II KA 469/24

Sąd Rejonowy w Hrubieszowie wyrokiem z dnia 18 czerwca 2024r., sygn. akt II W 482/23, uniewinnił G. P. i P. B. od zarzutów popełnienia wykroczenia z art. 151 § 2 kw, polegającego na wejściu i jeździe ciągnikiem po zaoranej działce rolnej nr ew. 73/2, będącej w użytkowaniu K. P. (1). Koszty postępowania miał ponieść Skarb Państwa. Oskarżyciel publiczny (Komendant Powiatowy Policji) oraz oskarżyciel posiłkowy (K. P. (1)) wnieśli apelacje. Oskarżyciel publiczny zarzucił obrazę prawa materialnego, domagając się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Apelacja oskarżyciela posiłkowego zarzucała obrazę prawa materialnego (prawo do niszczenia dzierżawionych gruntów przez współwłaściciela) oraz naruszenie przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 366 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kpw) poprzez błędną ocenę dowodów w odniesieniu do P. B. Sąd Okręgowy uznał apelacje za zasadne w części dotyczącej G. P., a bezzasadne w części dotyczącej P. B. Sąd odwoławczy podzielił argumentację oskarżyciela publicznego, że ochrona z art. 151 kw przysługuje również dzierżawcy wobec właściciela (współwłaściciela) gruntu, a G. P. nie mógł jednostronnie rozwiązać umowy dzierżawy. W związku z tym, uniewinnienie G. P. uznano za niezasadne i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania. Natomiast w odniesieniu do P. B., sąd odwoławczy nie znalazł przekonujących dowodów jego sprawstwa, a ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji, w tym odmowa wiarygodności zeznaniom T. P. (2) i wynik eksperymentu potwierdzającego niemożność obserwacji miejsca zdarzenia z okien mieszkania świadka, została uznana za prawidłową. Wyrok w części dotyczącej P. B. utrzymano w mocy. O kosztach postępowania za drugą instancję orzeczono na podstawie art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 121 § 1 kpw.

Zagadnienia prawne (3)