II KA 542/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej kary, uznając zarzut rażącej niewspółmierności kary za niezasadny.
Prokurator wniósł apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim, kwestionując wymiar kary orzeczonej wobec oskarżonego P. W. za przestępstwo oszustwa. Sąd Okręgowy w Siedlcach uznał zarzut rażącej niewspółmierności kary za niezasadny, podzielając stanowisko sądu pierwszej instancji co do zastosowania kar sekwencyjnych (kara pozbawienia wolności i ograniczenia wolności) i utrzymując wyrok w mocy.
Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego P. W. od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 22 kwietnia 2024 r., sygn. akt II K 1143/23. Apelacja dotyczyła kary orzeczonej za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Prokurator zarzucił rażącą niewspółmierność kary, wskazując na wielokrotną karalność oskarżonego, odbywanie przez niego kary pozbawienia wolności oraz wcześniejsze orzekanie kar zastępczych. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za niezasadny. Podkreślono, że niewspółmierność kary musi mieć charakter rażący, a sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 37a § 1 k.k., orzekając kary sekwencyjne. Sąd odwoławczy podzielił przekonanie sądu meriti, że łączna kara 3 miesięcy pozbawienia wolności i 10 miesięcy ograniczenia wolności osiągnie zakładane cele prewencji indywidualnej i generalnej. W związku z tym, wyrok w zaskarżonej części został utrzymany w mocy, a wydatki postępowania odwoławczego przejęte na rachunek Skarbu Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 37a § 1 k.k. i orzekł kary sekwencyjne, uwzględniając dyrektywy wymiaru kary. Kara łączna 3 miesięcy pozbawienia wolności i 10 miesięcy ograniczenia wolności jest adekwatna i racjonalna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku w zaskarżonej części
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
Podstawa kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego.
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
Okoliczność obciążająca dotycząca recydywy.
k.k. art. 37a § § 1
Kodeks karny
Podstawa orzekania kar sekwencyjnych (łączonych kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności).
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Podstawa apelacji dotycząca rażącej niewspółmierności kary.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa przejęcia kosztów postępowania odwoławczego na rachunek Skarbu Państwa.
Pomocnicze
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowe zastosowanie przez sąd I instancji art. 37a § 1 k.k. i orzeczenie kar sekwencyjnych. Kara łączna 3 miesięcy pozbawienia wolności i 10 miesięcy ograniczenia wolności jest adekwatna i racjonalna. Zarzut rażącej niewspółmierności kary jest niezasadny.
Odrzucone argumenty
Zarzut rażącej niewspółmierności kary orzeczonej wobec oskarżonego P. W. (podniesiony przez prokuratora).
Godne uwagi sformułowania
ustawa traktuje jako podstawę odwoławczą tylko taką niewspółmierność kary, która ma charakter rażący zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można byłoby przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej orzekł wobec oskarżonego tzw. kary sekwencyjne osiągnie zakładane dla kary cele
Skład orzekający
Dariusz Półtorak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia rażącej niewspółmierności kary w kontekście kar sekwencyjnych (art. 37a § 1 k.k.) oraz stosowania dyrektyw wymiaru kary."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku i zastosowania art. 37a § 1 k.k. w kontekście recydywy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy kwestii wymiaru kary w sprawach karnych, w szczególności stosowania kar sekwencyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Kara za oszustwo: czy sąd odwoławczy zmienił wyrok? Analiza orzeczenia w sprawie P. W.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Ka 542/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 października 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Półtorak Protokolant: stażysta Kinga Łempicka przy udziale Prokuratora Luizy Bichta-Włoszek, po rozpoznaniu w dniu 23 października 2024 r. sprawy P. W. s. E. , oskarżonego art. 286 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i K. K. oskarżonego z art. 286 § 1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 22 kwietnia 2024 r. sygn. akt II K 1143/23 I. w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy; II. wydatki postępowania odwoławczego przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 542/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 2. 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z 22 kwietnia 2024 roku sygn. II K 1143/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 3. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut dr1.86 rażącej niewspółmierności, łagodności kary orzeczonej wobec oskarżonego P. W. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W przedmiotowej sprawie prokurator zaskarżył wyrok w odniesieniu do dwóch oskarżonych, jednak wniosek o sporządzenia uzasadnienia został złożony jedynie przez P. W. , dlatego Sąd Okręgowy ograniczył treść uzasadnienia do wskazania motywów jakimi się kierował utrzymując wyrok w odniesieniu do tego tylko oskarżonego. Na wstępie podkreślić trzeba, że ustawa traktuje jako podstawę odwoławczą tylko taką niewspółmierność kary, która ma charakter rażący ( art. 438 pkt 4 k.p.k. ), a która zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można byłoby przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 k.k. (por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2024 r. VIII AKa 60/24 ). Skarżący kwestionując wymiar orzeczonej kary powołuje się na okoliczności przedmiotowo-podmiotowe, których to Sąd meriti miał rzekomo nie uwzględnić przy wyrokowaniu, tj. dotychczasowej wielokrotnej karalności oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu, odbywanie przez niego aktualnie kary pozbawienia wolności, czy też fakt, że w poprzednio prawomocnie zakończonych sprawach zachodziła konieczność orzekania wobec oskarżonego zastępczych kar pozbawienia wolności. Argumenty podniesione w apelacji prokuratora nie są zasadnie, albowiem sąd I instancji ,przy zastosowaniu art. 37a§1 kk , zasadnie orzekł wobec oskarżonego tzw. kary sekwencyjne. To, że we wcześniej zakończonych prawomocnie sprawach zachodziła konieczność orzekania wobec P. W. zastępczych kar pozbawienia wolności w żadnym razie nie przesądza, że oskarżony nie będzie wykonywał kary ograniczenia wolności i taka sytuacja zajdzie również w przedmiotowej sprawie. Dlatego, podzielić należy przekonanie sądu meriti, że orzeczona wobec P. W. łącznie kara 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz 10 miesięcy ograniczenia wolności osiągnie zakładane dla kary cele. W związku z powyższym, Sąd Okręgowy uznał, że Sąd I instancji orzekając o karze wobec oskarżonego w sposób adekwatny i racjonalny zastosował przywołany wyżej art. 37a§ 1 kk dostosowując wymierzoną podsądnemu represję do ustalonych okoliczności sprawy, uwzględniając dyrektywy wymiaru kary z art. 53 k.k. , w tym oddziaływanie w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej, co czyni ten zarzut skarżącego niezasadnym. Wniosek wniosek o orzeczenie wobec P. W. kary jednego roku pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. zarzut apelacyjny prokuratora okazał się niezasadny i nie mógł skutkować uwzględnieniem przedmiotowego wniosku. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy wyrok w zaskarżonej części. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Podniesione w apelacji zarzuty okazały się niezasadne i tym samym środek odwoławczy nie podlegał uwzględnieniu. Ponadto Sąd Okręgowy nie dopatrzył się uchybień podlegających rozpatrzeniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Z uwagi na nieuwzględnienie apelacji, na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. , Sąd Okręgowy wydatki za postępowanie odwoławcze przejął na rachunek Skarbu Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok zaskarżony w stosunku do oskarżonego P. W. w zakresie kary 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI