Orzeczenie · 2014-01-09

II Ka 568/13

Sąd
Sąd Okręgowy w Rzeszowie
Miejsce
Rzeszów
Data
2014-01-09
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i opieceŚredniaokręgowy
znęcanie sięprzemoc domowakodeks karnyapelacjakontrola instancyjnadowodyzeznania świadkówwartość dowodowaponowne rozpoznanie

Sąd Okręgowy w Rzeszowie, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego T.R. od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Rejonowy skazał oskarżonego za znęcanie się psychiczne i fizyczne nad żoną oraz innymi członkami rodziny, warunkowo zawieszając wykonanie kary 8 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, wynikający z jednostronnej oceny dowodów i oparcia się na zeznaniach pokrzywdzonych, które były rażąco zbieżne, stanowiły kopie zeznań z poprzedniej sprawy (II K 803/09) i były sprzeczne z późniejszymi zeznaniami w istotnych okolicznościach. Sąd Okręgowy podzielił te zarzuty, wskazując na niedokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu i naruszenie art. 412 § 3 pkt 1 kpk. Sąd Rejonowy nie rozróżnił precyzyjnie zdarzeń już osądzonych w poprzedniej sprawie od tych objętych obecnym aktem oskarżenia, co uniemożliwiło kontrolę instancyjną. W ponownym postępowaniu sąd pierwszej instancji ma przeprowadzić od nowa postępowanie dowodowe, precyzyjnie przyporządkowując zdarzenia do czasu ich wystąpienia i rozróżniając je od zdarzeń już osądzonych. Dodatkowo, sąd powinien pogłębionej analizie poddać akta dozoru kuratorskiego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Konieczność precyzyjnego określenia czynu w wyroku skazującym, rozróżniania zdarzeń w kolejnych postępowaniach dotyczących tego samego oskarżonego, oceny zeznań świadków pod kątem ich samodzielności i wiarygodności, zwłaszcza gdy są one zbieżne lub stanowią kopie.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyfiki postępowania karnego i oceny dowodów w sprawach o znęcanie się, gdzie często występują podobne schematy zachowań i zeznań.

Zagadnienia prawne (2)

Czy zeznania pokrzywdzonych w sprawie o znęcanie się, które są rażąco zbieżne i stanowią kopie zeznań z poprzedniej sprawy, mogą stanowić wystarczającą podstawę do skazania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli nie zostaną precyzyjnie rozróżnione zdarzenia objęte obecnym postępowaniem od tych już osądzonych, a sąd nie wykaże, że zeznania te są wiarygodne i samodzielne.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji dopuścił się uchybień, nie rozróżniając precyzyjnie zdarzeń z poprzedniej sprawy od tych objętych obecnym aktem oskarżenia. Brak takiego rozróżnienia uniemożliwia kontrolę instancyjną i może prowadzić do ponownego osądzenia czynów już osądzonych.

Czy wyrok skazujący musi precyzyjnie określać czyn przypisany oskarżonemu, w tym ramy czasowe zdarzeń?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, czyn jako zdarzenie historyczne musi być sformułowany w sposób precyzyjny, odzwierciedlający istotne okoliczności zachowania się oskarżonego i nie nasuwający wątpliwości co do ram czasowych zdarzenia.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy powołał się na wyrok Sądu Najwyższego (V KKN 598/98), podkreślając, że wymagania art. 413 § 2 pkt 1 kpk nakazują zredagowanie wyroku w taki sposób, aby było widoczne, za jaki czyn sąd sądził i skazał oskarżonego, z uwzględnieniem precyzyjnych ram czasowych.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
T. R.osoba_fizycznaoskarżony
G. R.osoba_fizycznapokrzywdzona
P. B.osoba_fizycznapokrzywdzona
A. B.osoba_fizycznapokrzywdzona
M. B.osoba_fizycznapokrzywdzona
Prokuratura Okręgowa w Rzeszowieorgan_państwowyprokurator

Przepisy (9)

Główne

k.k. art. 207 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 69 § § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § § 1 pkt 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 412 § § 3 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

Naruszenie przepisu w stopniu uniemożliwiającym instancyjną kontrolę zaskarżonego wyroku.

k.p.k. art. 413 § § 2 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

Wymóg precyzyjnego określenia czynu w wyroku, w tym ram czasowych zdarzenia.

k.p.k. art. 437 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 444

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 449

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 456

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zeznania pokrzywdzonych są rażąco zbieżne i stanowią kopie zeznań z poprzedniej sprawy. • Zeznania pokrzywdzonych są sprzeczne z późniejszymi zeznaniami w istotnych okolicznościach. • Sąd pierwszej instancji nie rozróżnił precyzyjnie zdarzeń objętych obecnym postępowaniem od tych już osądzonych w poprzedniej sprawie. • Wyrok nie określa precyzyjnie czynu przypisanego oskarżonemu, w tym ram czasowych zdarzeń.

Godne uwagi sformułowania

zezania tych świadków są rażąco zbieżne - stanowią swoją wierną kopię • nie mamy tu do czynienia ze zbieżnością ale ze skopiowaniem zeznań • Sąd I instancji zdaje się bagatelizować w sprawie dokładne rozważenie okresu czasu, w którym poszczególne zdarzenia składające się na czyn z art. 207 § 1 kk miały miejsce. • dla Sądu I instancji obojętne stało się w wyrokowaniu, czy świadkowie zeznawali o zdarzeniach objętych wynikającym z aktu oskarżenia, zarzucanym oskarżonemu czyn, czy też o zdarzeniach, które osądzeniu w tej sprawie nie powinny podlegać.

Skład orzekający

Tomasz Wojciechowski

przewodniczący

Mariusz Sztorc

sędzia-sprawozdawca

Grażyna Artymiak

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Konieczność precyzyjnego określenia czynu w wyroku skazującym, rozróżniania zdarzeń w kolejnych postępowaniach dotyczących tego samego oskarżonego, oceny zeznań świadków pod kątem ich samodzielności i wiarygodności, zwłaszcza gdy są one zbieżne lub stanowią kopie."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania karnego i oceny dowodów w sprawach o znęcanie się, gdzie często występują podobne schematy zachowań i zeznań.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy problemu oceny dowodów w sprawach o przemoc domową, gdzie zbieżność zeznań pokrzywdzonych może być zarówno dowodem, jak i podstawą do kwestionowania wiarygodności. Pokazuje, jak ważne jest precyzyjne ustalenie stanu faktycznego.

Czy zbieżne zeznania pokrzywdzonych to dowód, czy powód do uchylenia wyroku? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst