XI Ka 95/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący oskarżonych za kradzież drzew, uznając apelację obrońców za niezasadną.
Sąd Okręgowy w Lublinie rozpoznał apelację obrońców od wyroku Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim, który skazał K. G. i M. G. za kradzież drzew (art. 278 § 1 kk). Obrońcy zarzucali m.in. obrazę przepisów postępowania i błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd odwoławczy uznał zarzuty za niezasadne, wskazując na logiczną ocenę dowodów przez sąd pierwszej instancji i brak podstaw do kwestionowania ustaleń faktycznych dotyczących świadomości oskarżonych co do pochodzenia drzew.
Sąd Okręgowy w Lublinie, XI Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę z apelacji obrońców oskarżonych K. G. (1) i M. G. (1) oskarżonych z art. 278 § 1 kk. Zaskarżony został wyrok Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 25 listopada 2019 roku, sygn. akt II K 1035/18. Obrońcy wnieśli o zmianę wyroku przez uniewinnienie, podnosząc zarzuty obrazy przepisów prawa materialnego i procesowego, błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. W uzasadnieniu wskazano, że zarzut obrazy przepisów postępowania, w tym art. 4 i 7 k.p.k., nie wykazał, w jaki sposób miało dojść do naruszenia zasad logiki przy ocenie dowodów. Sąd odwoławczy podkreślił, że zabezpieczone drzewa nie nosiły śladów powalenia siłami natury, a K. G. wiedział, że jedna z działek należy do osoby trzeciej, a nie do współsprawcy T. K. Wyjaśnienia T. K. zostały uznane za wiarygodne, a zmiana jego zeznań za nieprzekonującą. Sąd odrzucił argumentację obrony o rzekomym lęku T. K. przed odpowiedzialnością. Podkreślono również wewnętrzną sprzeczność wyjaśnień K. G. oraz czynny udział M. G. w przestępczym przedsięwzięciu, co potwierdziły zeznania świadka W. M. Sąd Okręgowy stwierdził, że doświadczenie życiowe i rozsądek nie pozwalają na uznanie za wiarygodne twierdzeń oskarżonych, że byli przekonani o legalności pozyskania drzew. Wobec nieskuteczności zarzutów apelacji i braku uchybień podlegających uwzględnieniu z urzędu, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Zasądzono od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania odwoławczego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, ocena dowodów była prawidłowa i zgodna z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że zarzuty apelacji dotyczące obrazy zasad logiki przy ocenie dowodów nie zostały wykazane. Podkreślono, że ustalenia faktyczne dotyczące braku śladów powalenia drzew przez naturę oraz świadomości oskarżonych co do pochodzenia drzew były trafne i oparte na wiarygodnych dowodach.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. G. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. G. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Anna Boguszewska | inne | prokurator |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 1a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu. Obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku. Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. Rażąca niewspółmierność kary.
Godne uwagi sformułowania
Zabezpieczone drzewa były stosunkowo grube i nie nosiły śladów wyłamań ani innych uszkodzeń, to w żadnym razie nie były wcześniej powalone siłami natury – tzw. wiatrołomy. Skoro K. G. niewątpliwie wiedział, że jedna z działek, z których oskarżeni wycinali drzewa, należała do zmarłego P., to był świadom, że nie jest ona własnością współsprawcy – T. K. Sąd Rejonowy słusznie uznał, iż pozbawiona rozsądnej motywacji zmiana przez T. K. wyjaśnień nie zasługuje na wiarę. Zupełnie nieprzekonująca jest dowolna koncepcja Skarżącego, jakoby zaprzeczenie przez T. K. rzekomemu informowaniu oskarżonych G., że działki są jego własnością, miało wynikać z „lęku przed odpowiedzialnością”. W takich realiach sprawy słusznie Sąd Rejonowy uznał, iż doświadczenie życiowe i elementarny rozsądek nie pozwalają na uznanie za wiarygodne twierdzeń, jakoby K. i M. G. byli z jakichś powodów przekonani, że działki należą do współsprawcy – T. K. Jeśli zaś M. G. nie był zorientowany skąd i czyje drzewa z ojcem wycina, to w oczywisty sposób był świadom, że są to drzewa cudze i niewątpliwie zamierzał je ukraść.
