II KA 477/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach, w składzie sędzia Karol Troć, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego B. B. od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 31 marca 2021 r. (sygn. akt II K 1068/20). Oskarżony został skazany za przestępstwa z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk oraz art. 217 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk. Obrońca wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego lub umorzenie postępowania, podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 201 kpk w zw. z art. 167 kpk, art. 7 kpk) oraz prowadzenia postępowania mimo braku skargi uprawnionego oskarżyciela w zakresie czynu z pkt IV aktu oskarżenia. Sąd Okręgowy uznał zarzuty za niezasadne. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku dodatkowej opinii biegłych, sąd stwierdził, że pierwotna opinia była fachowa i rzetelna, a wnioski biegłych dotyczące poczytalności oskarżonego były jasne i jednoznaczne. Sąd podkreślił, że oskarżony sam doprowadził się do stanu odurzenia, świadomie zażywając środki odurzające. Zarzut dotyczący braku skargi uprawnionego oskarżyciela w zakresie czynu z pkt IV został uznany za niezasadny, ponieważ wniesienie aktu oskarżenia przez prokuratora było wystarczające do objęcia ściganiem czynu prywatnoskargowego, zwłaszcza w kontekście interesu społecznego. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również rażącej niewspółmierności orzeczonej kary, uznając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary, uwzględniając stopień winy i społecznej szkodliwości czynów, a także okoliczności dotyczące osoby sprawcy. Sąd odrzucił również wniosek o warunkowe zawieszenie wykonania kary lub orzeczenie kary łagodniejszego rodzaju, wskazując, że nie spełniono przesłanek do zastosowania tych instytucji. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 200 zł kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących obowiązku przeprowadzania dodatkowych opinii biegłych, objęcia postępowaniem czynów prywatnoskargowych przez prokuratora oraz oceny rażącej niewspółmierności kary.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i zarzutów apelacyjnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy naruszenie art. 201 kpk w zw. z art. 167 kpk poprzez niedopuszczenie i nieprzeprowadzenie dowodu z dodatkowej opinii biegłych w sprawie, w szczególności na okoliczność stanu zdrowia psychicznego oskarżonego, mogło mieć wpływ na treść orzeczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut ten okazał się niezasadny.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że pierwotna opinia biegłych była fachowa i rzetelna, a wnioski dotyczące poczytalności oskarżonego były jasne i jednoznaczne. Dodatkowa opinia nie była konieczna, a jej nieprzeprowadzenie nie wpłynęło na treść orzeczenia.
Czy prowadzenie postępowania i wydanie wyroku w sprawie czynu z pkt IV aktu oskarżenia, który jest czynem ściganym z oskarżenia prywatnego, było dopuszczalne bez wydania przez prokuratora odrębnego postanowienia o wszczęciu lub objęciu postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zarzut ten okazał się niezasadny.
Uzasadnienie
Wniesienie aktu oskarżenia przez prokuratora jest wystarczające do objęcia ściganiem czynu prywatnoskargowego, gdy wymaga tego interes społeczny. Nie jest wymagane wydawanie odrębnej decyzji procesowej.
Czy orzeczona kara jest rażąco niewspółmierna, biorąc pod uwagę podjęte przez oskarżonego działania terapeutyczne i pozytywną prognozę kryminalistyczną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara nie nosi cech rażącej niewspółmierności.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary. Choć działania oskarżonego zasługują na aprobatę, nie stanowią wystarczającej przesłanki do złagodzenia kary, zwłaszcza przy znacznym stopniu społecznej szkodliwości czynów i zawinienia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. W. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 157 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 57a § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 217 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 60 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 53
Kodeks karny
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opinia biegłych była fachowa i rzetelna, a wnioski dotyczące poczytalności oskarżonego były jasne. • Wniesienie aktu oskarżenia przez prokuratora jest wystarczające do objęcia ściganiem czynu prywatnoskargowego. • Kara orzeczona przez sąd pierwszej instancji nie jest rażąco niewspółmierna. • Nie zachodzą przesłanki do warunkowego zawieszenia wykonania kary lub orzeczenia kary łagodniejszego rodzaju.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 201 kpk w zw. z art. 167 kpk poprzez niedopuszczenie dowodu z dodatkowej opinii biegłych. • Prowadzenie postępowania mimo braku skargi uprawnionego oskarżyciela w zakresie czynu z pkt IV aktu oskarżenia. • Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk) poprzez błędne ustalenia faktyczne i przyjęcie negatywnej prognozy kryminalistycznej. • Rażąca niewspółmierność orzeczonej kary.
Godne uwagi sformułowania
Zarzut wywiedziony przez obrońcę oskarżonego okazał się pozbawiony zasadności i jako taki nie zasłużył na uznanie w oczach instancji odwoławczej. • Trudno zatem wymagać od organu procesowego, ażeby ten każdorazowo wywoływał dany dowód, po czym na jego podstawie czynił ustalenia faktyczne znamienne dla rozstrzygnięcia postępowania, a następnie mnożył wręcz wspomniane źródło dowodowe, wywołując dowód niemalże tożsamy i to dla ustalenia analogicznej, uprzednio już stwierdzonej, okoliczności. • Wszak nadmierne, zbędne rozbudowywanie postępowania dowodowego prowadziłoby jedynie wyłącznie do tak niepożądanego stanu, jakim jest przewlekłość postępowania. • Wszak nie sposób skutecznie podważyć dowodu tego typu tylko ze względu na fakt, iż użyte w nim frazy nie przypadły do gustu którejś ze stron procesowych czy nawet w jej obiektywnym odczuciu pozostawały nieprecyzyjne czy dwuznaczne. • Wniesienie przez oskarżyciela publicznego aktu oskarżenia przeciwko B. B. równało się z wyrażeniem jego woli w zakresie objęcia ściganiem wskazanego w apelacji obrońcy czynu z oskarżenia prywatnego. • Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza zatem znaczną dysproporcję między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą, zasłużoną, która powinna zostać wymierzona w wyniku prawidłowego zastosowania dyrektyw sądowego wymiaru kary oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo. […]
Skład orzekający
Karol Troć
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku przeprowadzania dodatkowych opinii biegłych, objęcia postępowaniem czynów prywatnoskargowych przez prokuratora oraz oceny rażącej niewspółmierności kary."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i zarzutów apelacyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowych zarzutów apelacyjnych w sprawach karnych, takich jak kwestionowanie opinii biegłych czy procedury prokuratorskiej. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć, ale jest interesująca dla prawników procesowych.
“Apelacja karna oddalona: Sąd Okręgowy potwierdza prawidłowość postępowania i wymiaru kary.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.