania”, a co za tym idzie, miała ona wpływ na wymiar kary, co wynika wprost z treści pierwszoinstancyjnego uzasadnienia. Jednakże, w ocenie Sądu, mając na względzie zdecydowanie przeważające okoliczności obciążające, takie jak uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu, działanie w ramach recydywy penitencjarnej i znaczna społeczna szkodliwość przypisanych mu czynów, nie można przeceniać jedynej okoliczności łagodzącej dotyczącej oskarżonego jaką jest „nieutrudnianie postępowania”. - niewątpliwie oskarżony miał pełną świadomość popełnianych czynów zabronionych i ich możliwych następstw. Zważając również na ustawowe zagrożenie kary za przypisane mu czyny, uwzględniając dodatkowo kwalifikacje z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk , orzeczoną karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy nadal należy poczytywać jako karę łagodną, gdyż znajduje się zdecydowanie bliżej dolnego progu ustawowego zagrożenia. W związku z tym co wykazano powyżej, trudno dopatrywać się w rozstrzygnięciu Sądu niewspółmierności kary, tym bardziej w stopniu rażącym, a tylko taka mogłaby być podstawą do dokonania zmiany w wyroku w zaskarżonej części. - zdaniem Sądu II instancji, podsumowując powyższe rozważania należało uznać, iż Sąd Rejonowy orzekając w tym zakresie stosował się do dyrektyw wskazanych w art. 53 kk , uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i okoliczności łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego, co czyni podniesiony zarzut chybionym. Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej kary poprzez obniżenie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności do kary 3 miesięcy pozbawienia wolności, ewentualnie orzeczenie wobec oskarżonego przy zastosowaniu art. 37b kk kary 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz kary 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutu warunkowała bezzasadność wniosku 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy cały wyrok Zwięźle o powodach utrzymania w mocy bezzasadność wniesionej apelacji oraz brak okoliczności uwzględnianych przez sąd odwoławczy z urzędu skutkujących zmianą lub uchyleniem zaskarżonego wyroku 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. ------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ----------------------- ------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II., III. - oskarżony D. K. reprezentowany był przez obrońcę ustanowionego z urzędu, zatem Sąd Okręgowy uwzględnił wniosek obrońcy i na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1564), a także § 17 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 763), zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. P. kwotę 1033,20 złotych (w tym 193,20 zł podatku VAT) za obronę z urzędu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym. - apelacja obrońcy oskarżonego okazała się w całości bezzasadna, zatem z mocy art. 636 § 1 kpk oskarżony winien ponieść koszty sądowe w całości, jednakże mając na uwadze jego sytuację majątkową i perspektywę izolacji penitencjarnej Sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk zwolnił go w całości od zapłaty kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę