II KA 541/15

Sygn. akt II Ka 541/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Teresa Zawiślak (spr.) Sędziowie: SSO Krystyna Święcicka SSO Mariola Krajewska - Sińczuk Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Wierzbicka przy udziale Prokuratora Luby Fiłoc po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. sprawy J. B. i T. W. (1) oskarżonych o przestępstwo z art. 177 §2 kk na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 17 czerwca 2015 r. sygn. akt II K 1094/12 I. wyrok w odniesieniu do oskarżonego J. B. uchyla i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 kpk umarza postępowanie wobec śmierci tego oskarżonego; stwierdza, że koszty postępowania w części dotyczącej oskarżonego J. B. ponosi Skarb Państwa; II. wyrok w odniesieniu do oskarżonego T. W. (1) zmienia w ten sposób, że: 1. z przypisanego temu oskarżonemu opisu czynu eliminuje zapis „oraz z niesprawnym układem hamulcowym prowadzonego przez siebie pojazdu”; 2. obniża orzeczoną wobec oskarżonego T. W. (1) karę pozbawienia wolności do 10 (dziesięć) miesięcy, zaś okres warunkowego zawieszenia wykonania tej kary obniża do 2 (dwa) lat; III. w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy; IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokata M. W. w R. kwotę 1859,76 zł (w tym 347,76 zł podatku VAT) tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego J. B. , wykonywaną przed Sądami w obu instancjach; V. zasądza od oskarżonego T. W. (1) na rzecz Skarbu Państwa 190 zł tytułem opłaty za obie instancje i 10 zł tytułem wydatków za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt II Ka 541/15 UZASADNIENIE J. B. został oskarżony o to, że: w dniu 11 czerwca 2012 roku w C. , gm. B. , woj. (...) nieumyślnie naruszył zasady ruchu drogowego w ten sposób, że znajdując się w stanie nietrzeźwości (0,54 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) nie zachował należytej ostrożności i wszedł na jezdnię przed nadjeżdżającym samochodem ciężarowym marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) kierowanym przez T. W. (1) przez co T. W. (1) , wykonując manewr ominięcia, na skutek przekroczenia dopuszczalnej prędkości oraz niesprawnego układu hamulcowego prowadzonego przez siebie pojazdu, potrącił pieszego M. P. , który w wyniku potrącenia doznał obrażeń ośrodkowego układu nerwowego w postaci oderwania rdzenia przedłużonego od mostu, skutkujących jego śmiercią tj. o czyn z art. 177 § 2 kk , i T. W. (1) został oskarżony o to, że: w dniu 11 czerwca 2012 roku w C. , gm. B. , woj. (...) kierując samochodem ciężarowym marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w ten sposób, że wykonując manewr mający na celu ominięcie nieprawidłowo przekraczającego jezdnię pieszego J. B. , na skutek przekroczenia dopuszczalnej prędkości oraz niesprawnego układu hamulcowego prowadzonego przez siebie pojazdu, potrącił pieszego M. P. , który w wyniku potrącenia doznał obrażeń ośrodkowego układu nerwowego w postaci oderwania rdzenia przedłużonego od mostu, skutkujących jego śmiercią, tj. o czyn z art. 177 § 2 kk . Sąd Rejonowy w Garwolinie wyrokiem z dnia 17 czerwca 2015r.: I.oskarżonego J. B. uznał za winnego tego, że w dniu 11 czerwca 2012 roku w C. gm. B. , woj. (...) umyślnie naruszył zasady ruchu drogowego w ten sposób, że znajdując się w stanie nietrzeźwości - 0,54 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, nie zachowując szczególnej ostrożności wszedł na jezdnię przed nadjeżdżającym samochodem ciężarowym marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) kierowanym przez T. W. (1) przez co T. W. (1) jadący pojazdem z przekroczeniem dopuszczalnej prędkości, jadąc z prędkością co najmniej 76 km/h przy dozwolonej 50 km/h z niesprawnym układem hamulcowym na skutek nagłego wtargnięcia na jezdnię znajdującego się w stanie nietrzeźwości - 3,9 promila alkoholu etylowego we krwi i 4,2 promila alkoholu etylowego w moczu pieszego M. P. wykonując manewr ominięcia J. B. , potrącił pieszego M. P. , który w wyniku tego potrącenia doznał obrażeń ośrodkowego układu nerwowego w postaci oderwania rdzenia przedłużonego od mostu, skutkujących jego śmiercią, czym wyczerpał dyspozycję czynu z art. 177 § 2 kk i za ten czyn na podstawie art. 177 § 2 kk skazał oskarżonego na karę 2 lat pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i § 2 kk i art. 70 ust. 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił wobec oskarżonego J. B. na okres lat 4 tytułem próby; III. na podstawie art. 71 § 1 kk w związku z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu J. B. karę grzywny w ilości 70 stawek dziennych określając wielkość stawki na 10 zł każda stawka; IV. oskarżonego T. W. (1) uznał za winnego tego, że w dniu 11 czerwca 2012 roku w C. , gm. B. , woj. (...) kierując samochodem ciężarowym marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w ten sposób, że wykonując manewr mający na celu ominięcie nieprawidłowo przekraczającego jezdnię pieszego J. B. , na skutek przekroczenia dopuszczalnej prędkości jadąc z prędkością co najmniej 76 km/h przy dozwolonej 50 km/h oraz z niesprawnym układem hamulcowym prowadzonego przez siebie pojazdu, potrącił znajdującego się w stanie nietrzeźwości – 3,9 promila alkoholu etylowego we krwi i 4,2 promila alkoholu etylowego w moczu pieszego M. P. , który nagle wtargnął na jezdnię w wyniku czego M. P. doznał obrażeń ośrodkowego układu nerwowego w postaci oderwania rdzenia przedłużonego od mostu, skutkujących jego śmiercią, czym wyczerpał dyspozycję czynu z art. 177 § 2 kk i za ten czyn na podstawie art. 177 § 2 kk skazał oskarżonego na karę 2 lat pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 69 § 1 i § 2 kk i art. 70 ust. 