Skład orzekający
Artur Achrymowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o kradzież, w szczególności w kontekście ustalania świadomości sprawców co do pochodzenia mienia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa kradzieży i rutynowego postępowania odwoławczego, gdzie sąd odwoławczy utrzymuje w mocy wyrok sądu pierwszej instancji. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt XI Ka 95/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2020 roku Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący Sędzia Artur Achrymowicz Protokolant Wioleta Zawadzka przy udziale Prokuratora Anny Boguszewskiej po rozpoznaniu dnia 25 czerwca 2020 roku sprawy K. G. (1) s. A. i H. z domu P. , urodzonego (...) w R. , M. G. (1) s. K. i B. z domu K. , urodzonego (...) w R. oskarżonych z art. 278 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońców od wyroku Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 25 listopada 2019 roku sygn. akt II K 1035/18 1. Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy. 2. Zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania odwoławczego w kwotach po 160 (sto sześćdziesiąt) złotych. Artur Achrymowicz UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt XI Ka 95/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim sygn. II K 1035/18 z dn. 25.11.2019 r. 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Obrazy art. 4 i art. 7 K.p.k. przez sprzeczną z zasadami logiki ocenę wyjaśnień oskarżonych, zeznań W. M. , M. S. i R. K. , „w tym” pominięcie okoliczności korzystnych dla oskarżonych. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut nie wskazuje na czym miałaby polegać wadliwość oceny wiarygodności dowodów – jakie konkretnie spośród zasad logiki i w jaki sposób miałyby zostać naruszone. Oczywistym jest natomiast, że: 1. skoro zabezpieczone drzewa były stosunkowo grube i nie nosiły śladów wyłamań ani innych uszkodzeń (k. 11-12, 35-36, 46-49), to w żadnym razie nie były wcześniej powalone siłami natury – tzw. wiatrołomy; 2. skoro K. G. niewątpliwie wiedział, że jedna z działek, z których oskarżeni wycinali drzewa, należała do zmarłego P. (k. III akapit na k. 92), to był świadom, że nie jest ona własnością współsprawcy – T. K. , który nie dysponował też żadnym upoważnieniem do wycinania drzew z działek pokrzywdzonych (I akapit na k. 92v). W pełni wiarygodne w tym zakresie są zatem, jak trafnie uznał Sąd Rejonowy, wyjaśnienia T. K. (k. 91-92), przeczącego, jakoby miał zapewniać oskarżonych G. , że działki należą do niego. Sąd Rejonowy słusznie uznał przy tym, iż pozbawiona rozsądnej motywacji zmiana przez T. K. wyjaśnień nie zasługuje na wiarę. Zupełnie nieprzekonująca jest dowolna koncepcja Skarżącego, jakoby zaprzeczenie przez T. K. rzekomemu informowaniu oskarżonych G. , że działki są jego własnością, miało wynikać z „lęku przed odpowiedzialnością” (k. 289). Notabene wyjaśnienia K. G. są wewnętrznie sprzeczne: choć twierdził, że był przekonany, iż zabiera drzewa z działki T. K. , to jednak mówił, iż T. K. w istocie informował, że gdzieś w tym lesie ma działkę. Zatem, jeśli by nawet hipotetycznie przyjąć tę wersję za wiarygodną, to wynika z niej, że T. K. nie wiedział precyzyjnie gdzie jest jego działka, więc obaj oskarżeni G. , zważywszy ustalone przez Sąd Rejonowy ich kwalifikacje intelektualne (k. 265v), w oczywisty sposób zdawali sobie sprawę, że najpewniej zabierają cudze drzewa. M. G. nie był zaś przypadkową, uczynną osobą, udzielającą K. G. pomocy przy załadunku. Nie chodzi tu nawet o jakiegoś znajomego, lecz o najbliższego członka rodziny, który przecież był wycinanym i zabieranym materiałem opałowym bezpośrednio zainteresowany, gdyż on także zamierzał czerpać korzyści z owoców przestępstwa. W. M. wskazał, że M. G. nie tylko był przy załadunku, ale także, iż coś jeszcze docinał (k. 41), czyli brał w przestępczym przedsięwzięciu czynny udział. W takich realiach sprawy słusznie Sąd Rejonowy uznał, iż doświadczenie życiowe i elementarny rozsądek nie pozwalają na uznanie za wiarygodne twierdzeń, jakoby K. i M. G. byli z jakichś powodów przekonani, że działki należą do współsprawcy – T. K. . Jeśli zaś M. G. nie był zorientowany skąd i czyje drzewa z ojcem wycina, to w oczywisty sposób był świadom, że są to drzewa cudze i niewątpliwie zamierzał je ukraść. Ubocznie jedynie wskazać wypada, iż z prawidłowych ustaleń Sądu Rejonowego wynika, że rola M. G. we współsprawstwie była drugorzędna, co nie znalazło jednak odzwierciedlenia w rozstrzygnięciu o karze, zaś apelacja nie zawiera w tym zakresie zarzutu. Trudno natomiast racjonalnie oczekiwać, co zdaje się czynić Autor apelacji, by Sąd Rejonowy uwzględnił przy wyrokowaniu jakiekolwiek okoliczności (co do zasady zupełnie obojętnym jest czy na korzyść, czy też na niekorzyść oskarżonego), które nie wynikają z dowodów uznanych za wiarygodne; innymi słowy, by czynił ustalenia i oparł wyrok na okolicznościach wynikających z dowodów, którym nie dał wiary. Wniosek O zmianę wyroku przez uniewinnienie. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Niezasadność zarzutu. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Skazania. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Nieskuteczność zarzutów apelacji i brak uchybień podlegających uwzględnieniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II W myśl art. 636 § 1 K.p.k. , wobec nieuwzględnienia apelacji, oskarżonych obciążają koszty postępowania odwoławczego: opłaty od kar (po 150 zł) oraz każdego z nich 1/2 ryczałtu za doręczenia pism (po 10 zł). 7. PODPIS Artur Achrymowicz 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonych. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Skazania. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Obrońca P. B. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Skazania - co do winy, kary oraz środków kompensacyjnych. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI