II Ka 545/25Utrzymanie wyroku w sprawie poznaczenia nieprawdy
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelacje wniesione przez obrońców oskarżonych N. Z., F. H. i Ł. V. od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim, który skazał ich za czyny związane z poświadczeniem nieprawdy w dokumentacji technicznej pojazdu (art. 271 § 1 kk, 228 § 3 kk, 229 § 3 kk). Obrońcy zarzucali m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.) oraz błędy w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.), kwestionując legalność i wiarygodność nagrań wideo z monitoringu stacji kontroli pojazdów, które stanowiły kluczowy dowód w sprawie. Sąd Okręgowy, po analizie zeznań świadków, dokumentów i nagrań, uznał zarzuty apelacyjne za niezasadne. Podkreślono legalność pozyskania nagrań na podstawie ustawy o Policji (art. 14 i 15), a nie w ramach kontroli operacyjnej. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również błędów w ocenie dowodów przez sąd pierwszej instancji ani naruszenia zasady in dubio pro reo. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok i zasądził od oskarżonych koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalenie legalności i dopuszczalności dowodów uzyskanych przez Policję w trybie art. 14 i 15 ustawy o Policji, a także interpretacja przestępstwa poświadczenia nieprawdy jako czynu formalnego.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z kontrolą pojazdów i nagraniami z monitoringu.
Zagadnienia prawne (3)
Czy nagrania wideo zarejestrowane przez funkcjonariuszy Policji na podstawie art. 14 i 15 ustawy o Policji, a nie w ramach kontroli operacyjnej, mogą stanowić legalny i wiarygodny materiał dowodowy w sprawie o poświadczenie nieprawdy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, nagrania te są legalnym i wiarygodnym materiałem dowodowym, pod warunkiem, że zostały zarejestrowane w sposób profesjonalny, nie noszą śladów manipulacji i dotyczą miejsca publicznego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że nagrania zarejestrowane przez Policję na podstawie art. 14 i 15 ustawy o Policji, dotyczące miejsca publicznego (teren stacji kontroli pojazdów), są legalne i nie podlegają rygorom dotyczącym materiałów uzyskanych w ramach kontroli operacyjnej. Podkreślono, że zeznania funkcjonariusza potwierdziły legalność pozyskania dowodu, a brak było podstaw do kwestionowania jego autentyczności czy rzetelności.
Czy brak negatywnych skutków popełnienia przestępstwa formalnego (poświadczenia nieprawdy) wpływa na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przestępstwo z art. 271 § 1 k.k. jest przestępstwem formalnym i bezskutkowym, a jego społeczna szkodliwość nie jest uzależniona od wystąpienia negatywnych następstw.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy odrzucił argument obrony, że brak negatywnych skutków (np. dopuszczenia niesprawnego pojazdu do ruchu) obniża społeczną szkodliwość czynu. Podkreślono, że przestępstwo poświadczenia nieprawdy jest formalne, a jego popełnienie samo w sobie narusza porządek prawny i bezpieczeństwo obrotu dokumentami.
Czy wątpliwości strony co do prawidłowości ustaleń faktycznych są podstawą do zastosowania zasady in dubio pro reo?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zasada in dubio pro reo dotyczy wątpliwości sądu orzekającego, a nie subiektywnego przekonania strony o ich istnieniu.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że zasada 'w razie wątpliwości na korzyść oskarżonego' (in dubio pro reo) ma zastosowanie, gdy sąd orzekający poweźmie wątpliwości co do winy lub stanu faktycznego. Subiektywne przekonanie strony o istnieniu wątpliwości nie jest wystarczające do jej zastosowania.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| N. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| F. H. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Ł. V. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (29)
Główne
k.k. art. 271 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 228 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 271 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 229 § § 3
Kodeks karny
u.o. Policji art. 14
Ustawa o Policji
u.o. Policji art. 15
Ustawa o Policji
u.o. Policji art. 15 § ust. 1 pkt 5a
Ustawa o Policji
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 1-2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
u.o. Policji art. 19
Ustawa o Policji
u.o. Policji art. 19 § ust. 6 pkt 2
Ustawa o Policji
k.p.k. art. 168b
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 168a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 297 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 633
Kodeks postępowania karnego
u.o. opłatach w sprawach karnych art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o. opłatach w sprawach karnych art. 2 § ust. 1 pkt 3
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o. opłatach w sprawach karnych art. 3 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
rozp. MS z 18.06.2003 r. art. 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Legalność nagrań wideo zarejestrowanych przez Policję na podstawie art. 14 i 15 ustawy o Policji. • Wiarygodność nagrań jako dowodu w sprawie. • Odrzucenie zarzutów dotyczących błędów w ustaleniach faktycznych i obrazy przepisów postępowania. • Odrzucenie argumentu o znikomej społecznej szkodliwości czynu z powodu braku negatywnych skutków. • Brak wątpliwości sądu uzasadniających zastosowanie zasady in dubio pro reo.
Odrzucone argumenty
Kwestionowanie legalności i wiarygodności nagrań wideo. • Zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.). • Zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.). • Argument o znikomej społecznej szkodliwości czynu. • Twierdzenie o istnieniu nieusuwalnych wątpliwości uzasadniających zastosowanie zasady in dubio pro reo.
Godne uwagi sformułowania
nagrania są legalnie pozyskanym materiałem dowodowym i przedstawiają rzeczywiste, rzetelne informacje • brak jest jakichkolwiek podstaw do podważania ich autentyczności • nagrania pozyskane przez funkcjonariuszy Policji, a uzyskane w wyniku czynności służbowych wykonywanych w oparciu o art. 14 i 15 ustawy o Policji • przestępstwo z art. 271 § 1 k.k. jest przestępstwem bezskutkowym i nie jest uzależnione od ewentualnych jego następstw • wątpliwości muszą być powzięte przez sąd orzekający, a nie przez stronę
Skład orzekający
Karol Troć
przewodniczący
Dariusz Półtorak
sprawozdawca
Agnieszka Karłowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie legalności i dopuszczalności dowodów uzyskanych przez Policję w trybie art. 14 i 15 ustawy o Policji, a także interpretacja przestępstwa poświadczenia nieprawdy jako czynu formalnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z kontrolą pojazdów i nagraniami z monitoringu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii dowodowej w postępowaniu karnym – legalności nagrań policyjnych. Choć nie zawiera nietypowych faktów, interpretacja przepisów dotyczących dowodów i przestępstw formalnych jest istotna dla prawników.
“Legalność nagrań policyjnych kluczowa w sprawie o poświadczenie nieprawdy – Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.