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił wobec oskarżonego T. W. (1) na okres lat 4 tytułem próby; VI. na podstawie art. 71 § 1 kk w związku z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył oskarżonemu T. W. (1) karę grzywny w ilości 70 stawek dziennych określając wielkość stawki na 10 zł każda stawka; VII. na podstawie art. 42 § 1 kk i art. 43 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego T. W. (1) środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku i na podstawie art. 43 § 3 kk nałożył na oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów do Starostwa Powiatowego w G. w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku; VIII. zasądził od oskarżonych J. B. i T. W. (1) na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 600 złotych tytułem opłat w kwocie po 370 złotych i części wydatków, w pozostałej części zwolnił obu oskarżonych od wydatków, obciążając nimi Skarb Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego J. B. i obrońcę oskarżonego T. W. (1) . Obrońca J. B. zaskarżył wyrok w całości na korzyść tego oskarżonego. Skarżący orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, mogące mieć wpływ na treść orzeczenia: - art. 7 kpk poprzez dokonanie oceny dowodów w postaci opinii pisemnej i ustnej biegłego J. J. , bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, przejawiające się w przyjęciu, iż zachowanie J. B. było bezpośrednią przyczyną wypadku, a jego prawidłowe zachowanie pozwoliłoby go uniknąć; - art. 626 kpk poprzez brak rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. Podnosząc powyższe zarzuty obrońca J. B. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego. Obrońca oskarżonego T. W. (1) zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego i zarzucił mu obrazę przepisów postępowania oraz błąd w ustaleniach faktycznych, które mogły mieć wpływ na jego treść, a w szczególności art. 4, 5 § 2, 7 i 410 kpk , poprzez nieobiektywną, dowolną i wzajemnie sprzeczną ocenę materiału dowodowego (szczególnie w zakresie rzekomej niesprawności układu hamulcowego) oraz nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść oskarżonego, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że oskarżony jest sprawcą przypisanego mu przestępstwa w sytuacji, gdy jednocześnie Sąd I instancji przyjął, że dwaj pozostali użytkownicy drogi, którzy brali udział w zdarzeniu ( J. B. i M. P. ) wtargnęli na tor ruchu samochodu kierowanego przez T. W. (1) , co powinno wykluczać uznanie oskarżonego za sprawcę zdarzenia, a nadto (przy założeniu winy T. W. ) rażącą niewspółmierność kary w związku z orzeczeniem najsurowszego rodzaju kary oraz zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wobec oskarżonego, którego ewentualne przyczynienie się do wypadku jest minimalne, a mimo to najsurowiej ocenione. Wskazując na powyższe zarzuty obrońca T. W. (1) wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie T. W. (1) od dokonania zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, w przypadku uznania winy oskarżonego zaś o nadzwyczajne złagodzenie wymierzonej kary zasadniczej i wyeliminowanie środka karnego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Na wstępie wskazania wymaga, iż Sąd Odwoławczy nie odnosił się do zarzutów podnoszonych przez obrońcę oskarżonego T. W. (1) w jego apelacji, gdyż nie złożył on wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku przez sąd odwoławczy, na co pozwala art. 457 § 2 kpk w zw. z art. 423 § 1a kpk , odnosząc się jedynie do zaskarżonego wyroku w części w której został on uchylony przez Sąd Okręgowy w Siedlcach. Jak wynika z odpisu skróconego aktu zgonu wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego w L. nr (...) ( (...) ) J. B. zmarł w dniu 30 listopada 2015r. W związku z tym zachodzi ujemna przesłanka procesowa określona w art. 439 § 1 pkt 9 kpk , która nakazuje umorzenie postępowania w sprawie. Dlatego też Sąd Okręgowy uchylił wyrok w zaskarżonej części i postępowanie w tym zakresie umorzył na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 kpk . Sąd Okręgowy na podstawie § 14 ust. 2 pkt 3 i 4 w zw. z § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163, poz. 1348 z póź. zm.) orzekł o kosztach reprezentowania oskarżonego J. B. przez obrońcę z urzędu w postępowaniu przed Sądami obu instancji. Mając powyższe na uwadze należało orzec, jak w wyroku.